จากกันทั้งๆที่ยังรัก มันเจ็บมากเลย

เรามีคนที่แอบชอบคนนึงมานาน ช่วงนี้ได้มีโอกาสอยู่ใกล้กันก็เลยสนิทกัน เราช่วยเหลือเขาอยู่บ่อยๆ ชวนเขาคุยบ่อยๆ ช่วงแรกๆเขาก็เหมือนดีกับเราด้วยนะ ชวนเราคุยตลอด ไลน์มาหาเราบ้าง ชวนไปนู่นนี่นั่น แต่พอผ่านไป

เราไม่เข้าใจเลยทำไมเวลาเดินออกมาจากความสัมพันธ์เอง เลือกเอง ทำไมเราต้องเจ็บทุกครั้ง ทั้งๆที่คิดมาก่อนหลายเดือนเเล้ว รู้ว่าต้องจบทำใจมาหลายเดือนเเต่พอเอาเข้าจริงๆมันเจ็บมาก มันเจ็บกว่าการโดนบอกเลิกซะอี

เราไม่รู้จะทำยังไงที่จะทำให้ไม่รู้สึกอะไรกับเขา ทั้งๆที่เขาก็ทำแบบนี้กับทุกคน ดึงตัวเองออกมา ไม่ทักไม่ทายเขา เราหายไปจากชีวิตเขาเกือบสองเดือน แต่เพียงเค้าทักทายไม่กี่คำ เราก็พร้อมจะนำตัวเองเข้าไปเจ็บก

เราเคยคิดว่า .. ทำใจได้แล้ว กับการเลิกราของรักครั้งเก่า แต่ที่ไหนได้ .. วันนี้ดันเห็นความเคลื่อนไหว การดูแลเอาใจใส่ ของแฟนเก่ากับแฟนใหม่เขา อย่างชูชื่น ในใจ.. ก็ดีใจนะ ที่เขาทุ่มเทให้คนใหม่ ขนาดนี้.

พยายามฝืนใจอยู่ทั้งๆใจตัวเองก็เจ็บ บ้าบอจริงๆเลย อย่าหลอกตัวเองอีกเลย พอได้แล้วน่ะตัวเรา พอเราเริ่มรู้สึกดีคุณก็มาตัดบทเราเลยอ่ะ ใครมันจะทำใจไหวอ่ะ

มูฟออนจากรูมเมทคนที่ต้องเจอทุกวันและเป็นเพื่อนที่เกือบสนิทที่อยู่กลุ่มเดียวกันและอค้าไม่มีดูสตอรี่และกดใจเราเหมือนเดิมเราเศร้าเราเจ็บเค้าชวนคนอื่นไปเที่ยวแต่เค้าไม่ชวนเราทั้งๆที่เราชอบและให้priorityกั

รู้นะว่าไม่สมหวัง รู้นะว่าเค้าไม่รัก ไม่มีทางเป็นไปได้ ร้องไห้ก็เเล้ว ทำใจก็เเล้ว พยายามเข้าใจ เเต่ทำไมยังรักค่ะ ความรักครั้งนี้บอกได้คำเดียวมันมีเเค่ คำว่าเจ็บเเล้วจบ ผู้ชายก็ไม่ได้ รักไม่ได้อะไรด้

ฝนเอยตกมาตอนนี้ได้ไหม ตอนที่ใจของฉันมันสุดล้า ฝนเอยช่วยกลบรอยน้ำตา ช่วยปลอบว่าไม่เป็นไรไม่เป็นไร ฉันไม่อยากให้ใครรู้ใจฉัน รู้ว่ามัน ท้อแท้ ทนไม่ไหว ฉันก็ยังฝืนยิ้มเรื่อยเรื่อยไป เจ็บยังไงก็ต้องซ่อนห้า

คบกันมาจะ 3 ปีแต่สงสัยจะหมดโปรทุกอย่างเลยเปลี่ยนไป อยู่ๆก็ขอเป็นพี่เป็นน้องอยากมีชีวิตเป็นของตัวเอง ทั้งๆที่ตอนคบเราก็ให้อิสระเต็ม 100% ไม่เคยโทรตามไม่เคยบังคับอยากไปไหนก็ไม่ห้ามขอแค่ให้บอกกัน ถามว่าเ

แค่คุยกันยังเจ็บขนาดนี้เลย 😥