คนใกล้ชิดที่ว่า คือ คุณแม่ ของผมเองครับ

ขอพูดตั้งแต่ต้นกระทู้เลยว่า ผมรักแม่มากๆ
แต่แม่ชอบพูดดูถูก และ บั่นทอนกำลังใจของผมตลอด
เช่น เวลาผมจะช่วยงานในบ้าน เช่นซ่อมของเล็กๆน้อยๆ ผมขอออกไปซื้ออุปกรณ์ช่าง
แม่ก็พูดว่า "เธอทำไม่ได้หรอก อย่ามาพูดเล่นได้มั้ย"

หรือเวลาแม่พูดอธิบายอะไรสักเรื่องให้ผมฟัง ผมยังไม่ทันจะได้ตอบหรือแสดงความคิดเห็น
แม่ก็พูดว่า "เธอรู้เรื่องมั้ยเนี่ย ไม่เข้าใจแน่เลย" แล้วก็เดินหนี

ทุกครั้งที่ผมคิดริเริ่มจะทำอะไรสักอย่าง เช่นก่อนหน้านี้ ผมอยาก ทำอาหารว่าง กับ เพาะผักสวนครัวขาย
แม่ก็พูดเหมือนเดิม ว่าผมคงทำไม่ได้หรอก อย่าไปทำเลย

เรื่องเรียนก็เหมือนกัน ผมตัดสินใจไว้แล้วว่าผมจะไปทางไหน
แต่แม่ก็จะพูดย้ำๆตลอด ว่าจะเปลี่ยนสาขามั้ย จะไปรอดมั้ย ทั้งๆที่เกรดผมไม่เคยต่ำกว่า 80%

ผมรู้สึกอยู่ตลอดว่าแม่ผิดหวังในตัวผม ผมไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรเลย รอแต่ให้แม่พูดก่อนผมถึงจะกล้าทำ
เพราะทุกครั้งที่ผมเสนอความเห็น หรือพูดความคิดของตัวเองออกไป เหมือนแม่มองมันเป็นความคิดโง่ๆ แล้วก็เมินใส่
ผมจะทำอย่างไรให้แม่เลิกมองผมแบบนี้สักทีครับ ผมเจ็บ