มีอยุ่ตรรกะนึงที่เชื่อคือ เราไม่สามารถเป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง กับแฟนเก่าได้อย่างสนิทใจ
ตัวเราเองก็เคยคิดแบบนี้ แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่มันเกิดขึ้นกับตัวเราเอง
ตอนนั้นเราย้ายรร.เข้าม.ปลาย เป็นเด็กใหม่ก็มักจะมีเพื่อนๆ เข้ามาทำความรู้จัก บังเอิญโลกกลมก็มีเพื่อนผช.ที่เป็นเพื่อนกับเพื่อนเก่าเรา เข้ามาถามถึงเพื่อนเก่ามัน มันเป็นคนพูดมากคนนึงเเรกๆเรารำคาญมาก//เอ๊ะไอ่นี่จะถามอะไรนักหนาวะ
อะไรประมาณนี้แหละ ตอนนั้นเราพึ่งเป็นเด็กใหม่ก็ยังไม่กล้าคุยกับใครมากก็เออๆออๆไปตามที่เขาถามเรามาถามคำตอบคำไป จนผ่านไปเรื่อยๆเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเพราะปกติไม่ใช่ผญ.เรียบร้อยที่ใสใสอะไรเป็นคนเฮฮาเเมนๆคุยกันค่ะ มันก็ชอบมามองหน้าเราตอนเเรกเราไม่ชอบขี้หน้ามัน คิดในใจไอ่นี่มันจะมองอะไรนักหนาวะ (ความรู้สึกแบบว่าเวลาทำอะไรละมีคนจ้องมองตลอดเวลามันอึดอัดเหมือนกันนะ) เราก็เลยมองมันกลับบ้างพอการที่เราได้มองมันบ่อยๆขึ้นเรากลับพูดกับตัวเองในใจว่า เออมันก็น่ารักดีเนอะกลายเป็นเราชอบมองมันเวลามันเผลอ มันเป็นคนหน้านิ่งเเต่พอยิ้มทีละโลกสดใส เราก็เลยอยากรู้จักมันมากขึ้นโดยการไปสืบหา fb line ig อะไรก็ได้ที่คุยกับมันได้ จนไปเจอigมันเป็นคนแปลกมันไม่เล่นfb line มันบอกว่ามีไปก็ไม่มีใครคุยด้วยอะไรประมาณนี้และที่แปลกไปอีกคือดูภายนอกละมันเหมือนเด็กผช.ทั่วไปเล่นเกม ดูบอล ดูการ์ตูน เเต่ไม่คะรูปที่มันลงในig ส่วนใหญ่จะเป็นซีรีย์เกาหลี ดาราเกาหลี เกิลกรุ๊ป อะไรพวกนี้เราก็มานั่งขำเห้ย!!!มันใช่หรอวะหรือมันเป็นเพื่อนสาว เราเลยคอมเม้นเเซวมันใต็รูปในig มันก็คงจะงงอะว่าใครมาคอมเม้น ำพอมมันรู้ว่าเป็นเรามัยก็ถามเอาigมันมาจากไหน เราก็บอกว่าไปขอเพื่อนมามันก็เลยหลงตัวเองว่าเราชอบมัน (จริงๆก็มีส่วนนิดนึง)เราเริ่มคุยกันบ่อยขึ้นจากที่คิดว่ามันเป็นคนน่ารำคาญก็กลายเป็นคุยกันถูกคอเฉยเลย เราคุยกันไม่ยอมหลับยอมนอนเเทบจะนิ้วล็อคกันเลยทีเดียว คุยกันไปนานๆก็มีหยอดกันบ้างเล่นกันบ้าง จนเราคิดว่าเออเราชอบมันขึ้นมาจริงๆ เราก็เลยบอกมันไปตรงๆว่าเออเนี่ยกูชอบนะ(เราเป็นคนตรงๆ เเต่เฉพาะบางคน) มันก็บอกว่าเออมันก็รู้สึกแบบเดียวกะเราเเต่มันกลัวบอกเราเเล้วแห้วเพราะมันไม่เคยจีบหญิงเคยเเต่เเอบชอบเเล้วกินเเห้วมันก็เลยเก็บไว้ 55555 มันก็เลยบอกเราว่าเออไหนๆก็รู้สึกแบบเดียวกันลองลองคบกับดูมั้ย เราก็ไม่รู้ว่าเราชอบหรือหลงหรืออะไรหรอกคะตอนนั้นก็เลยลองคบกันดูเพราะเวลาที่คุยกะมันเราก็สบายใจ ไม่รู้สึกอึดอัดอะไร ช่วงที่คบกันมันกลายเป็นว่า เราอึดอัดคะจากที่เราอยู่รร.