ตอนเรียนไปกินข้าวกับเพื่อน คนที่จะดื่มแอลรึว่าไม่ดื่มแอลเราก็หารเท่ากัน แต่พอมาทำงานเพื่อนร่วมงานชวนกินข้าวจะแยกคิดค่าใช้จ่ายกันดังนี้

1. ค่าน้ำหวาน+ค่าข้าว หารกันทุกคน
2. ค่าเหล้า หารเฉพาะคนที่ดื่ม
3. ค่าเบียร์ หารเฉพาะคนที่ดื่ม

อ้าว ผมไม่ดื่มน้ำหวานทำไมผมต้องไปหารค่าน้ำหวานด้วยสัดส่วน 70% ดื่มน้ำหวาน 30% ดื่มแอล บางครั้งค่าน้ำหวานพอๆ กับค่าเบียร์ที่ผมดื่มเลย ผมคิดว่าเราไปด้วยกันมันก็ความสุขร่วมกันคุณมีความสุขกับน้ำหวานกับบรรยากาศ ผมมีความสุขกับเบียร์กับบรรยายกาศ มันก็คือสิ่งที่เราเลือกไม่ได้มีใครมาบังคับ มีที่ไหนเป็นแบบนี้บ้างครับ มันคือ เรื่องปกติของสังคมเพื่อนร่วมงานรึป่าวที่เป็นแบบนี้ รึว่าสังคมเพื่อนเรียนที่ผมอยู่ด้วยเมื่อก่อนมันไม่ปกติ แค่อยากรู้ครับจะได้ปรับตัวปรับความคิดตัวเองถูก

ขอบคุณครับ