^_^ ขอแนะนำตัวก่อนเลยนะ (ชื่อเล่น) เราชื่อไอซ์ ผช
เราไม่รู้ว่าจะเขียนได้โดนใจ หรือ แย่แค่ไหน เราแค่อยากมาระบายเท่านั้นเอง
มันเป็นความผิดพลาดของเราเองแค่อยากย้อยเวลากลับไปแก้ไข แต่ก็คงทำไม่ได้เดี๋ยวเราจะค่อยๆเล่าตั้งแต่เรียกที่เรากับB (นามสมมุติผญ)ได้เจอกัน
เริ่มเลยละกัน ก่อนที่เราจะคบกับบีเรามีแฟนอยู่แล้วคบกันตอนนั้น 5 เดือนมั้งจะเรียกว่าเรามีคนอื่นมันก็ว่าได้นะ
บีเข้ามาตอนเราคบ กับ เอ(นามสมติ) บีทักเรามาในเฟสตอนนั้นก็ไม่คิดอะไร แบบคนผ่านทางแค่แวะมาทักทายก็คิดแค่นี้
บีเองก็คิดแบบนี้เหมือนกันตอนแรก แต่พอเราคุยแล้วตัวเราเอง
แบบ เห้ยอะไรวะเนี่ย ทำไมรู้สึกกันเองกันจังรู้สึกเราเหมือนเคยคุย
เคยรู้จักกัน ต่างคนก็ต่างเป็นกันเองมันรู้สึกใช่อะ อะไรกันนี่ความรู้สึกแบบนี้ 55+ เราก็ลุกใส่เกียร์เต็มที่ ช่วงนั้นเรารู้สึกไม่ดีกับเออยู่ด้วย
เหมือนเราได้บีเข้ามาแทนที่เริ่มคุยกันมากขึ้น แต่แล้วสิ่งที่หลายๆคนต้องเจอคือโดนจับได้ครับผม อ้าวซวยแล้วกรูผมก็ไม่ปิดบังนะว่าคุยกัน
เราบอกเอ ว่าคุยกับบี ใช่เรารู้สึกผิดที่ทำแบบนี้แต่เราไม่ได้อยากอยู่กับเอแล้วก่อนจะคุยกับบี เราก็รู้สึกแบบนี้ตั้งนานแล้ว
จนวันนี้เราก็รู้สึกแบบนี้ไปแล้วรู้สึกอยากรู้จักบีมากขึ้น เอาเป็นว่าเราก็เลิกกับเอ มาคุยกับบีเราคุยกันมาเลื่อยๆค้นหากันมาเรื่อยๆ
จนได้หนึ่งเดือน เราตัดสินใจที่จะบอกขอบีเป้นแฟน เราก็ได้อยา่างที่หวังไว้เลยคือแบบโครตรู้สึกดีเลย อะไรไม่รู้ดลบันดาลพูดคำนี้ออกมา.......
เราพูดว่า เราเลือกที่จะอยู่กับบีนะ แล้วเราสองคนก็เริ่มต้นสร้างความทรงจำดีๆให้กัน บีสนใจเราดีมากเราเองก็เทคแคร์บีดีเหมือนกันเรารู้สึกได้เลย
เราสองคนไม่ได้เรียนที่เดียวกัน แต่ถึงอย่างนั้นเรามีความพยายามเรื่องนี้ครับ มาหาบ่อยมามากจนเพื่อนเราที่อยู่ รร เดียวกับบีถามว่าเรียนนี้หรอกูเจอทุกวันเลย(ผมคิดในใจ ถ้าเรียนนี้ก็ดีดิแหม)เราก็ศึกษากันและกัน เราทำให้บีได้เราก็ทำช่วยทุกอย่างที่ช่วยได้ เราชอบโดดงานที่บ้านหรือวันหยุดไปหาบีตลอดรู้สึกอยากอยู่ด้วยตลอดเวลาเลยจนปิดเทอมเราก็เจอกันทุกวันเลย บีพาเราไปรู้จักกับแม่บีเรารู้สึกเขินมาก555+ ครังแรกเลยที่มีแฟนแล้วแฟนพามาเจอแม่ ภูมิใจไปอีก บีมีงานบ้านที่ตั้งผมเป็นกิจวัตรประจำวันและจะเสร็จตอน10โมง แล้วเราก็จะไปถึงบ้านบีประมานเที้ยงแล้วพาไปซื้อของเข้าร้าน
(ของบ้านเรา) อ่อลืมบอกไปว่า บ้านเรามีร้านหมูกะทะ มาเล่าต่อ แล้วเราก็พาบีไปซื้อของด้วยทุกวันช่วงนั้นปิดเทอมคือแบบเจอทุกวันเลยไม่ห่างกันเลยเราว่ามันดีอยู่นะ เราเองก็จะได้รู้จักเค้ามากขึ้นกว่านี้ด้วย นานเข้าๆ เราเองก็เริ่มรู้ว่าเค้าชอบกินอะไรไม่ชอบกินอะไร ชอบอะไรบ้างไม่ชอบอะไรบ้างรู้ทุกอย่างจริงๆ ประเด็ดหลักคือบีแพ้กุ้งกินไม่ได้เลย ตัวเราเองก็ชอบกินกุ้งด้วยแต่ก็ไม่อะไรมากเวลากินอะไรกับบีก็จะไม่มีกุ้งให้กินเลย555 ที่มาแทนก็ปลามึกเนี่ย
แหล่ะก็ยังดีวะ อยู่ด้วยกันไปเลื่อยๆจนเราเองไม่ชอบกินกุ้งไปด้วยเลยซะงั้น สงสัยร่างกายมันจะปรับไปเป็นแพ้กุ้งตามละมั้ง
