จากกันทั้งๆที่ยังรัก มันเจ็บมากเลย

เรามีคนที่แอบชอบคนนึงมานาน ช่วงนี้ได้มีโอกาสอยู่ใกล้กันก็เลยสนิทกัน เราช่วยเหลือเขาอยู่บ่อยๆ ชวนเขาคุยบ่อยๆ ช่วงแรกๆเขาก็เหมือนดีกับเราด้วยนะ ชวนเราคุยตลอด ไลน์มาหาเราบ้าง ชวนไปนู่นนี่นั่น แต่พอผ่านไป

เราไม่รู้จะทำยังไงที่จะทำให้ไม่รู้สึกอะไรกับเขา ทั้งๆที่เขาก็ทำแบบนี้กับทุกคน ดึงตัวเองออกมา ไม่ทักไม่ทายเขา เราหายไปจากชีวิตเขาเกือบสองเดือน แต่เพียงเค้าทักทายไม่กี่คำ เราก็พร้อมจะนำตัวเองเข้าไปเจ็บก

เราไม่เข้าใจเลยทำไมเวลาเดินออกมาจากความสัมพันธ์เอง เลือกเอง ทำไมเราต้องเจ็บทุกครั้ง ทั้งๆที่คิดมาก่อนหลายเดือนเเล้ว รู้ว่าต้องจบทำใจมาหลายเดือนเเต่พอเอาเข้าจริงๆมันเจ็บมาก มันเจ็บกว่าการโดนบอกเลิกซะอี

เราเคยคิดว่า .. ทำใจได้แล้ว กับการเลิกราของรักครั้งเก่า แต่ที่ไหนได้ .. วันนี้ดันเห็นความเคลื่อนไหว การดูแลเอาใจใส่ ของแฟนเก่ากับแฟนใหม่เขา อย่างชูชื่น ในใจ.. ก็ดีใจนะ ที่เขาทุ่มเทให้คนใหม่ ขนาดนี้.

คือเราชอบลูกค้าที่มาพักสถานที่ที่เราดูแลอยู่และเขามีมีกำหนดต้องกลับปลายปีนี้แต่เจ้ากรรมดันทำให้เราได้คุยกันและเลยเถิดเกินควบคุม สุดท้ายคนที่เจ็บคือเรา(เขาเป็นชาวต่างชาติ) เราผิดเองที่ไม่หักห้ามใจ มาตอ

เห็นเขาอยู่กับคนใหม่ทั้งที่เรายังทำใจไม่ได้ เราเห็นแล้วรู้สึกเจ็บ เขาดูมีความสุขมากๆต่างจากเราที่เจ็บ ทำยังไงเราก็ลืมเขาไม่ได้สักที

ทำใจไม่ได้เลย ทรมานมาก มันจุกไปหมด อยู่ที่ทำงานต้องทำเป็นเข้มแข็งและทำตัวปกติมากๆ ไม่รู้ต้องทำยังไงดี เค้าบอกว่ายังรักเราอยู่ แต่ยังไม่สามารถกลับมาคบเราได้ เพราะเค้าอยากอยู่กับอีกคนมากกว่า ที่เรายังทำ

คือคุยกับรุ่นน้องอยู่คนได้ประมาณ 3-4 เดือนแล้ว ช่วงหลังๆมาเขาเริ่มเปลี่ยนไปเหมือนไม่อยากคุยเราทั้งๆทีเราก็ทำดีกับเขาทุกอย่าง เราก็เคยเขานะว่า"รำคาญ"ไหมเขาก็ตอบว่าไม่นะ! แต่ตอนนี้น่าจะรำคาญแล

ทำยังไงให้หายจากความเศร้า ที่ต้องอกหักซ้ำแล้วซ้ำเล่า จะใช้ชีวิตยังไงต่อไปดีครับ ตอนนี้ไม่มีจิตใจทำอะไรเลยแม้แต่งาน แต่ก็ต้องทนฝืนความเจ็บนั้นทำทุกๆอย่างตามหน้าทีให้ดีที่สุด

คุยกับพี่คนนึงเกือบ1เดือน ตั้งปิดเทอมยันเปิด อยู่ข้างห้องกัน ตอนคุยก็ทั้งโทรพิมแท็กหวานมาก หลังๆคุยไปคุยมาดันไม่มีสถานะให้ เราถามก็เหมือนทะเลาะ แต่ตอนกลับหอ เราก็ไปนอนกับเค้า3รอบ ค้าง2รอบ ทั้งๆที่ไม่ส