เราไม่ค่อยจะคุยกันเท่าไหร่ เเต่พอคบกันมันเข้ามานั่งคุย นั่งมอง นั่งเฝ้า มันรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองแรกๆเราคิดว่าเราคงเขินมันมั้งแต่พอนานๆไปมันเป็นความอึดอัด เราคบกันได้ไม่นานค่ะ เราเลยขอกลับไปเป็นเพื่อนกับมันดีกว่า เเต่กว่าจะกล้าบอกไปเราดันไม่กล้าเหมือนตอนบอกชอบเขาเเต่ก็อย่างว่าค่ะ เราก็จบกันอย่างเข้าใจกันค่ะ เเต่หลังจากนั้นเราก็เลิกคุยกันไปเลยค่ะ เราก็รู้สึกเเย่ที่ทำแบบนั้น มันก็คงไม่โอเคเหมือนกัน ความรู้สึกมันเเย่มากๆเพราะเรียนห้องเดียวกัน เจอหน้ากันตลอด เเละเวลาจับกลุ่มหรือมีกิจกรรมก็ทำด้วยกัน กลายเป็นมองหน้ากันไม่ติดมันก็หลบหน้าเราตลอดเลยคะ เราไม่รู้ว่าจะเริ่มคุยยังไงก็เลยปล่อยให้เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆจน...
#ไว้มาต่อใหม่นะคะถ้ามีคนอ่าน ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ goodnight jaa~
แฟนเก่า ที่ใครๆก็คิดว่าเราเป็นเพื่อนกัน..
ตัวเราเองก็เคยคิดแบบนี้ แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่มันเกิดขึ้นกับตัวเราเอง
ตอนนั้นเราย้ายรร.เข้าม.ปลาย เป็นเด็กใหม่ก็มักจะมีเพื่อนๆ เข้ามาทำความรู้จัก บังเอิญโลกกลมก็มีเพื่อนผช.ที่เป็นเพื่อนกับเพื่อนเก่าเรา เข้ามาถามถึงเพื่อนเก่ามัน มันเป็นคนพูดมากคนนึงเเรกๆเรารำคาญมาก//เอ๊ะไอ่นี่จะถามอะไรนักหนาวะ
อะไรประมาณนี้แหละ ตอนนั้นเราพึ่งเป็นเด็กใหม่ก็ยังไม่กล้าคุยกับใครมากก็เออๆออๆไปตามที่เขาถามเรามาถามคำตอบคำไป จนผ่านไปเรื่อยๆเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเพราะปกติไม่ใช่ผญ.เรียบร้อยที่ใสใสอะไรเป็นคนเฮฮาเเมนๆคุยกันค่ะ มันก็ชอบมามองหน้าเราตอนเเรกเราไม่ชอบขี้หน้ามัน คิดในใจไอ่นี่มันจะมองอะไรนักหนาวะ (ความรู้สึกแบบว่าเวลาทำอะไรละมีคนจ้องมองตลอดเวลามันอึดอัดเหมือนกันนะ) เราก็เลยมองมันกลับบ้างพอการที่เราได้มองมันบ่อยๆขึ้นเรากลับพูดกับตัวเองในใจว่า เออมันก็น่ารักดีเนอะกลายเป็นเราชอบมองมันเวลามันเผลอ มันเป็นคนหน้านิ่งเเต่พอยิ้มทีละโลกสดใส เราก็เลยอยากรู้จักมันมากขึ้นโดยการไปสืบหา fb line ig อะไรก็ได้ที่คุยกับมันได้ จนไปเจอigมันเป็นคนแปลกมันไม่เล่นfb line มันบอกว่ามีไปก็ไม่มีใครคุยด้วยอะไรประมาณนี้และที่แปลกไปอีกคือดูภายนอกละมันเหมือนเด็กผช.