เราคบกันมาได้ซักพัก ก็มีนู่นมีนี่เข้ามาเลื่อย บีมีผชที่คุยกันมาอยู่ตลอดแต่ก็สู้เราไม่ได้หลอก เจอวิชาตื้อเอาชนะจนมีแค่เราคนเดียวได้
เราไม่เคยทำอะไรให้ใครมากเท่านี้มาก่อน ยอมให้ทุกอย่างเรามีนิสัยเสียอย่างนึงคือชอบจุกจิกงี่เง่าเอาแต่ใจแบบสุดๆอะเวลาทะเลาะกันเราต้องรู้ให้ได้
ว่าทะเลาะเรื่องอะไรโกดกันเรื่องอะไรแล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้ จนนานๆเข้าบีเองเริ่มเบื่อกับนิสัยจุกจิกงี่เง่า บีเองก็มีนิสัยที่เอาแต่ใจเหมือนกันแต่มีเหตุผลมากมากถึงมาก ทำอะไรจะวางแผนทุกอย่างทีเหตุผลความคิดโตมาก และขี้บ่น มะมากโลย แต่ถึงจะเป็นแบบนี้เราก็รู้สึกโชคดีนะที่เราได้เจอผญคนนี้555+
เราชอบแกล้งบีมากๆ เวลาบีอารมเสียแล้วตลกดี เราเป็นคนติดเล่นตลก และเราก็ชอบเวลาที่เราทำให้บีขำได้ยิ้มหัวเราะออกมา บีชอบมีเรื่องมาให้คิดเยอะแยะไปหมดรว่มถึงเรื่องบ้างเรื่องของเราด้วย แต่เราไไม่เคยบีไปไหน ค่อยอยู่ข้างเวลาเคลียดเราชอบหาอะไรมาทำให้บีขำ แต่เหมือนว่าบีชอบอารมเสียมากจนเกินไปเราก้มีช่วงที่เบื่อบีอยู่ แต่แล้วใครจะคิดตอนนั้นเราสองคนกับบีมีปัญหาเรื่องคนที่สาม เราเองที่เป็นคนก่อเรื่อง มีผญอยู่เข้ามาทักทายเรา ตัวเราเองไม่ได้คิดอะไรหลอกเพราะเรามีแฟนอยู่แล้วเลยแค่คุยไปงั้น
แต่โดนบีเจอเข้าให้เราก็บอกไปแค่ว่า รุ่นพี่เพราะเราไม่ได้คิดอะไรจริงๆ ตอนนั้นทะเลาะกันแรงเลยต้องเลิกกันเราก็ไม่ขัดบีเพราะเราคิดแค่ตอนนั้นรู้สึกเบื่อกับอารมของบี บีกลับมาง้อเราพยายามพูดให้เรากลับไปคนมันรักอะเนอะ ก็กลับไปสิครับรออะไรหล่ะ เราสองคนเริ่มต้นกันใหม่แต่สิ่งที่ไม่ไมากลับมาคือความรุ้สึกที่ไม่เต็มร้อยของบี เรารู้สึกแล้วหล่ะแต่เราแค่ทำตามที่รู้สึกเหมือนเดิม แต่เรายังเหมือนเดิมทุกอย่างแล้วก็เปิดเทอมใหม่ภาคเรียนที่สอง
ตอนนี้ เราคบกันได้ 6 เดือนทุกอย่างยังเหมือนเดิมเจอกันไปนู่นไปนี่ด้วยกันกินอะไรอร่อยๆด้วยกัน เราคิดนะว่าผญคนเราอยากแต่งงานด้วยใช่อยู่ที่ว่าคนเราจะเจอคนอีกมาก แต่เราคิดแค่ว่าไม่อยากไปหหนแล้วหยุดแค่นี้เราก็พอแล้วเราหยุดหัวใจตัวเองจนได้ต่างเมื่อก่อนที่ เจ้าชู้ หน้าหม้อ คนเนี่ยที่เปลี่ยนเราได้เอาเราจอดสนิดเลย 55+ เราจะไปลองงานทำที่ออสเตรเลียเพราะตอนนั้นที่บ้านมีปัญหา เราก็ไม่ได้บอกบีหลอกว่าจะไปเราเก็บเงียบไว้ก่อนเพราะกลัวบีทำใจคิดถึงจัด 55+ล้อเล่น กลัวบีตกใจ ผ่านมาเกือบเดือนที่รรบีมี ปัจฉิมที่ รร บีได้ไปถ่ายรูปกับรุ่นน้องคนนึง(เค)แต่หลังจากนั้นบีกับเคก็เริ่มคุยกับดูแล้วบีจะสนใจเคมากบีเปลี่ยนไป คำพูดเวลาที่มีให้ไม่สงสัยอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น จนเราจับได้ว่าบีคุยกับเคเราโครตอารมเสียเราติดต่อไปหาเคแล้วบอกให้เลิกยุ่งกับบีตอนนั้นเหมือนจะคุยกันรู้เรื่องแล้วก็จบไป ไกล้ถึงวันที่เราจะไปออสแล้วเราเลยบอกบีไปบีทำท่าเหมือนจะโกดเรามากแค่เราก็ง้อจนหายงอล
