สวัสดีค่ะ เรื่องนี่เป็นเรื่องเพื่อนสนิทคนหนึ่งค่ะ ชื่อ นาย(นามสมมติ) เขาเป็นคนเฮฮานะคะ แต่มีความคิดที่แนวลบอยู่เหมือนกัน นายจะชอบทักมาในประมาณว่าอยากคุยด้วย เราเหงา (แต่เรามีแฟนแล้ว) เราก็โอเคร ก็โทรคุยบ้าง แต่ในใจเรามันมากกว่าเพื่อน ก็คุยไปได้สักพัก นายก็มาสารภาพรักกับเรา ทั้งๆที่รู้ว่าเรามีแฟนแล้ว นายก็ชอบโพสต์เพ้อต่างๆนาๆ จนเราลำคาร เลยเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง มันเลยบอกว่าจะคุยให้ถ้าไม่สบายใจกับมัน
    
    พอ 2 ชม. ถัดมา เพื่อนก็คุยเสร็จ (คุยกันในเฟสนะคะ) แล้วบอกให้เราคุยต่อ เราก็อืมๆ นายก็คอลมาหาเรา เราก็รับปกติเพื่อมันเป็นอะไร คือนายมันร้องไห้ มันเล่าเรื่องทุกอย่าง ว่ามันร้องไห้เพื่อเครียจหนัก เราก็เลยบอกว่า พ่อแม่ก็อยู่กับ ก็ไม่เหงาแล้ว มันเลยตอบกลับมา นึกว่าเขาจะคุยกับกูอ้อ! แค่นี้ก็ยังไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาเลย นายก็พูดเรื่องครอบครัว

    ครอบครัวนายมี 4 คน แต่เวลาไปไหนมาไหน จะไปแค่ 3 ( พ่อ แม่ น้อง) โดยไม่มีการชวนหรือถามนายเลยสักครั้ง จนนายน้อยใจ แค่ต้องการให้นายนั้นทำงานบ้านแทนแม่ อะไรทำนองนี้ นายเล่าด้วยน้ำตา จนเราก็ใจเสียแล้วว่า "กูไม่น่าไปว่ามันเลย" ในใจเริ่มสงสาร เลยพยายามพยายามเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับเพื่อนผญ. (สนิท) มันบอกทำนองหน้า เชิงเหมือนเด็กมีปัญหา แต่ก็ไม่ใช่ นายเคยบอกว่า ชีวิตมีแต่การสูญเสีย ไม่อยากจะอยู่อีก  ทำนองนี้ค่ะ

คำถาม : ควรทำอย่างไงดีให้นายนั้นคิดบวกให้มาก?
-เพราะนายบอกว่า เคยคิดบวกแล้ว ไม่เห็นดีขึ้นเลย
คำถาม : ควรจะพูดอย่างไงให้นายนั้นเข้ากับครอบครัวได้ (ไม่ได้ยุ่งกับครอบครัวเขานะคะ แต่นายถามมา ไม่รู้จะตอบอย่างไง)
-เพราะไม่อยากให้นายมีชีวิตแบบนี้ เพราะเคยเล่าเรื่องกับสิ่งที่เคยโดนมากับตัวนายก็ไม่ฟังเลย

ขอบคุณค่ะที่ช่วย^^