เราทะเลาะกับคนในเน็ตมาสักพักแล้ว เรารู้จักกันในเว็บๆหนึ่ง แต่ทะเลาะกันในเฟสบุ๊ค ด่ากันแบบไม่เอ่ยชื่อ แต่ต่างคนต่างรู้ว่าด่าใคร
เวลาเขาโพสต์ด่าเราทางเฟสเขา เราก็โพสต์ด่าเขาตอบในเฟสเรา ทีนี้เขาก็โพสต์ต่อว่าเราร้อนตัวกับโพสต์ของเขา เราสำคัญตัวผิด
เขาไม่ได้เอ่ยชื่อเราสักหน่อย (แต่เราคิดว่าเขาแก้ตัวน้ำขุ่นๆ เรามั่นใจว่าเขาโพสต์ด่าเราแน่ๆ ทีเขายังร้อนตัวกับโพสต์ของเราเลย)
และเวลาเราทำผลงานอะไรไปลงในเว็บ เขาก็ชอบด่าเราทางเฟสว่าเราไปลอกงานของเขา ไม่ว่าเราจะทำอะไร เขาก็คิดว่าเราลอกเขา
แต่ไม่เคยแสดงหลักฐานว่าเราไปลอกงานเขาตรงไหน ลอกยังไง เหมือนว่าเขาแค่ไม่พอใจที่เราสร้างผลงาน ข้ามหน้าข้ามตาเขา
เราสร้างผลงานของเราขึ้นมาเองโดยไม่ได้ดูผลงานของเขาเลย มันอาจบังเอิญคล้ายกันบ้าง แต่ไม่เหมือนกันแน่นอน
ทีนี้เราก็ด่ากันทางเฟสบุ๊คอีก เขาก็ยังไม่ล้มเลิกความคิดเลวๆว่าเราลอกงานเขา เราก็ขี้เกียจโพสต์ด่าต่อ กับคนหลงตัวเองและใจคอคับแคบ
เวลาเขาทำอะไรคล้ายเรา เรายังไม่เคยว่าเลย เขาเองก็โตพอจะเรียนมหาลัย แถมเรียนหมอ เข้าใจบทเรียนยากๆได้ แต่ไม่เข้าใจเรื่องแค่นี้
แต่คนอื่นๆที่เข้ามาอ่านโพสต์ ก็เข้าข้างเขาหมดเลย ไม่มีใครเข้าข้างเราหรือเข้าใจเลย (อาจเป็นเพราะคนส่วนใหญ่เป็นพวกของเขา เราไม่มีพวก) เขาเองก็เที่ยวไปพูดชักจูงให้คนอื่นๆเกลียดเราด้วย
ระยะหลังเราเริ่มรู้สึกเสียสุขภาพจิต เราจึงตั้งค่าเฟสของเรา โดย unfollow เขา และปิดกระดานไทม์ไลน์ของเราใส่เขา ไม่ให้เขาเห็น
แต่เวลาเราโพสต์อะไร เขาก็ยังเห็นอีกจนได้ (อาจมีคนอื่นไปบอกเขา) บางครั้งเราไม่ได้โพสต์ถึงเขา แต่เขาก็ร้อนตัวคิดว่าเราโพสต์ถึงเขา
แต่บางครั้งเราก็รู้สึกสะใจ ที่ตัวเรามีอิทธิพลกับเขามากขนาดนั้น เพราะปกติเขาดูเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจใคร
และเขากับเพื่อนๆของเขาก็ด่าเราทางทวิตเตอร์ พวกเขาคิดว่าเราจะไม่เห็น แต่เราไปเจอ จึงแคปภาพข้อความของพวกเขาเก็บไว้
วันหนึ่งเพื่อนของเขาโพสต์ด่าเราในเฟส ด่าแบบไม่เอ่ยชื่อเรา แต่เราก็มั่นใจว่าเขาด่าเรา เราก็เลยเม้นปะทะกับเขาในเฟสเขาเลย
และพอเขาไม่ยอมรับว่าด่าเรา เราก็เลยเอาข้อความในทวิตเตอร์เขาที่แคปไว้ ไปแปะลงในเฟสเขา เขาก็ดูเหมือนจะเถียงไม่ขึ้น
แม้จะพยายามเถียงเราว่า "เฟสบุ๊คก็ส่วนเฟสบุ๊ค ทวิตเตอร์ก็ส่วนทวิตเตอร์" ก็ตาม แต่เราคิดว่ามันก็โยงถึงกันได้อยู่
ทีนี้พวกเขาต่างรุมด่าเรา(ทางทวิตเตอร์) ว่าเราเสื_ก เราทั้งโมโหและสมเพช พวกเขาด่าเราโดยไม่มองตัวเองเลยสักนิด