(ขี้งอลมากๆคนเนี่ยอะ555)ช่วงเวลาก่อนเราจะไป เรากับบีรู้สึกว่าจะมีเวลาให้กันมากกว่าเดิมทำอะไรที่อยากทำพอถึงวันที่เราต้องไปออสบีกับที่บ้านเราก็ไปส่งเราขึ้นเครื่องเรารู้สึกว่าโครตคิดถึงเลยถ้าต้องไกลกับบีขนาดนี้(เราคิดในใจตอนนั้นถ้าต้องเลิกกันเราคงอยู่ไม่ได้แน่ๆ)และเราก็ไประหว่างอยู่บนเครื่องเรานึกถึงบีตลอดเหมือนคนโรคจิตด้วย เราอยู่ออสอาทิตสองอาทิต บีแปลกไปอีกแล้ว(ทำไมกัน)เราเริ่งสืบเข้าสู้โหมด โคนันเลย ทำอะไรเราทำสืบจนรู้ว่าบีกับเคกลับมาคุยกับเราโครตเสียใจเราเชื่อใจมากแต่มาเจอแบบนี้อาจเป็นเพราะเบื่อกันหรือห่างกันมา เราจำไม่ค่อยได้แล้วหล่ะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างรู้แต่ว่าบีก็กลับมาอยู่กับเราเพราะเราง้อขออ้อนวอนเต็มที่อะ เราอยู่ได้หนึ่งเดือนแล้วเราก็กลับมาไทยแต่ถึงเรื่องจะเคลียไปหมดแล้วบีก็ไม่เหมือนเดิมตั้งแต่ตอนนั้น
เราเริ่มจุกจิกบีมากขึ้น เยอะกับทุกๆเรื่องมากขึ้นทะเลาะกันมากขึ้นกับเรื่องแบบนี้เรื่องนิสัยของเราเอง พอบีพูดเราก็เปลี่ยน พอไม่พูดเราก็ทำเหมือนเดิมอีกเรากลัวคนอื่นจะมายุ่งกับบีอีกกลัวมากระแวงด้วยแต่เราก็ยังเชื่อใจบีอยู่ เราชอบคิดมากไปเองหลังจากนั้นเรารู้สึกว่าผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมากหลายเรื่องมันทำให้เรารู้ว่าบีเป็นคนยังไง แต่นิสัยของเราเลยหล่ะที่บีไม่ชอบเลยเวลาไปจุกจิกโทรตามโทหาตลอดเวลาเคยเลิกกันอีกครั้งก็เรื่องนี้ด้วยเราขอโอกาสเปลี่ยนนิสัยตัวเองทำได้ซักพักแล้วก็กลับมาทำแบบเดิมอีกบีพูดกับเราว่าเหนื่อยกับนิสัยแบบนี้ของมากให้เวลาให้อิสสระบ้างพอบีพูดเราทำให้
โอเคร เราทำได้เพราะเรายอมบีไม่อยากเสียเค้าไป เราสองคนเริ่มคุยกันน้อยลงแต่ก็ยังคุยกันตลอดแค่น้องลงไปเท่านั้นเพราะคิดว่าบีชอบมีเรื่องให้คิดเยอะเราก็เลยอยากทำให้ยิ้มชวนคุยเผื่อจะดีขึ้น บ้างครั้งก็ดี บ้างครั้งก็หนักกว่าเดิมแถวทะเลาะกันดีเราเองก็ไม่อยากให้บีมาคิดเรื่องเราให้หนักสมองไปอีกแค่ก็ทำได้แค่อยู่ข้างๆอยากกวนๆแล้วก็ป่วนประสาทนั้นแหล่ะสิ่งที่บีบอกเราแล้วบอกเราอีกว่าไม่ชอบอย่าทำเราก็คิดว่าเรารู้ดีที่สุดแล้วกับตัวบีเราเลยที่จะทำเหมือนเดิมเราคิดว่ามันดีแต่กับบีมันทำให้อึดอัดมากกว่าเดิม สิ่งที่เราทำเลยทำให้ทะเลาะกันมากขึ้นทุกวันๆบั่นทอนกันไปเลื่อยๆ บีก็เริ่มทนไม่ไหวกับนิสัยเอาแต่ใจงี่เง่าของเราบอกเลิกเราอีกแล้วครั้งนี้บีจะไปจริงๆ คำพูดทุกคำมีทั้งเหตุผลและอารมเราไม่ต้องการให้เกิดอะไรขึ้นแบบนี้เลยเราบอกกับบีว่าขอโอกาสครั้งสุดท้ายเราอ้อนวอนเต็มที่บีเงียบไปเกือบอาทิตเราอยากเจอบีมากตอนนั้นรอจนวันนี้เราลุกไปหาบีที่หอ (เอิ้มมมเล่ามาเพลินจนลืมบอกไปว่าบีจบมอหกหลังจากปัจฉิมแล้วตอนนั้นอะแต่เรายังอยู่ ปวช3 รุ่นน้องปีนึง) เล่าต่อ เราไปหาบีที่ห้องแบบตื้อครองโลกเลยทำทุกอย่างขอแค่กลับมาเราพูดกับบีขอโอกาสอีกซักครั้ง คุยกันอยู่พักนึงเราสองคนก็คุยกันดีขึ้นแล้วก็กลับมาดีกัน เย้+++ ได้โอกาสจากนี้อีกครั้งเราพยายามจูนกันใหม่อีกเราให้เวลาบีมากขึ้นแต่ก็ยังโทหาบ่อยบีอยากอยู่กับเพื่อนก้บอกเราก้ให้เวลาตรงนั้น เอิอบีอะไม่เคยขัดใจเราเลยนะตามใจเราตลอดจะทำอะไรหรือจะไปไหนก็ให้แต่จะบ่นๆ
