ตอนนี้เรากะเเฟนเพิ่งคบกันมาประมาณ 7เดือนกว่าๆเเล้วคะ เค้าไม่ชอบให้เรานับวันเวลาที่คบกัน โดยเค้าให้เหตุผลกับเราว่าให้อยู่กับปัจจุบัน ปกติเรากะเเฟนไปเที่ยวด้วยกันไม่ค่อยบ่อย มีดูหนังบ้างเดือนละครั้งสองครั้งเพราะเราทำงานได้หยุดวันอาทิตย์เพียงวันเดียว เเค่ซักผ้าทำความสะอาดบ้านก็หมดไปครึ่งวันเเล้ว เราก็เหนื่อยอยากพักอยู่บ้านบ้าง เค้าก็น้อยใจที่เราไม่มีเวลาให้ เเละไม่ได้ไปอยู่ด้วยเเบบเเฟนเพื่อนคนอื่นๆ เเต่ทุกวันเสาร์หลังเลิกงานเราจะไปกินข้าวเเละมีเวลาอยู่ด้วยกัน(วันอื่นก็กินด้วยกันทั้งเช้าเเละกลางวัน) เราเป็นคนติดบ้าน ไม่ค่อยชอบเที่ยวกลางคืน ไม่ค่อยชอบดื่มเเต่ก็มีบ้างเวลาไปกับเพื่อน เราไม่ชอบกลิ่นบุหรี่เพราะได้กลิ่นเเล้วมักป่วยทุกที เราเลยขอให้เค้าเลิกสูบบุหรี่ เค้าก็ทำให้เรา ไม่สูบเวลาอยู่กับเรา ก็จะมีสูบบ้างเวลาที่เค้าไปเที่ยวหรือไปหาเพื่อน เราก็ไม่เคยว่านะขอเเค่บอกว่าไปไหนเเละกลับถึงห้องเมื่อไหร่ เราเป็นห่วงเวลาเค้าขับรถ เค้ามักจะว่าเราเสมอว่าจะไปหาเพื่อนเค้าได้ไหมไม่กินไม่ดื่มเเบบนี้ คงเข้ากับเพื่อนเค้าไม่ได้ มีหลายๆคนเตือนเราว่าให้เลิกเถอะเพราะเค้าเป็นคนเห็นเเก่ตัว เเละชอบพูดโอ้อวดตัวเองเสมอ เค้าเป็นคนเชื่อมั่นในตัวเองสูงไม่เคยคิดว่าตัวเองผิด เราคิดว่ามันคงไม่จริงเพราะเค้าไม่เคยทำเเบบนั้นกะเรา จนอยู่มาเรื่อยๆเราก็เริ่มรับรู้ว่ามันเเปลกๆไป ไปกินข้าวเราก็ต้องจ่าย ไปดูหนังเราก็ต้องจ่าย มีครั้งนึงเค้าโกรธเราเรื่องเงินที่เราไม่ให้เค้าใช้ด้วยเพราะมันเป็นเงินของเรา เค้าพูดกับเราว่าคนเป็นเเฟนกันเค้าก็ใช้เงินกระเป๋าเดียวกัน (เราคิดในใจเเบบนี้มันใช่หรอ) เราก็ไม่พูดอะไรเเต่ก็มีให้ยืมบ้างเวลาที่เงินเค้าไม่พอ เเละเเรกๆที่เค้ามาส่งเราที่บ้านเราจะซื้อขนมให้ เเละดูเเลเรื่องความอยู่ของเค้าคอยซื้อโน้นนี่ให้เสมอ เพราะเราก็เกรงใจ เเต่หลังๆมาเค้าให้เราเคิมน้ำมันให้เพราะบอกว่า
