ทำไมยังไม่หยุดวิ่งตามเขาอีก

ทั้งๆที่เขาเฉยชากับเรามาก โทรไปก็ไม่รับ ถูกบล็อกเบอร์ ถูกลบเพื่อน แต่เราก็ดันทุรังทักไป เขาอ่านนะแต่ก็ไม่ตอบ
เราเหนื่อยนะแต่ก็ยังพยายามยังเชื่อว่าเขาจะกลับมา คิดว่าสักวันเขาจะใจอ่อน สักวันเขาจะให้อภัยเรา
เราเป็นผู้หญิงเจ้าอารมณ์ ชอบหาเรื่องมาให้เขาคิด ทำให้เขาทุกข์ใจเพราะเราเสมอๆ แต่ทั้งหมดก็เพราะรักนั่นแหล่ะ
เราไม่เข้าใจเลยว่าความรู้สึกของเขามันจืดจางลงเร็วขนาดนั้นเลยหรอ เราแค่อยากขอโอกาสอีกครั้ง เขาใจแข็งมากที่เฉยชาใส่เราได้ขนาดนี้
เราไม่เคยง้อใครขนาดนี้เลยนะแต่เขาก็ไม่ยอมคุยกับเราเลย
เราคิดว่าถ้าเขาไม่ตอบเราคงต้องเลิกพยายามแล้วล่ะ
แต่ลึกๆเราก็ยังรอเขานะ ต่อจากนี้เราคิดว่าจะพักใจ ไม่อยากรู้จักใครใหม่อีกแล้วแหล่ะ
เรียนจบแล้วค่อยคิดอีกทีดีกว่า ถึงตอนนั้นเราคงจะโตขึ้นกว่านี้
...ไม่มีอะไรหรอกแค่อยากระบาย