เราอยู่กับแบบปรับตัว เราไม่รู้หลอกว่าบีจะเหมือนเดิมมั้ยหรือจะรู้สึกน้อยแค่ไหนเราขอแค่มีโอกาสเราจะทำให้ทุกอย่างเลยเราคบกันได้ 1ปีกับอีก2เดือน
เราก็มีเผลอทำนิสัยเดิมก็ทะเลาะกันด้วยห่างกันมากเลื่อยๆ บีมีเรื่องเรียนให้คิดเยอะเราเองก็รู้เราพยายามที่จะปล่อยบีให้เวลาบีแต่เราสองคนก็คุยกันน้องลงอีกเราหาอะไรทำจะได้ไม่เข้าไปกวนบี เราก็อดใจที่จะโทหาไม่ได้ เราก้โทไปบ้างทักลายไปรอตอบ บีพูดกับเราบ่อยครั้งว่าเบื่อเราเหนื่อยกับเราเราพยายามที่ค่อยปรับที่ละนิดมีจุดนึงที่เราคิดว่ามันโอเครแล้ว เราจะทำแบบนี้จะกันนะโอเครเราก็ค่อยๆทำแบบนั้นมาวันหยุดที่อยากให้เวลากับครอบครัวบ้างเราให้ไม่ว่าบ้างอาทิตก็ไม่ได้เจอเรากฌไม้ได้คิดอะไรเพราะเริ่มปรับตัวได้แล้ว เข้ามา 1 ปี 3 เดือน เราก็โอเคกับแบบนี้ด้วยเรามีเวลาให้ตัวเองมากขึ้นแล้วก็ให้บีมากขึ้น วันนั้นปัจฉิมของรรเราบ้าง เช้าไปรร เราจะบอกบีทุกวันว่า ไปเรียนแล้วนะ ไปเรียนก่อนนะ แบบนี้ทุกวัน วันนี้เราก็บอกพอบีตื่น บีถามเราว่าเรามีคนอื่นหรือเปล่าเราก็สงสัยตัวเราเองว่ากรูทำอะไรอีกวะ เราก็บอกกับบีไปว่าไม่ได้มีใครมีบีคนเดียวบอกรักอธิบายว่ามีแค่บีนะแต่ไม่รู้ว่าโกดอะไรเราอีกไม่คุยกับเราซะงั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไร ก็ไม่ได้มีใครนี่หว่า และก็เอาอีกแล้ว ตกใจเย็นเราก็คุยกับบีบ้างนะ บีหายไปเราก็โทหาบีแล้วบีก็เปลี่ยนอีกแล้วเราโครต งง เลย
จากนั้นก็ไม่คุยกับเรา เราพยายามทักลายทิ้งไว้ รู้นะว่าบีไม่อยากคุแต่เรา งง ไง ว่ากรูไปทำอะไรให้พอเราติดต่อไปบีบอกเลิกเราบีบอกว่าบีเหนื่อยอยากอยู่คนเดียวไม่อยากอะไร บีเบื่อ เบื่อนิสัยแบบนี้ของเรา ครั้งนี้เราง้อแต่ ไม่เลย ไม่เป้นเหมือนครั้งก่อนๆเลยเราเหมือนล้มทั้งยืนทั้งๆที่ไม่รู้เลยว่าไปทำอะไรให้รู้แค่ว่านิสัยเราหรอที่เราให้ทะเลาะกันครั้งนี้ ก้ไม่นิ่เราไปจุกจิกตอนไหน เราเข้าไปคุยกับบี บีบอกเหตุผลว่าบีมีเรื่องให้คิดเยอะบีไม่อยากอะไรแล้วบีอยากอยู่คนเดียวขอร้องเราให้เลิกยุ่งเราทำไม่ได้บอกรักกันอยู่ดีๆจะมาทำแบบนี้ บีก็พูดว่าไม่ได้รักเราแล้วเราโครตเจ้บแต่ยังสู้ไหว ตอนนั้นที่กี่เกียร์เราใส่หมดอะไรเพราะครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหน เรารู้สีกไม่ทางออกทางตัน เราขอร้องแล้วขอร้องอีก บีเป็นเด็ดขาดกับคำพูดถ้าเอาจริงๆแล้วเราทำทุกทางจนเราสองคนทะเลาะกันแรกมากขึ้น คำพูดทุกคำแรงๆทั้งนั้นแทงใจทุกเม็ดเลย แต่เราก็สู้อีก ไฟไฟ แต่เราก็เป้นไปอ่อนๆเพราะเรายอมบี เราเลยให้เวลาบีอาทิตนึกเรากลับไปคุยใหม่ก็ยังเหมือนเดิม ตื้อก็แล้วบุกไปหาก็แล้ว ยิ่งทำยิ่งหนักกว่าเดิมเราคุยกับบีดีๆก้แล้ว บีบอกว่ามันไม่มีทางเป้นไปได้อีกแล้วเราทำใจไม่ได้จนรู้ว่าบีคุยกับใครซักคนจะสถานะอะไรคนนั้นก็เป็นที่ระบายให้บีไปแล้ว เราแพ้เข้าทุกทางโอ๋ที่รัก
เพลงดราม่ามาหมด เราก็ยังติดต่ออยู่จนตอนนี้ดดนบล็อคหมด
ทุกอย่างเลย เราโครตตันเลยแต่เราจะเอาชนะให้ได้อีกครั้ง เราขอโอกาสไปแล้ว มีแค่เวลาเท่านั้น เลิกรักไม่ได้หลอกจริงๆเราจะรอบีอยู่เพราะทุกอย่างสำหรับเราคือ โอกาส
