คือแม่เราไม่เคยเข้าใจเราเลย เราอธิบายยังไงเขาก็จะบอกว่าเราแก้ตัว เราเป็นคนไม่ชอบเที่ยว ไม่ติดเพื่อน ว่างๆเราก็จะอยู่บ้าน แต่วันนั้นเราเบื่อเราเลยชวนแม่ว่าไปเดินห้างกันไหม แม่ก็บอกว่า “เนี่ยทำงานอยู่ อย่ากวนได้ไหม” เราเข้าใจว่าครูอ่ะงานเยอะ แต่แม่แทบจะไม่สนใจเราเลย ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบคนนั้นคนนู้น ชอบหาเรื่องว่าเรา เวลาอารมณ์เสียก็จะมาลงใส่เราชอบขุดเรื่องเก่าที่เราเคยทำก็นำมาว่ามาติเรา ชอบพูดให้เรารู้สึกท้อ แม่เคยพูดกับเราว่า เรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ แล้วต่อไปจะทำยังไง เราก็ไม่เข้าใจแม่เราเหมือนกัน วันนั้นเราสอบต่อมอสี่โรงเรียนที่เราอยากเรียนแต่เราติดแค่สำรอง เราก็ดีใจนะเราก็เลยรีบไปบอกแม่ แต่แม่ก็ทำเฉยๆใส่เรา ไม่ร้สึกดีใจกับเราเลย แล้วพูดอีกว่า ติดแค่สำรองจะไปเทียบกับตัวจริงได้ไงแล้วแม่ก็เปรียบเทียบเรากับเด็กที่แม่สอน เรารู้สึกเสียใจมากเลยอ่ะ เราแถบจะทะเลาะกับแม่ทุกวันเลยทั้งๆที่เราไม่ทำอะไรผิดเลยย เราควรทำไงดีคะ