ปรมัตธรรม ธรรมบัญญัติ

ปรมัตธรรม

สภาวะธรรมที่มีอยู่จริง เป็นสภาวะธรรมอันเนื่องแต่เหตุ มีปัจจัย (สังขตธรรม , สังขาร ) , มีเหตุ แต่ไม่มี ปัจจัย ( อสังขตธรรม นิพพาน )

เนื่องแต่เหคุและมีปัจจัย

สิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี , สิ่งนี้เกิด สิ่งนี้จึงเกิด

                อวิชชามี สังขารจึงมี > วิญญาณ > นามรูป > สฬายตนะ > ผัสสะ > เวทนา > ตัณหา > อุปาทาน > ภพ > ชาติ > ชรา มรณะ ฯลฯ

มีเหตุ แต่ไม่มีปัจจัย

สิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้จึงไม่มี , สิ่งนี้ดับ สิ่งนี้จึงดับ

              เพราะอวิชชาดับ สังขารจึงดับ > วิญญาณดับ > ฯลฯ

เหคุ เพระอวิชชาดับ สังขารจึงดับ

ไม่มีปัจจัย อวิชชาดับ = นิโรธ , วิสังขาร , อสังขตธรรม , นิพพาน


ปรมัตธรรม

รูป จิต เจตสิก นิพพาน

รูป = อายตนะ

นาม = จิต ( วิญญาน ๘๙ / ๑๒๑ ) , เวทนา สัญญา สังขาร = เจตสิก (  ๕๒ )

นิพพาน = ธรรมมารมณ์ , นิโรธ วิสังขาร อสังขตธรรม / อัพยากฤตธรรม


สภาวะธรรมที่มีอยู่จริง

รูป ( สิ่งที่ถูกรู้ ) = เย็น ร้อน อ่อน แข็ง ตึง หย่อน ไหว

นาม = จิต ( ผู้รู้สภาวะ รูปนาม ) / เจตสิก ๕๒ ( สิ่งที่รู้ร่วมกับจิต สิ่งที่ถูกจิตรู้ )

นิพพาน = ธรรมมารมณ์ สภาวะธรรมอันเป็น นิโรธ วิสังขาร , ธรรมธรรมมารมณ์ที่ถูกรู้


รูป = สิ่งที่ถูกรู้

จิต = สิ่งที่รู้

เจตสิก = สิ่งที่รู้ และสิ่งที่ถูกรู้

นิพพาน = สิ่งที่ถูกรู้


รูป จิต เจตสิก นิพพาน = สิ่งที่รู้ กับสิ่งที่ถูกรู้

                              หาได้มีใครรู้ หาได้มีใครที่ถูกรู้

คือสภาวะธรรม ที่ไม่มีใคร ไม่มีผู้ใด , ที่มีใคร มีผู้ใด เพราะธรรมธาตุที่ทรงบัญญัติว่า อุปาทาน


บัญญัติ

สมมุติบัญญัติ = อักษร ทั้งหมดด้านบน ที่ใช้สื่อเพื่อทำความเข้าใจ ปรมัตธรรม , สื่งที่พระองค์ สมมุติบัญญัติ ที่สมมุติบัญญัติว่า

                                                                      พระธรรมวินัย

เพื่อแด่เหล่าเวไนยสัตว์