เราคิดว่า ถ้าครั้งนี้เราได้โอกาสอีกครั้งเราจะไม่ทำให้ผิดหวังเลยจะรักษาให้ดีๆทั้งๆที่เรารู้จักบีมากที่สุดและเข้าใจมากที่สุด
ยังรออยู่ที่เดิมนะ คิดถึงมากๆ 06/02/60
เรื่องดราม่า
เราไม่รู้ว่าจะเขียนได้โดนใจ หรือ แย่แค่ไหน เราแค่อยากมาระบายเท่านั้นเอง
มันเป็นความผิดพลาดของเราเองแค่อยากย้อยเวลากลับไปแก้ไข แต่ก็คงทำไม่ได้เดี๋ยวเราจะค่อยๆเล่าตั้งแต่เรียกที่เรากับB (นามสมมุติผญ)ได้เจอกัน
เริ่มเลยละกัน ก่อนที่เราจะคบกับบีเรามีแฟนอยู่แล้วคบกันตอนนั้น 5 เดือนมั้งจะเรียกว่าเรามีคนอื่นมันก็ว่าได้นะ
บีเข้ามาตอนเราคบ กับ เอ(นามสมติ) บีทักเรามาในเฟสตอนนั้นก็ไม่คิดอะไร แบบคนผ่านทางแค่แวะมาทักทายก็คิดแค่นี้
บีเองก็คิดแบบนี้เหมือนกันตอนแรก แต่พอเราคุยแล้วตัวเราเอง
เคยรู้จักกัน ต่างคนก็ต่างเป็นกันเองมันรู้สึกใช่อะ อะไรกันนี่ความรู้สึกแบบนี้ 55+ เราก็ลุกใส่เกียร์เต็มที่ ช่วงนั้นเรารู้สึกไม่ดีกับเออยู่ด้วย
เหมือนเราได้บีเข้ามาแทนที่เริ่มคุยกันมากขึ้น แต่แล้วสิ่งที่หลายๆคนต้องเจอคือโดนจับได้ครับผม อ้าวซวยแล้วกรูผมก็ไม่ปิดบังนะว่าคุยกัน
เราบอกเอ ว่าคุยกับบี ใช่เรารู้สึกผิดที่ทำแบบนี้แต่เราไม่ได้อยากอยู่กับเอแล้วก่อนจะคุยกับบี เราก็รู้สึกแบบนี้ตั้งนานแล้ว
จนวันนี้เราก็รู้สึกแบบนี้ไปแล้วรู้สึกอยากรู้จักบีมากขึ้น เอาเป็นว่าเราก็เลิกกับเอ มาคุยกับบีเราคุยกันมาเลื่อยๆค้นหากันมาเรื่อยๆ
จนได้หนึ่งเดือน เราตัดสินใจที่จะบอกขอบีเป้นแฟน เราก็ได้อยา่างที่หวังไว้เลยคือแบบโครตรู้สึกดีเลย อะไรไม่รู้ดลบันดาลพูดคำนี้ออกมา.......
เราพูดว่า เราเลือกที่จะอยู่กับบีนะ แล้วเราสองคนก็เริ่มต้นสร้างความทรงจำดีๆให้กัน บีสนใจเราดีมากเราเองก็เทคแคร์บีดีเหมือนกันเรารู้สึกได้เลย
เราสองคนไม่ได้เรียนที่เดียวกัน แต่ถึงอย่างนั้นเรามีความพยายามเรื่องนี้ครับ มาหาบ่อยมามากจนเพื่อนเราที่อยู่ รร เดียวกับบีถามว่าเรียนนี้หรอกูเจอทุกวันเลย(ผมคิดในใจ ถ้าเรียนนี้ก็ดีดิแหม)เราก็ศึกษากันและกัน เราทำให้บีได้เราก็ทำช่วยทุกอย่างที่ช่วยได้ เราชอบโดดงานที่บ้านหรือวันหยุดไปหาบีตลอดรู้สึกอยากอยู่ด้วยตลอดเวลาเลยจนปิดเทอมเราก็เจอกันทุกวันเลย บีพาเราไปรู้จักกับแม่บีเรารู้สึกเขินมาก555+ ครังแรกเลยที่มีแฟนแล้วแฟนพามาเจอแม่ ภูมิใจไปอีก บีมีงานบ้านที่ตั้งผมเป็นกิจวัตรประจำวันและจะเสร็จตอน10โมง แล้วเราก็จะไปถึงบ้านบีประมานเที้ยงแล้วพาไปซื้อของเข้าร้าน
(ของบ้านเรา) อ่อลืมบอกไปว่า บ้านเรามีร้านหมูกะทะ มาเล่าต่อ แล้วเราก็พาบีไปซื้อของด้วยทุกวันช่วงนั้นปิดเทอมคือแบบเจอทุกวันเลยไม่ห่างกันเลยเราว่ามันดีอยู่นะ เราเองก็จะได้รู้จักเค้ามากขึ้นกว่านี้ด้วย นานเข้าๆ เราเองก็เริ่มรู้ว่าเค้าชอบกินอะไรไม่ชอบกินอะไร ชอบอะไรบ้างไม่ชอบอะไรบ้างรู้ทุกอย่างจริงๆ ประเด็ดหลักคือบีแพ้กุ้งกินไม่ได้เลย ตัวเราเองก็ชอบกินกุ้งด้วยแต่ก็ไม่อะไรมากเวลากินอะไรกับบีก็จะไม่มีกุ้งให้กินเลย555 ที่มาแทนก็ปลามึกเนี่ย
แหล่ะก็ยังดีวะ อยู่ด้วยกันไปเลื่อยๆจนเราเองไม่ชอบกินกุ้งไปด้วยเลยซะงั้น สงสัยร่างกายมันจะปรับไปเป็นแพ้กุ้งตามละมั้ง