บ้านเราอยู่ไกล เราก็เฉยๆไม่โต้ตอบ อยู่มาวันหนึ่งเราก็ทดสอบดูว่าเค้าจะเลือกเราไหม เเต่สุดท้ายเค้าก็ไม่เลือกเเละบอกว่าธุระของเค้าสำคัญ เราก็เข้าใจเค้าคงยุ่งจริง ต่อมาเรื่อยๆเค้าก้เปลี่ยนไปเวลาไปเที่ยวไม่ให้ถ่ายรูปลง เเละบอกกับคนอื่นๆว่าเราเป็นเเค่น้องที่ทำงาน เค้าเริ่มคุยกะคนอื่นเเต่บอกกับเราว่าเป็นเเค่เพื่อนเเละก็น้อง เเต่เราไปอ่านคำพูดมันไม่น่าใช่ เเละเค้าก็เริ่มไม่ตอบเรา บอกเราว่าเหนื่อยอยากพัก เค้าบอกว่าเราน่าเบื่อ เพราะเราไม่ค่อยชอบเเต่งตัว ไม่ชอบใช้ของเเบรนด์เนม ไม่ค่อยเเต่งหน้าเเต่ก็เขียนคิ้วตลอด เราเป็นคนตัวเล็กๆผิวสองสีไม่ใช่คนสวย เค้าบอกว่าไม่ชอบผู้หญิงผอม ซึ่งผิดกับเเรกๆ เค้าทำให้เรารักเค้ามากเเละตอนนี้เค้าก็พยายามทำให้เราเกียจ หลายครั้งเราคิดเเละตั้งใจจะบอกเลิกเค้า เเต่สุดท้ายเราก็ใจอ่อน ยอมให้โอกาสเค้าใหม่เสมอเพราะเค้าทำให้เรารู้สึกว่าเค้ารักเเละเป็นห่วงเรา เเต่เค้าไม่เคยพูดหรือทำอะไรหวานๆให้เราเลย ทุกครั้งที่เราจะไปจากเค้าๆจะเหมือนพยายามยื้อไว้เพียงให้ตัวเค้าไม่ต้องอยู่คนเดียวรึป่าว เราไม่เเน่ใจเพราะรอบข้างเค้าไม่มีใครเลยนอกจากเรา
ตอนนี้เค้ากำลังจะมีชีวิตใหม่ตามฝันของเค้า โดยที่ไม่มีเราเดินร่วมทางไปด้วย เค้าพยายามตัดเราพูดทุกอย่างที่ทำร้ายจิตใจเรา เราไม่โกรธเเต่ก็บ่อยครั้งที่เราน้อยใจเเละน้ำตาไหลเวลาได้ยิน ไม่คิดว่ามันจะออกมาจากปากคนที่เรารักเราทั้งคิดหนักมากไปจากเค้าเราก็เจ็บ ทนอยู่เราก็เจ็บเเต่เรารักเเละสงสารเค้า กลัวเค้าลำบากถ้าไม่มีเรา เเต่เค้าก็ไม่รักษาเราไว้สักที บ่อยครั้งที่เค้าพูดประชดใส่เราเพราะเราก็ชอบพูดประชดใส่เค้าเหมือนกัน เช่น ถ้าบ้านเราอยู่ไกลไม่ต้องมาส่งก็ได้ มันคงลำบากตัว เราคงไม่สำคัญเหมือนคนในโทรศัพท์ ฯลฯ เราตอบเพราะเราน้อยใจจนบางทีเราก็ไม่ได้คิดถึงความรู้สึกเค้าด้วย จนวันหนึ่งเค้าพูดกับเราว่า คิดถึงคนอื่นบ้าง เราเสียใจมากคะสิ่งที่เราทำให้เค้ามันไม่ดีเเละเห็นเเก่ตัวมากใช่มั่ย??
เราควรจะทำไงดี ??? เราเป็นผู้หญิงที่งี้เง้า น่าเบื่อมากเลยใช่มั่ย ??? หรือว่าเราจะไม่เหมาะกับความรักจริงๆ???
(อันนี้เป็นกระทู้เเรกของเรา ถ้ามีอะไรผิดพลาดต้องขอโทษด้วยนะคะ)
เราขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆหน่อยนะคะ ^^
เราเป็นผู้หญิงที่น่าเบื่อ...เเละไม่เหมาะสมที่จะมีใครอยู่ข้างๆใช่มั่ย ??