ทั่วไปเล่นเกม ดูบอล ดูการ์ตูน เเต่ไม่คะรูปที่มันลงในig ส่วนใหญ่จะเป็นซีรีย์เกาหลี ดาราเกาหลี เกิลกรุ๊ป อะไรพวกนี้เราก็มานั่งขำเห้ย!!!มันใช่หรอวะหรือมันเป็นเพื่อนสาว เราเลยคอมเม้นเเซวมันใต็รูปในig มันก็คงจะงงอะว่าใครมาคอมเม้น ำพอมมันรู้ว่าเป็นเรามัยก็ถามเอาigมันมาจากไหน เราก็บอกว่าไปขอเพื่อนมามันก็เลยหลงตัวเองว่าเราชอบมัน (จริงๆก็มีส่วนนิดนึง)เราเริ่มคุยกันบ่อยขึ้นจากที่คิดว่ามันเป็นคนน่ารำคาญก็กลายเป็นคุยกันถูกคอเฉยเลย เราคุยกันไม่ยอมหลับยอมนอนเเทบจะนิ้วล็อคกันเลยทีเดียว คุยกันไปนานๆก็มีหยอดกันบ้างเล่นกันบ้าง จนเราคิดว่าเออเราชอบมันขึ้นมาจริงๆ เราก็เลยบอกมันไปตรงๆว่าเออเนี่ยกูชอบนะ(เราเป็นคนตรงๆ เเต่เฉพาะบางคน) มันก็บอกว่าเออมันก็รู้สึกแบบเดียวกะเราเเต่มันกลัวบอกเราเเล้วแห้วเพราะมันไม่เคยจีบหญิงเคยเเต่เเอบชอบเเล้วกินเเห้วมันก็เลยเก็บไว้ 55555 มันก็เลยบอกเราว่าเออไหนๆก็รู้สึกแบบเดียวกันลองลองคบกับดูมั้ย เราก็ไม่รู้ว่าเราชอบหรือหลงหรืออะไรหรอกคะตอนนั้นก็เลยลองคบกันดูเพราะเวลาที่คุยกะมันเราก็สบายใจ ไม่รู้สึกอึดอัดอะไร ช่วงที่คบกันมันกลายเป็นว่า เราอึดอัดคะจากที่เราอยู่รร.เราไม่ค่อยจะคุยกันเท่าไหร่ เเต่พอคบกันมันเข้ามานั่งคุย นั่งมอง นั่งเฝ้า มันรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองแรกๆเราคิดว่าเราคงเขินมันมั้งแต่พอนานๆไปมันเป็นความอึดอัด เราคบกันได้ไม่นานค่ะ เราเลยขอกลับไปเป็นเพื่อนกับมันดีกว่า เเต่กว่าจะกล้าบอกไปเราดันไม่กล้าเหมือนตอนบอกชอบเขาเเต่ก็อย่างว่าค่ะ เราก็จบกันอย่างเข้าใจกันค่ะ เเต่หลังจากนั้นเราก็เลิกคุยกันไปเลยค่ะ เราก็รู้สึกเเย่ที่ทำแบบนั้น มันก็คงไม่โอเคเหมือนกัน ความรู้สึกมันเเย่มากๆเพราะเรียนห้องเดียวกัน เจอหน้ากันตลอด เเละเวลาจับกลุ่มหรือมีกิจกรรมก็ทำด้วยกัน กลายเป็นมองหน้ากันไม่ติดมันก็หลบหน้าเราตลอดเลยคะ เราไม่รู้ว่าจะเริ่มคุยยังไงก็เลยปล่อยให้เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆจน...
#ไว้มาต่อใหม่นะคะถ้ามีคนอ่าน ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ goodnight jaa~