เราคบกันมาได้ซักพัก ก็มีนู่นมีนี่เข้ามาเลื่อย บีมีผชที่คุยกันมาอยู่ตลอดแต่ก็สู้เราไม่ได้หลอก เจอวิชาตื้อเอาชนะจนมีแค่เราคนเดียวได้
เราไม่เคยทำอะไรให้ใครมากเท่านี้มาก่อน ยอมให้ทุกอย่างเรามีนิสัยเสียอย่างนึงคือชอบจุกจิกงี่เง่าเอาแต่ใจแบบสุดๆอะเวลาทะเลาะกันเราต้องรู้ให้ได้
ว่าทะเลาะเรื่องอะไรโกดกันเรื่องอะไรแล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้ จนนานๆเข้าบีเองเริ่มเบื่อกับนิสัยจุกจิกงี่เง่า บีเองก็มีนิสัยที่เอาแต่ใจเหมือนกันแต่มีเหตุผลมากมากถึงมาก ทำอะไรจะวางแผนทุกอย่างทีเหตุผลความคิดโตมาก และขี้บ่น มะมากโลย แต่ถึงจะเป็นแบบนี้เราก็รู้สึกโชคดีนะที่เราได้เจอผญคนนี้555+
เราชอบแกล้งบีมากๆ เวลาบีอารมเสียแล้วตลกดี เราเป็นคนติดเล่นตลก และเราก็ชอบเวลาที่เราทำให้บีขำได้ยิ้มหัวเราะออกมา บีชอบมีเรื่องมาให้คิดเยอะแยะไปหมดรว่มถึงเรื่องบ้างเรื่องของเราด้วย แต่เราไไม่เคยบีไปไหน ค่อยอยู่ข้างเวลาเคลียดเราชอบหาอะไรมาทำให้บีขำ แต่เหมือนว่าบีชอบอารมเสียมากจนเกินไปเราก้มีช่วงที่เบื่อบีอยู่ แต่แล้วใครจะคิดตอนนั้นเราสองคนกับบีมีปัญหาเรื่องคนที่สาม เราเองที่เป็นคนก่อเรื่อง มีผญอยู่เข้ามาทักทายเรา ตัวเราเองไม่ได้คิดอะไรหลอกเพราะเรามีแฟนอยู่แล้วเลยแค่คุยไปงั้น
แต่โดนบีเจอเข้าให้เราก็บอกไปแค่ว่า รุ่นพี่เพราะเราไม่ได้คิดอะไรจริงๆ ตอนนั้นทะเลาะกันแรงเลยต้องเลิกกันเราก็ไม่ขัดบีเพราะเราคิดแค่ตอนนั้นรู้สึกเบื่อกับอารมของบี บีกลับมาง้อเราพยายามพูดให้เรากลับไปคนมันรักอะเนอะ ก็กลับไปสิครับรออะไรหล่ะ เราสองคนเริ่มต้นกันใหม่แต่สิ่งที่ไม่ไมากลับมาคือความรุ้สึกที่ไม่เต็มร้อยของบี เรารู้สึกแล้วหล่ะแต่เราแค่ทำตามที่รู้สึกเหมือนเดิม แต่เรายังเหมือนเดิมทุกอย่างแล้วก็เปิดเทอมใหม่ภาคเรียนที่สอง
ตอนนี้ เราคบกันได้ 6 เดือนทุกอย่างยังเหมือนเดิมเจอกันไปนู่นไปนี่ด้วยกันกินอะไรอร่อยๆด้วยกัน เราคิดนะว่าผญคนเราอยากแต่งงานด้วยใช่อยู่ที่ว่าคนเราจะเจอคนอีกมาก แต่เราคิดแค่ว่าไม่อยากไปหหนแล้วหยุดแค่นี้เราก็พอแล้วเราหยุดหัวใจตัวเองจนได้ต่างเมื่อก่อนที่ เจ้าชู้ หน้าหม้อ คนเนี่ยที่เปลี่ยนเราได้เอาเราจอดสนิดเลย 55+ เราจะไปลองงานทำที่ออสเตรเลียเพราะตอนนั้นที่บ้านมีปัญหา เราก็ไม่ได้บอกบีหลอกว่าจะไปเราเก็บเงียบไว้ก่อนเพราะกลัวบีทำใจคิดถึงจัด 55+ล้อเล่น กลัวบีตกใจ ผ่านมาเกือบเดือนที่รรบีมี ปัจฉิมที่ รร บีได้ไปถ่ายรูปกับรุ่นน้องคนนึง(เค)แต่หลังจากนั้นบีกับเคก็เริ่มคุยกับดูแล้วบีจะสนใจเคมากบีเปลี่ยนไป คำพูดเวลาที่มีให้ไม่สงสัยอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น จนเราจับได้ว่าบีคุยกับเคเราโครตอารมเสียเราติดต่อไปหาเคแล้วบอกให้เลิกยุ่งกับบีตอนนั้นเหมือนจะคุยกันรู้เรื่องแล้วก็จบไป ไกล้ถึงวันที่เราจะไปออสแล้วเราเลยบอกบีไปบีทำท่าเหมือนจะโกดเรามากแค่เราก็ง้อจนหายงอล
