เรื่องมันเริ่มขึ้นเมื่อประมาณ6เดือนก่อน ตอนนั้นคือช่วงที่ผมเรียนอยู่ชั้น ม.5เทอม1 ผมเจอกับผู้หญิงคนนึงผมรู้จักเธอจากเพื่อนของผม ผมรู้สึกชอบเธอที่เธอนิสัยน่ารักและเธอก็น่ารักด้วย ช่วงนั้นผมเข้าไปส่องในเฟสบุ๊คของเธอก็ได้รู้ว่าเธอพึ่งจะอกหักมา ผมเลยทักเธอไปช่วงแรกๆเธอตอบแบบขอไปทีแต่พอคุยกันได้ประมาณ1เดือนเธอก็ตอบยาวขึ้นมานิดนึง1-2คำ555 แต่หลังจากนั้นปรามาณ1เดือนก็คือประมาณ3เดือนที่แล้ว คืนนั้นเราตอบแชทกันสนุกมาก จนผมผลอยหลับไป ตื่นขึ้นมาผมก็เห็นเธอขึ้นสถานะมีแฟนจึงถามเธอไปตรงๆว่าคนนั้นแฟนหรอ คำตอบที่ได้คิดเอาเองละกันว่ารู้สึกยังไง ผมเลยตัดสินใจบอกชอบเธอไปเพื่อไม่ให้ค้างคาใจและเลิกคุย หลังจากนั้น1เดือนกว่าๆเธอคนนั้นก็เลิกกับแฟน ผมลังเลอยู่หลายวันว่าจะทักไปดีมั้ยสุดท้ายก็ทักไปผลที่ได้ก็คือเหมือนเริ่มจากศูนย์บทสนทนาแย่มาก แต่ผมก็ชวนคุยตลอดเหมือนเดิมเหมือนก่อนที่เธอจะมีแฟน จนถึงตอนนี้มันก็เหมือนจะไม่มีอะไรดีขึ้นมาซักเท่าไหร่
คือผมรู้สึกว่าผมพยายามผมอดทนที่จะจีบ ที่ยังทนอยู่หรือเพราะว่าผมยังหวัง,ยังรักคนๆนี้มากๆเวลาคิดจะตัดใจพยายามจะคุยกับเพื่อนกับคนอื่นให้มากๆแต่มันก็ไม่ได้มีความสุขเท่ากับการที่ได้คุยกับคนๆนี้ ผมควรจะพยายามที่จะทำต่อไปหรือพอแค่นี้แต่ลึกๆตัวผมรู้ดีว่ายังอยากที่จะพยายามต่อจะท้อจะเศร้าๆในบางครั้งแต่มันก็ไม่ทำให้ผมเลิกรักหรือจะตัดใจจากคนๆนี้จริงๆ
ก็ถ้าเพื่อนๆช่วงนี้มีความรักแบบไหนก็นำมาแบ่งปันเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ
ช่วยปรึกษาให้ที
คือผมรู้สึกว่าผมพยายามผมอดทนที่จะจีบ ที่ยังทนอยู่หรือเพราะว่าผมยังหวัง,ยังรักคนๆนี้มากๆเวลาคิดจะตัดใจพยายามจะคุยกับเพื่อนกับคนอื่นให้มากๆแต่มันก็ไม่ได้มีความสุขเท่ากับการที่ได้คุยกับคนๆนี้ ผมควรจะพยายามที่จะทำต่อไปหรือพอแค่นี้แต่ลึกๆตัวผมรู้ดีว่ายังอยากที่จะพยายามต่อจะท้อจะเศร้าๆในบางครั้งแต่มันก็ไม่ทำให้ผมเลิกรักหรือจะตัดใจจากคนๆนี้จริงๆ
ก็ถ้าเพื่อนๆช่วงนี้มีความรักแบบไหนก็นำมาแบ่งปันเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