บ้านเราอยู่ไกล เราก็เฉยๆไม่โต้ตอบ อยู่มาวันหนึ่งเราก็ทดสอบดูว่าเค้าจะเลือกเราไหม เเต่สุดท้ายเค้าก็ไม่เลือกเเละบอกว่าธุระของเค้าสำคัญ เราก็เข้าใจเค้าคงยุ่งจริง ต่อมาเรื่อยๆเค้าก้เปลี่ยนไปเวลาไปเที่ยวไม่ให้ถ่ายรูปลง เเละบอกกับคนอื่นๆว่าเราเป็นเเค่น้องที่ทำงาน เค้าเริ่มคุยกะคนอื่นเเต่บอกกับเราว่าเป็นเเค่เพื่อนเเละก็น้อง เเต่เราไปอ่านคำพูดมันไม่น่าใช่ เเละเค้าก็เริ่มไม่ตอบเรา บอกเราว่าเหนื่อยอยากพัก เค้าบอกว่าเราน่าเบื่อ เพราะเราไม่ค่อยชอบเเต่งตัว ไม่ชอบใช้ของเเบรนด์เนม ไม่ค่อยเเต่งหน้าเเต่ก็เขียนคิ้วตลอด เราเป็นคนตัวเล็กๆผิวสองสีไม่ใช่คนสวย เค้าบอกว่าไม่ชอบผู้หญิงผอม ซึ่งผิดกับเเรกๆ เค้าทำให้เรารักเค้ามากเเละตอนนี้เค้าก็พยายามทำให้เราเกียจ หลายครั้งเราคิดเเละตั้งใจจะบอกเลิกเค้า เเต่สุดท้ายเราก็ใจอ่อน ยอมให้โอกาสเค้าใหม่เสมอเพราะเค้าทำให้เรารู้สึกว่าเค้ารักเเละเป็นห่วงเรา เเต่เค้าไม่เคยพูดหรือทำอะไรหวานๆให้เราเลย ทุกครั้งที่เราจะไปจากเค้าๆจะเหมือนพยายามยื้อไว้เพียงให้ตัวเค้าไม่ต้องอยู่คนเดียวรึป่าว เราไม่เเน่ใจเพราะรอบข้างเค้าไม่มีใครเลยนอกจากเรา
ตอนนี้เค้ากำลังจะมีชีวิตใหม่ตามฝันของเค้า โดยที่ไม่มีเราเดินร่วมทางไปด้วย เค้าพยายามตัดเราพูดทุกอย่างที่ทำร้ายจิตใจเรา เราไม่โกรธเเต่ก็บ่อยครั้งที่เราน้อยใจเเละน้ำตาไหลเวลาได้ยิน ไม่คิดว่ามันจะออกมาจากปากคนที่เรารักเราทั้งคิดหนักมากไปจากเค้าเราก็เจ็บ ทนอยู่เราก็เจ็บเเต่เรารักเเละสงสารเค้า กลัวเค้าลำบากถ้าไม่มีเรา เเต่เค้าก็ไม่รักษาเราไว้สักที บ่อยครั้งที่เค้าพูดประชดใส่เราเพราะเราก็ชอบพูดประชดใส่เค้าเหมือนกัน เช่น ถ้าบ้านเราอยู่ไกลไม่ต้องมาส่งก็ได้ มันคงลำบากตัว เราคงไม่สำคัญเหมือนคนในโทรศัพท์ ฯลฯ เราตอบเพราะเราน้อยใจจนบางทีเราก็ไม่ได้คิดถึงความรู้สึกเค้าด้วย จนวันหนึ่งเค้าพูดกับเราว่า คิดถึงคนอื่นบ้าง เราเสียใจมากคะสิ่งที่เราทำให้เค้ามันไม่ดีเเละเห็นเเก่ตัวมากใช่มั่ย??
เราควรจะทำไงดี ??? เราเป็นผู้หญิงที่งี้เง้า น่าเบื่อมากเลยใช่มั่ย ??? หรือว่าเราจะไม่เหมาะกับความรักจริงๆ???
(อันนี้เป็นกระทู้เเรกของเรา ถ้ามีอะไรผิดพลาดต้องขอโทษด้วยนะคะ)
เราขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆหน่อยนะคะ ^^