(ขี้งอลมากๆคนเนี่ยอะ555)ช่วงเวลาก่อนเราจะไป เรากับบีรู้สึกว่าจะมีเวลาให้กันมากกว่าเดิมทำอะไรที่อยากทำพอถึงวันที่เราต้องไปออสบีกับที่บ้านเราก็ไปส่งเราขึ้นเครื่องเรารู้สึกว่าโครตคิดถึงเลยถ้าต้องไกลกับบีขนาดนี้(เราคิดในใจตอนนั้นถ้าต้องเลิกกันเราคงอยู่ไม่ได้แน่ๆ)และเราก็ไประหว่างอยู่บนเครื่องเรานึกถึงบีตลอดเหมือนคนโรคจิตด้วย เราอยู่ออสอาทิตสองอาทิต บีแปลกไปอีกแล้ว(ทำไมกัน)เราเริ่งสืบเข้าสู้โหมด โคนันเลย ทำอะไรเราทำสืบจนรู้ว่าบีกับเคกลับมาคุยกับเราโครตเสียใจเราเชื่อใจมากแต่มาเจอแบบนี้อาจเป็นเพราะเบื่อกันหรือห่างกันมา เราจำไม่ค่อยได้แล้วหล่ะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างรู้แต่ว่าบีก็กลับมาอยู่กับเราเพราะเราง้อขออ้อนวอนเต็มที่อะ เราอยู่ได้หนึ่งเดือนแล้วเราก็กลับมาไทยแต่ถึงเรื่องจะเคลียไปหมดแล้วบีก็ไม่เหมือนเดิมตั้งแต่ตอนนั้น
เราเริ่มจุกจิกบีมากขึ้น เยอะกับทุกๆเรื่องมากขึ้นทะเลาะกันมากขึ้นกับเรื่องแบบนี้เรื่องนิสัยของเราเอง พอบีพูดเราก็เปลี่ยน พอไม่พูดเราก็ทำเหมือนเดิมอีกเรากลัวคนอื่นจะมายุ่งกับบีอีกกลัวมากระแวงด้วยแต่เราก็ยังเชื่อใจบีอยู่ เราชอบคิดมากไปเองหลังจากนั้นเรารู้สึกว่าผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมากหลายเรื่องมันทำให้เรารู้ว่าบีเป็นคนยังไง แต่นิสัยของเราเลยหล่ะที่บีไม่ชอบเลยเวลาไปจุกจิกโทรตามโทหาตลอดเวลาเคยเลิกกันอีกครั้งก็เรื่องนี้ด้วยเราขอโอกาสเปลี่ยนนิสัยตัวเองทำได้ซักพักแล้วก็กลับมาทำแบบเดิมอีกบีพูดกับเราว่าเหนื่อยกับนิสัยแบบนี้ของมากให้เวลาให้อิสสระบ้างพอบีพูดเราทำให้
โอเคร เราทำได้เพราะเรายอมบีไม่อยากเสียเค้าไป เราสองคนเริ่มคุยกันน้อยลงแต่ก็ยังคุยกันตลอดแค่น้องลงไปเท่านั้นเพราะคิดว่าบีชอบมีเรื่องให้คิดเยอะเราก็เลยอยากทำให้ยิ้มชวนคุยเผื่อจะดีขึ้น บ้างครั้งก็ดี บ้างครั้งก็หนักกว่าเดิมแถวทะเลาะกันดีเราเองก็ไม่อยากให้บีมาคิดเรื่องเราให้หนักสมองไปอีกแค่ก็ทำได้แค่อยู่ข้างๆอยากกวนๆแล้วก็ป่วนประสาทนั้นแหล่ะสิ่งที่บีบอกเราแล้วบอกเราอีกว่าไม่ชอบอย่าทำเราก็คิดว่าเรารู้ดีที่สุดแล้วกับตัวบีเราเลยที่จะทำเหมือนเดิมเราคิดว่ามันดีแต่กับบีมันทำให้อึดอัดมากกว่าเดิม สิ่งที่เราทำเลยทำให้ทะเลาะกันมากขึ้นทุกวันๆบั่นทอนกันไปเลื่อยๆ บีก็เริ่มทนไม่ไหวกับนิสัยเอาแต่ใจงี่เง่าของเราบอกเลิกเราอีกแล้วครั้งนี้บีจะไปจริงๆ คำพูดทุกคำมีทั้งเหตุผลและอารมเราไม่ต้องการให้เกิดอะไรขึ้นแบบนี้เลยเราบอกกับบีว่าขอโอกาสครั้งสุดท้ายเราอ้อนวอนเต็มที่บีเงียบไปเกือบอาทิตเราอยากเจอบีมากตอนนั้นรอจนวันนี้เราลุกไปหาบีที่หอ (เอิ้มมมเล่ามาเพลินจนลืมบอกไปว่าบีจบมอหกหลังจากปัจฉิมแล้วตอนนั้นอะแต่เรายังอยู่ ปวช3 รุ่นน้องปีนึง) เล่าต่อ เราไปหาบีที่ห้องแบบตื้อครองโลกเลยทำทุกอย่างขอแค่กลับมาเราพูดกับบีขอโอกาสอีกซักครั้ง คุยกันอยู่พักนึงเราสองคนก็คุยกันดีขึ้นแล้วก็กลับมาดีกัน เย้+++ ได้โอกาสจากนี้อีกครั้งเราพยายามจูนกันใหม่อีกเราให้เวลาบีมากขึ้นแต่ก็ยังโทหาบ่อยบีอยากอยู่กับเพื่อนก้บอกเราก้ให้เวลาตรงนั้น เอิอบีอะไม่เคยขัดใจเราเลยนะตามใจเราตลอดจะทำอะไรหรือจะไปไหนก็ให้แต่จะบ่นๆ