ตอนนี้บางคนล็อกทวิตเตอร์ไปแล้ว แต่คนที่เรามีปัญหาด้วยมากที่สุด(คนที่เรากล่าวถึงแต่แรก) ไม่ได้ล็อกทวิตเตอร์
แถมยังโพสต์อีกว่าอยากให้เราเห็น เราคิดว่าปัญญาอ่อนมาก
เพื่อนที่เราคุยด้วยบ่อยๆ ก็บอกเราว่า เขายังอยู่เคียงข้างเราเสมอ ขอให้เราเงียบ อย่าไปโต้ตอบอะไรคนๆนั้น แล้วทุกอย่างจะดีเอง
แต่เราไม่เชื่อแบบนั้น เพราะเวลาเรามีปัญหา เพื่อนไม่อยู่กับเรา ไม่เคยมาช่วยอะไรเรา และยังไปกดไลค์โพสต์ของคนที่ด่าเราอีก
(คิดว่าเพื่อนที่พูดดีๆกับเรา บางทีอาจเป็นพวกของคนที่ด่าเราก็ได้ เราไม่ไว้ใจ) เราต้องการวิธีแก้ปัญหาอื่น ที่ไม่ใช่การเงียบ
เพราะการเงียบเท่ากับว่าเรายอมแพ้เขา จะทำให้เขายิ่งหลงตัวเอง และมันไม่เป็นผลดีกับเรา เราต้องการความยุติธรรมคืน
ยิ่งพอได้เห็นเขาคุยกับเพื่อนๆว่าจะหาทางกำจัดเราออกไปจากเว็บ(ที่เรากับเขาเล่นอยู่) เราก็ยิ่งไม่อยากยอมแพ้
เราไม่เคยคิดมีเรื่องกับใคร แต่ในเมื่อมีเรื่องแล้ว เราต้องการลุย แต่เราก็โต้ตอบเขาได้แค่ในเน็ตเท่านั้น
เขาเองไม่เคยทักมาคุยกับเราตรงๆ เราเองก็ไม่อยากทักไปคุยกับเขาตรงๆเหมือนกัน เพราะคิดว่าทำไปก็เปล่าประโยชน์
ขอความคิดเห็นคนที่เข้ามาอ่านด้วยนะ
ปล. อย่าด่านะ ถ้าคิดว่าไร้สาระก็โปรดออกไปแบบเงียบๆ
เราจะจัดการคนเลวๆ แบบนี้ยังไงดี
เวลาเขาโพสต์ด่าเราทางเฟสเขา เราก็โพสต์ด่าเขาตอบในเฟสเรา ทีนี้เขาก็โพสต์ต่อว่าเราร้อนตัวกับโพสต์ของเขา เราสำคัญตัวผิด
เขาไม่ได้เอ่ยชื่อเราสักหน่อย (แต่เราคิดว่าเขาแก้ตัวน้ำขุ่นๆ เรามั่นใจว่าเขาโพสต์ด่าเราแน่ๆ ทีเขายังร้อนตัวกับโพสต์ของเราเลย)
และเวลาเราทำผลงานอะไรไปลงในเว็บ เขาก็ชอบด่าเราทางเฟสว่าเราไปลอกงานของเขา ไม่ว่าเราจะทำอะไร เขาก็คิดว่าเราลอกเขา
แต่ไม่เคยแสดงหลักฐานว่าเราไปลอกงานเขาตรงไหน ลอกยังไง เหมือนว่าเขาแค่ไม่พอใจที่เราสร้างผลงาน ข้ามหน้าข้ามตาเขา
เราสร้างผลงานของเราขึ้นมาเองโดยไม่ได้ดูผลงานของเขาเลย มันอาจบังเอิญคล้ายกันบ้าง แต่ไม่เหมือนกันแน่นอน
ทีนี้เราก็ด่ากันทางเฟสบุ๊คอีก เขาก็ยังไม่ล้มเลิกความคิดเลวๆว่าเราลอกงานเขา เราก็ขี้เกียจโพสต์ด่าต่อ กับคนหลงตัวเองและใจคอคับแคบ
เวลาเขาทำอะไรคล้ายเรา เรายังไม่เคยว่าเลย เขาเองก็โตพอจะเรียนมหาลัย แถมเรียนหมอ เข้าใจบทเรียนยากๆได้ แต่ไม่เข้าใจเรื่องแค่นี้
แต่คนอื่นๆที่เข้ามาอ่านโพสต์ ก็เข้าข้างเขาหมดเลย ไม่มีใครเข้าข้างเราหรือเข้าใจเลย (อาจเป็นเพราะคนส่วนใหญ่เป็นพวกของเขา เราไม่มีพวก) เขาเองก็เที่ยวไปพูดชักจูงให้คนอื่นๆเกลียดเราด้วย
