สวัสดีค่ะ
อยากขอคำเเนะนำ พอดีเทอมหน้าคิดว่าจะออกมาต่อ กศน. (ตอนนี้ ม.5 เทอม 2) ตอนม.6
เหตุผลเพราะอยากกลับไปอยู่บ้าน คือมาเรียน ตจว. ส่วนตัวเรียนสายวิทย์-คณิต ค่ะ ซึ่งไม่ชอบอยู่เเล้ว เวลาเรียนก้อึดอัดด ต้องทนกับสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบบ บางครั้งก้เรียนได้ไม้เลยย ครูบางคนก้ไม่เข้าใจ หนักใจมากก (-'- แต่ก้ทนมาได้เกือบ 2ปี)
เวลาเรียนก้นั่งเรียนปกติ แต่ในใจไม่ได้อยากเรียนเลย เหมือนทนอยู่ไปวันๆเเค่ให้เเม่สบายใจ แต่มันก้ไม่ใช่ คือเบื่อมากก ไม่ใช่เเค่เรื่องเรียนน มีทั้งเรื่องตัวเองง เเละบลาๆๆ ปัญหา มีมาให้คิดตลอดด บางครั้งก้แอบไปร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ คืออท้อมาก เหนื่อยมาก
จนนตอนนี้จะขึ้น ม.หก แล้วค่ะ คือการเรียนก้ไม่ได้เเย่มากนะคะ มีปัญหาเเค่เรียนพวก วิทย์-คณิต ไม่ได้ แต่ชอบภาษามากกก
เคยมีเป้าหมายที่ชัดเจนกับชีวิต (เราเป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเองค่ะ ไม่ชอบให้ใครมาบังคับ ออกเเนวหัวดื้ออะค่ะ )
คิดไว้ว่า ม.6 อยากย้าย รร. เฉยๆ (ยังไม่บอกแม่นะ) ก้เลยเปิดใจคุยกะเเม่ว่าเรียนไม่ได้ ฟุ้งซ่านน เครียดด เหมือนชีวิตจะพังง เป้าหมายยทุกอย่างเขวววว แม่ก้เเนะนำว่างั้นก้ออกมาเรียน กศน. จะได้สบายใจทั้งสองฝ่าย เเต่ไม่ให้ออกมาอยู่เฉยๆนะ เพราะเเม่จะบังคับไปติวว --' คืออ เราก้ว่าดีน่ะ ไม่ยุ่งยาก อยากเรียนไร มีเป้าหมายไรก้ไปเลยย (เป็นคนซีเรียสเเละจริงจังกะชีวิตเล็กน้อย) คิดเเล้วคิดอีกค่ะ ความคิดยังไม่ลงตัวเลยตอนนี้
คือกลัวว่าออกมาเเล้วจะไม่เวิร์ค กลัวรับสังคมไม่ได้ กลัวว่าจะหามหาลัยยาก กลัวทุกอย่างมากตอนนี้ ลังเล เขววหมด (แต่ก้มีความคิดว่าถ้าออกมา จะได้เอาเวลาไปทำสิ่งที่ต้องการจริงๆ คือฝึกภาษา ทั้งอ่าน เเละไปติว คิดว่าจะได้เปรียบคนอื่นๆด้วย) และจะได้มีเวลาเตรียมตัวกว่าเพื่อนน
ขอคำเเนะนำด้วยนะคะ บางทีก้อยากระบายให้ฟังง อยากเล่าา บางทีก้ปรึกษาคนอื่นลำบาก เพราะหลายคนใกล้ๆตัวไม่เห็นด้วย 😷 ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
ปล. จขกท. อายุ 17 ค่ะ ม.5
เป็นคนคิดมากก แต่เวลาทำอะไรทำเต็มที่นะคะ🙇^^
ออกมาเรียน กศน. ตอน ม.6 ทันมั้ย TT(เครียดมาก)
อยากขอคำเเนะนำ พอดีเทอมหน้าคิดว่าจะออกมาต่อ กศน. (ตอนนี้ ม.5 เทอม 2) ตอนม.6
เหตุผลเพราะอยากกลับไปอยู่บ้าน คือมาเรียน ตจว. ส่วนตัวเรียนสายวิทย์-คณิต ค่ะ ซึ่งไม่ชอบอยู่เเล้ว เวลาเรียนก้อึดอัดด ต้องทนกับสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบบ บางครั้งก้เรียนได้ไม้เลยย ครูบางคนก้ไม่เข้าใจ หนักใจมากก (-'- แต่ก้ทนมาได้เกือบ 2ปี)
เวลาเรียนก้นั่งเรียนปกติ แต่ในใจไม่ได้อยากเรียนเลย เหมือนทนอยู่ไปวันๆเเค่ให้เเม่สบายใจ แต่มันก้ไม่ใช่ คือเบื่อมากก ไม่ใช่เเค่เรื่องเรียนน มีทั้งเรื่องตัวเองง เเละบลาๆๆ ปัญหา มีมาให้คิดตลอดด บางครั้งก้แอบไปร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ คืออท้อมาก เหนื่อยมาก
จนนตอนนี้จะขึ้น ม.หก แล้วค่ะ คือการเรียนก้ไม่ได้เเย่มากนะคะ มีปัญหาเเค่เรียนพวก วิทย์-คณิต ไม่ได้ แต่ชอบภาษามากกก
เคยมีเป้าหมายที่ชัดเจนกับชีวิต (เราเป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเองค่ะ ไม่ชอบให้ใครมาบังคับ ออกเเนวหัวดื้ออะค่ะ )
คิดไว้ว่า ม.6 อยากย้าย รร. เฉยๆ (ยังไม่บอกแม่นะ) ก้เลยเปิดใจคุยกะเเม่ว่าเรียนไม่ได้ ฟุ้งซ่านน เครียดด เหมือนชีวิตจะพังง เป้าหมายยทุกอย่างเขวววว แม่ก้เเนะนำว่างั้นก้ออกมาเรียน กศน. จะได้สบายใจทั้งสองฝ่าย เเต่ไม่ให้ออกมาอยู่เฉยๆนะ เพราะเเม่จะบังคับไปติวว --' คืออ เราก้ว่าดีน่ะ ไม่ยุ่งยาก อยากเรียนไร มีเป้าหมายไรก้ไปเลยย (เป็นคนซีเรียสเเละจริงจังกะชีวิตเล็กน้อย) คิดเเล้วคิดอีกค่ะ ความคิดยังไม่ลงตัวเลยตอนนี้
คือกลัวว่าออกมาเเล้วจะไม่เวิร์ค กลัวรับสังคมไม่ได้ กลัวว่าจะหามหาลัยยาก กลัวทุกอย่างมากตอนนี้ ลังเล เขววหมด (แต่ก้มีความคิดว่าถ้าออกมา จะได้เอาเวลาไปทำสิ่งที่ต้องการจริงๆ คือฝึกภาษา ทั้งอ่าน เเละไปติว คิดว่าจะได้เปรียบคนอื่นๆด้วย) และจะได้มีเวลาเตรียมตัวกว่าเพื่อนน
ขอคำเเนะนำด้วยนะคะ บางทีก้อยากระบายให้ฟังง อยากเล่าา บางทีก้ปรึกษาคนอื่นลำบาก เพราะหลายคนใกล้ๆตัวไม่เห็นด้วย 😷 ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
ปล. จขกท. อายุ 17 ค่ะ ม.5
เป็นคนคิดมากก แต่เวลาทำอะไรทำเต็มที่นะคะ🙇^^