เคยเป็นมั้ย??อยู่ดีๆก็รู้สึกเบื่อตัวเอง ไม่เข้าใจว่าทำไม
ปรกติฉันเป็นคนมีความคิด คิดได้ ฉลาดใช้คำพูด ฉลาดคิด เวลามีปันหาฉันสามารถหาทางออกได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของตัวเองรึคนที่ฉันให้คำปรึกษาสามารถคุยช่วยเขาคิดหาทางออกให้เขาสบายใจและสามารถให้กำลังใจเขาได้ไม่ว่าจะเรื่องอะไรฉันสามารถเป็นที่ปรึกษาที่ดีได้และทุกคนก็ยอมรับความคิดและคำปรึกษาที่ฉันมีให้ไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นเพื่อน พี่ น้อง พ่อแม่ แฟน คนรุ้จักก็ตาม
หลายๆคนมองว่าฉันเป็นคนเก่งและยอมรับและชื่นชมในความคิดความสามารถและความพยามของฉัน เพราะฉันสามารถทำให้เขาเห็นได้จริงๆไม่ใช่แค่เพียงคำพูดลมๆแล้งๆทั่วไป
แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังภูมิใจและชื่นชมว่าตัวเอง ไม่ใช่เพราะฟังคนอื่นเยินยอฉันนะ ฉันนั่งนึกทบทวนตัวเองสิ่งที่ฉันทำให้ฉันและทุกคนเห็นได้ว่าเออฉันก็เก่งในระดับนึงนะฉันสามารถทำนู่นนี่นั่นจัดการเรื่องราวต่างๆหลายๆเรื่องและ สามารถคิดและทำได้จัดการทุกๆอย่างได้ ถึงมันจะสำเร็จบ้าง ล้มเหลวบ้าง ลำบากบ้าง สบายบ้างก็ตามฉันสามารถพาตัวเองและครอบครัวผ่านมันไปได้ ในขณะที่หลายๆคนทั้งคนที่เด็กและคนที่แก่กว่ายังทำได้ไม่เท่าฉันเลย มันจึงทำให้ฉันเป็นคนมั่นใจในความสามารถและมั่นใจในความคิดของตัวเอง กล้าพูด กล้าทำ กล้าแสดงออกและกล้าเสนอความคิดของตัวเองให้คนอื่นยอมรับและรับฟัง หลายๆคนบอกว่าฉันเป็นผู้ให้คำปรึกษาที่ดี
แต่ทำไมตอนนี้ฉันรุ้สึกว่านุวไม่เปนตัวของตัวเอง ฉันมองว่าไม่มีประสิทธิภาพ แลว่าตัวเองโง่ไร้สาระเหมือนเดกวัยรุ่นใจแตกทั่วไป แลไม่มีสมอง ไม่มีความคิด ไม่มีแม้แต่คำพูดที่ฉลาด รึคำพูดที่สามารถช่วยให้กำลังใจคนคนนึงให้สบายใจขึ้นได้ เวลาเขาคุยกับฉันเขาปรึกสาระบายความไม่สบายใจของเขา ฉันไม่สามารถช่วยอะไรเขาเลยได้สักอย่างแม้แต่คำพูดที่ช่วยให่เขาสบายใจขึ้นก็ยังช่วยไม่ได้เลย ฉันคิดไม่ออกว่าต้องพูดยังไง ต้องทำยังไง ต้องคุยอะไรกับเขาที่จะให้เขารุ้สึกโอเคกับเรา มีแต่คำซ้ำๆเดิมๆที่บอกเขาฉันรุ้สึกว่าฉันเป็นคนที่น่าเบื่อไปเลยตอนนี้ ฉันคนเดิมหายไปไหน ฉันรู้สึกไม่โอเคตัวฉันตอนนี้มากๆเรย มันคืออะไรไม่เข้าใจ
ใครเคยเป็นแบบฉันบ้าง
ปรกติฉันเป็นคนมีความคิด คิดได้ ฉลาดใช้คำพูด ฉลาดคิด เวลามีปันหาฉันสามารถหาทางออกได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของตัวเองรึคนที่ฉันให้คำปรึกษาสามารถคุยช่วยเขาคิดหาทางออกให้เขาสบายใจและสามารถให้กำลังใจเขาได้ไม่ว่าจะเรื่องอะไรฉันสามารถเป็นที่ปรึกษาที่ดีได้และทุกคนก็ยอมรับความคิดและคำปรึกษาที่ฉันมีให้ไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นเพื่อน พี่ น้อง พ่อแม่ แฟน คนรุ้จักก็ตาม
หลายๆคนมองว่าฉันเป็นคนเก่งและยอมรับและชื่นชมในความคิดความสามารถและความพยามของฉัน เพราะฉันสามารถทำให้เขาเห็นได้จริงๆไม่ใช่แค่เพียงคำพูดลมๆแล้งๆทั่วไป
แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังภูมิใจและชื่นชมว่าตัวเอง ไม่ใช่เพราะฟังคนอื่นเยินยอฉันนะ ฉันนั่งนึกทบทวนตัวเองสิ่งที่ฉันทำให้ฉันและทุกคนเห็นได้ว่าเออฉันก็เก่งในระดับนึงนะฉันสามารถทำนู่นนี่นั่นจัดการเรื่องราวต่างๆหลายๆเรื่องและ สามารถคิดและทำได้จัดการทุกๆอย่างได้ ถึงมันจะสำเร็จบ้าง ล้มเหลวบ้าง ลำบากบ้าง สบายบ้างก็ตามฉันสามารถพาตัวเองและครอบครัวผ่านมันไปได้ ในขณะที่หลายๆคนทั้งคนที่เด็กและคนที่แก่กว่ายังทำได้ไม่เท่าฉันเลย มันจึงทำให้ฉันเป็นคนมั่นใจในความสามารถและมั่นใจในความคิดของตัวเอง กล้าพูด กล้าทำ กล้าแสดงออกและกล้าเสนอความคิดของตัวเองให้คนอื่นยอมรับและรับฟัง หลายๆคนบอกว่าฉันเป็นผู้ให้คำปรึกษาที่ดี
แต่ทำไมตอนนี้ฉันรุ้สึกว่านุวไม่เปนตัวของตัวเอง ฉันมองว่าไม่มีประสิทธิภาพ แลว่าตัวเองโง่ไร้สาระเหมือนเดกวัยรุ่นใจแตกทั่วไป แลไม่มีสมอง ไม่มีความคิด ไม่มีแม้แต่คำพูดที่ฉลาด รึคำพูดที่สามารถช่วยให้กำลังใจคนคนนึงให้สบายใจขึ้นได้ เวลาเขาคุยกับฉันเขาปรึกสาระบายความไม่สบายใจของเขา ฉันไม่สามารถช่วยอะไรเขาเลยได้สักอย่างแม้แต่คำพูดที่ช่วยให่เขาสบายใจขึ้นก็ยังช่วยไม่ได้เลย ฉันคิดไม่ออกว่าต้องพูดยังไง ต้องทำยังไง ต้องคุยอะไรกับเขาที่จะให้เขารุ้สึกโอเคกับเรา มีแต่คำซ้ำๆเดิมๆที่บอกเขาฉันรุ้สึกว่าฉันเป็นคนที่น่าเบื่อไปเลยตอนนี้ ฉันคนเดิมหายไปไหน ฉันรู้สึกไม่โอเคตัวฉันตอนนี้มากๆเรย มันคืออะไรไม่เข้าใจ