ระยะหลังเราเริ่มรู้สึกเสียสุขภาพจิต เราจึงตั้งค่าเฟสของเรา โดย unfollow เขา และปิดกระดานไทม์ไลน์ของเราใส่เขา ไม่ให้เขาเห็น
แต่เวลาเราโพสต์อะไร เขาก็ยังเห็นอีกจนได้ (อาจมีคนอื่นไปบอกเขา) บางครั้งเราไม่ได้โพสต์ถึงเขา แต่เขาก็ร้อนตัวคิดว่าเราโพสต์ถึงเขา
แต่บางครั้งเราก็รู้สึกสะใจ ที่ตัวเรามีอิทธิพลกับเขามากขนาดนั้น เพราะปกติเขาดูเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจใคร
และเขากับเพื่อนๆของเขาก็ด่าเราทางทวิตเตอร์ พวกเขาคิดว่าเราจะไม่เห็น แต่เราไปเจอ จึงแคปภาพข้อความของพวกเขาเก็บไว้
วันหนึ่งเพื่อนของเขาโพสต์ด่าเราในเฟส ด่าแบบไม่เอ่ยชื่อเรา แต่เราก็มั่นใจว่าเขาด่าเรา เราก็เลยเม้นปะทะกับเขาในเฟสเขาเลย
และพอเขาไม่ยอมรับว่าด่าเรา เราก็เลยเอาข้อความในทวิตเตอร์เขาที่แคปไว้ ไปแปะลงในเฟสเขา เขาก็ดูเหมือนจะเถียงไม่ขึ้น
แม้จะพยายามเถียงเราว่า "เฟสบุ๊คก็ส่วนเฟสบุ๊ค ทวิตเตอร์ก็ส่วนทวิตเตอร์" ก็ตาม แต่เราคิดว่ามันก็โยงถึงกันได้อยู่
ทีนี้พวกเขาต่างรุมด่าเรา(ทางทวิตเตอร์) ว่าเราเสื_ก เราทั้งโมโหและสมเพช พวกเขาด่าเราโดยไม่มองตัวเองเลยสักนิด
ตอนนี้บางคนล็อกทวิตเตอร์ไปแล้ว แต่คนที่เรามีปัญหาด้วยมากที่สุด(คนที่เรากล่าวถึงแต่แรก) ไม่ได้ล็อกทวิตเตอร์
แถมยังโพสต์อีกว่าอยากให้เราเห็น เราคิดว่าปัญญาอ่อนมาก
เพื่อนที่เราคุยด้วยบ่อยๆ ก็บอกเราว่า เขายังอยู่เคียงข้างเราเสมอ ขอให้เราเงียบ อย่าไปโต้ตอบอะไรคนๆนั้น แล้วทุกอย่างจะดีเอง
แต่เราไม่เชื่อแบบนั้น เพราะเวลาเรามีปัญหา เพื่อนไม่อยู่กับเรา ไม่เคยมาช่วยอะไรเรา และยังไปกดไลค์โพสต์ของคนที่ด่าเราอีก
(คิดว่าเพื่อนที่พูดดีๆกับเรา บางทีอาจเป็นพวกของคนที่ด่าเราก็ได้ เราไม่ไว้ใจ) เราต้องการวิธีแก้ปัญหาอื่น ที่ไม่ใช่การเงียบ
เพราะการเงียบเท่ากับว่าเรายอมแพ้เขา จะทำให้เขายิ่งหลงตัวเอง และมันไม่เป็นผลดีกับเรา เราต้องการความยุติธรรมคืน
ยิ่งพอได้เห็นเขาคุยกับเพื่อนๆว่าจะหาทางกำจัดเราออกไปจากเว็บ(ที่เรากับเขาเล่นอยู่) เราก็ยิ่งไม่อยากยอมแพ้
เราไม่เคยคิดมีเรื่องกับใคร แต่ในเมื่อมีเรื่องแล้ว เราต้องการลุย แต่เราก็โต้ตอบเขาได้แค่ในเน็ตเท่านั้น
เขาเองไม่เคยทักมาคุยกับเราตรงๆ เราเองก็ไม่อยากทักไปคุยกับเขาตรงๆเหมือนกัน เพราะคิดว่าทำไปก็เปล่าประโยชน์
ขอความคิดเห็นคนที่เข้ามาอ่านด้วยนะ
ปล. อย่าด่านะ ถ้าคิดว่าไร้สาระก็โปรดออกไปแบบเงียบๆ