เราอยู่กับแบบปรับตัว เราไม่รู้หลอกว่าบีจะเหมือนเดิมมั้ยหรือจะรู้สึกน้อยแค่ไหนเราขอแค่มีโอกาสเราจะทำให้ทุกอย่างเลยเราคบกันได้ 1ปีกับอีก2เดือน
เราก็มีเผลอทำนิสัยเดิมก็ทะเลาะกันด้วยห่างกันมากเลื่อยๆ บีมีเรื่องเรียนให้คิดเยอะเราเองก็รู้เราพยายามที่จะปล่อยบีให้เวลาบีแต่เราสองคนก็คุยกันน้องลงอีกเราหาอะไรทำจะได้ไม่เข้าไปกวนบี เราก็อดใจที่จะโทหาไม่ได้ เราก้โทไปบ้างทักลายไปรอตอบ บีพูดกับเราบ่อยครั้งว่าเบื่อเราเหนื่อยกับเราเราพยายามที่ค่อยปรับที่ละนิดมีจุดนึงที่เราคิดว่ามันโอเครแล้ว เราจะทำแบบนี้จะกันนะโอเครเราก็ค่อยๆทำแบบนั้นมาวันหยุดที่อยากให้เวลากับครอบครัวบ้างเราให้ไม่ว่าบ้างอาทิตก็ไม่ได้เจอเรากฌไม้ได้คิดอะไรเพราะเริ่มปรับตัวได้แล้ว เข้ามา 1 ปี 3 เดือน เราก็โอเคกับแบบนี้ด้วยเรามีเวลาให้ตัวเองมากขึ้นแล้วก็ให้บีมากขึ้น วันนั้นปัจฉิมของรรเราบ้าง เช้าไปรร เราจะบอกบีทุกวันว่า ไปเรียนแล้วนะ ไปเรียนก่อนนะ แบบนี้ทุกวัน วันนี้เราก็บอกพอบีตื่น บีถามเราว่าเรามีคนอื่นหรือเปล่าเราก็สงสัยตัวเราเองว่ากรูทำอะไรอีกวะ เราก็บอกกับบีไปว่าไม่ได้มีใครมีบีคนเดียวบอกรักอธิบายว่ามีแค่บีนะแต่ไม่รู้ว่าโกดอะไรเราอีกไม่คุยกับเราซะงั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไร ก็ไม่ได้มีใครนี่หว่า และก็เอาอีกแล้ว ตกใจเย็นเราก็คุยกับบีบ้างนะ บีหายไปเราก็โทหาบีแล้วบีก็เปลี่ยนอีกแล้วเราโครต งง เลย
จากนั้นก็ไม่คุยกับเรา เราพยายามทักลายทิ้งไว้ รู้นะว่าบีไม่อยากคุแต่เรา งง ไง ว่ากรูไปทำอะไรให้พอเราติดต่อไปบีบอกเลิกเราบีบอกว่าบีเหนื่อยอยากอยู่คนเดียวไม่อยากอะไร บีเบื่อ เบื่อนิสัยแบบนี้ของเรา ครั้งนี้เราง้อแต่ ไม่เลย ไม่เป้นเหมือนครั้งก่อนๆเลยเราเหมือนล้มทั้งยืนทั้งๆที่ไม่รู้เลยว่าไปทำอะไรให้รู้แค่ว่านิสัยเราหรอที่เราให้ทะเลาะกันครั้งนี้ ก้ไม่นิ่เราไปจุกจิกตอนไหน เราเข้าไปคุยกับบี บีบอกเหตุผลว่าบีมีเรื่องให้คิดเยอะบีไม่อยากอะไรแล้วบีอยากอยู่คนเดียวขอร้องเราให้เลิกยุ่งเราทำไม่ได้บอกรักกันอยู่ดีๆจะมาทำแบบนี้ บีก็พูดว่าไม่ได้รักเราแล้วเราโครตเจ้บแต่ยังสู้ไหว ตอนนั้นที่กี่เกียร์เราใส่หมดอะไรเพราะครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหน เรารู้สีกไม่ทางออกทางตัน เราขอร้องแล้วขอร้องอีก บีเป็นเด็ดขาดกับคำพูดถ้าเอาจริงๆแล้วเราทำทุกทางจนเราสองคนทะเลาะกันแรกมากขึ้น คำพูดทุกคำแรงๆทั้งนั้นแทงใจทุกเม็ดเลย แต่เราก็สู้อีก ไฟไฟ แต่เราก็เป้นไปอ่อนๆเพราะเรายอมบี เราเลยให้เวลาบีอาทิตนึกเรากลับไปคุยใหม่ก็ยังเหมือนเดิม ตื้อก็แล้วบุกไปหาก็แล้ว ยิ่งทำยิ่งหนักกว่าเดิมเราคุยกับบีดีๆก้แล้ว บีบอกว่ามันไม่มีทางเป้นไปได้อีกแล้วเราทำใจไม่ได้จนรู้ว่าบีคุยกับใครซักคนจะสถานะอะไรคนนั้นก็เป็นที่ระบายให้บีไปแล้ว เราแพ้เข้าทุกทางโอ๋ที่รัก
เราคิดว่า ถ้าครั้งนี้เราได้โอกาสอีกครั้งเราจะไม่ทำให้ผิดหวังเลยจะรักษาให้ดีๆทั้งๆที่เรารู้จักบีมากที่สุดและเข้าใจมากที่สุด
ยังรออยู่ที่เดิมนะ คิดถึงมากๆ 06/02/60