คือครอบครัวเราเป็นครอบครัวใหญ่ มีพี่น้อง 4 คน แล้วคือแบบ เราเป็นคนเล็กสุด คือจะทำอะไรยุ่งยากมาก ไปไหนไม่ได้ ไปไหนไกลก็ไม่ได้ แล้วพี่เราอีก 3 คนไปไหนก็ได้ จะทำอะไรก็ได้ เวลาเราอยู่บ้านเราชอบทำตัวเหมือนแบบไม่สุงสิงกับใคร นอกจากแม่ แล้วแบบ กับพี่ก็พูดๆบ้าง คือแบบไม่ใช่ว่าเราไม่อยากพูดไรนะ คืออยากพูดด้วยมาก แต่เหมือนเค้าไม่อยากจะพูดด้วย เราเลยตัดปัญหา โดยการเงียบเวลาเลิกเรียนขึ้นห้องนอนอยู่ในห้องนอนทั้งวัน เสาร์-อาทิต ก็นอนอยู่แต่ในห้อง เวลาทำงานบ้าน เราก็ค่อยลงมาทำ เวลากินข้าว ก็กินทีหลัง เรารู้สึกว่า เรามีความสุขเวลาที่เราได้อยู่คนเดียวในห้อง เราไม่ชอบเวลาที่บ้านเรามีงาน หรือ เลี้ยงฉลอง เราไม่ชอบการที่แบบเล่นละครอ่ะ ประมาณ ว่า เราต้องทำตัวเหมือนสนิทสนมกัน พูดคุยกัน เหอะเราไม่ชอบมันอึดอัดมากๆทั้งที่ความจริง เราไม่พูดกันเลย<br>
เหตุผลที่เราไม่ชอบพี่เราก็คือ เวลาเราทำผิด ก็จะชอบตี ถีบ ตบ เราโดนหมด ที่รับไม่ได้ก็คือ เอาเท้ามาเหยียบหน้า คือรับไม่ได้อย่างมาก เหตุผลที่เราชอบอยู่บนห้องก็เพราะแบบนี้แหละ เวลาไปเที่ยวกับครอบครัวเราไม่ชอบที่จะไปด้วย เวลาเราไปเรารู้สึก เหมือนไม่ใช่คนในบ้านอ่ะ รู้สึกเหมือน ญาติที่ต้องมานั่งรถคนอื่นที่ไม่ใช่ครอบครัวเรา
ครอบครัวใครเป็นเหมือนเราบ้าง
เหตุผลที่เราไม่ชอบพี่เราก็คือ เวลาเราทำผิด ก็จะชอบตี ถีบ ตบ เราโดนหมด ที่รับไม่ได้ก็คือ เอาเท้ามาเหยียบหน้า คือรับไม่ได้อย่างมาก เหตุผลที่เราชอบอยู่บนห้องก็เพราะแบบนี้แหละ เวลาไปเที่ยวกับครอบครัวเราไม่ชอบที่จะไปด้วย เวลาเราไปเรารู้สึก เหมือนไม่ใช่คนในบ้านอ่ะ รู้สึกเหมือน ญาติที่ต้องมานั่งรถคนอื่นที่ไม่ใช่ครอบครัวเรา