มัวแต่แหงนหน้าถ่ายรูปหมุนไปหมุนมา จนชนเข้ากับใครบางคน ผมรีบขอโทษ
อ้าว...คุณเอง!!! ผู้หญิงคนนี้ My Valentineของผม^^
เมื่อหลายปีก่อนเราเคยเจอกัน มองกันไปมองกันมา
เวลาที่เธอเดินผ่านแล้วไม่ทันเห็นเธอ เธอจะมายืนอยู่ไม่ไกล จนผมหันไปเจอเธอ แล้วก็แยกย้ายกันไป
เวลาเช้าๆที่เธอเดินผ่านไปทำงาน...และเย็นๆที่เธอเดินกลับบ้าน
เราสบตากันบ่อยๆ แต่ไม่มีสักครั้งที่จะเคยยิ้มให้กัน แต่แค่นั้น...ที่สบตาก็ทำให้หัวใจผมเต้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเเล้ว
สองปีผ่านไป...ไม่ไหวแล้วจะจ้องกันเป็นปลากัดแบบนี้คงไม่ไหวมั้ง ผมประสาทไม่ก็ขี้ขลาดอุบาทแท้ๆ
ก่อนวาเลนไทน์หนึ่งอาทิตย์ผมตัดสินใจจะบอกว่าผมชอบเธอ เฝ้ารอให้ถึงวันวาเลนไทน์ ดูปฏิทินแล้วว่าเป็นวันทำงาน เธอต้องเดินผ่านแน่ๆ
เช้านั้น...ผมแหกขี้ตาตื่นเช้าไปยื้อแย่งกุหลาบแดงที่ปากคลองตลาดมาได้ช่อนึง เดินตื่นเต้นใจสั่นกลับมารอเธอ วันนี้ยังไงก็ต้องพูด ผมจะบอกว่าผมชอบเธอ ชอบมานานแล้ว
09.00 น. สายแล้วปกติ 07.00 น. เธอจะมา อ๊ะ!!! แต่เดี๋ยวผมเห็นเธอแล้ว มือผมกำช่อกุหลาบแดงแน่น ตาร้อนผ่าวและเริ่มคลอไปด้วยน้ำตา
เธอเดินจูงมือมากลับผู้ชายคนนึง หน้าตาเธอเฮบปี้เอนดิ้ง โลกเป็นสีชมพู...แถมหยุดงานไปไหนกันอีกตางหาก😭
ผมโยนดอกไม้ทิ้งลงถังขยะไป ปาดน้ำตากระซิกๆ วันนี้เธอไม่ชายตาแลผมเลยด้วยซ้ำ
จบแล้วรักนี้ที่ทนมา😭😭 เหนื่อยล้าเพราะรักที่ยาวไกล....ลาก่อนนน🎵🎼
จบแล้วมองกันไปมองกันมาอยู่สองปี😭😭 ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าตัวเองดี....แง.......
3 เดือนผ่านไป...เธอไม่เคยเดินผ่านมาอีกเลย แต่...เอ๊ะ!!!เดี๋ยวนะ เธอเดินมา
เธอมองมาที่ผม ผมแสร้งทำไม่เห็นเธอ
กลับมาทำไม...ฉันลืมเธอไปหมดแล้ววว🎼🎵
เธอกลับมาเดินผ่านทุกวัน แต่ผมไม่ได้รอสบตาเธอแล้ว ผมงอนเธอ
วันนึง...เราเดินสวนกันบนสะพานลอย ผมเดินไปกับใครอีกคนที่เพิ่งคุยๆกัน เธอมองผมจนลับตา ผมหันไปอีกที เธอยังมองอยู่
หลังจากนั้น...เธอก็ไม่ผ่านมาให้เห็นอีกเลย ผมก็ไม่ได้คบกับใครคนนั้น
สองเดือนแล้ว...ผมทนไม่ไหวเดินไปถามแม่บ้านที่คอนโดที่เธอพัก ผมรู้ว่าเธอพักที่ไหนด้วยนะ😂 แม่บ้านบอกเธอย้ายไปแล้ว
โฮ.......😭😭 เวิ้งว้างท่ามกลางสายลม🍃 ใบไม้ร่วงพร่างพรมผืนดิน🍁เว่อและๆ
แต่ความรู้สึกตอนนั้น เสียดาย เสียใจ
ชอบมาตั้งนานปล่อยเธอหายไปจากชีวิตได้ยังไง โง่แท้ๆ ซื่อบื้อจริงๆเลย😭😭
เธอสะกิดผม!!! ผมสะดุ้งจากภวังค์ ตอนนี้เธอยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว
หลายปีที่ไม่ได้เจอกัน เธอยังเหมือนเดิม น่ารักเหมือนเดิม
เธอยิ้มให้แล้วถามว่า "มาทำอะไรแถวนี้คะ"
ผมมาวิ่งแล้วเห็นต้นไม้สวยดีเลยถ่ายเพลินไปหน่อย ขอโทษด้วยครับ เจ็บตรงไหนรึเปล่า เธอบอกไม่เป็นไร
หายไปไหนมา...ไปอยู่ไหนมา...ผมถาม เธอบอก "กลับไปอยู่บ้าน...อกหัก" แล้วเธอก็หัวเราะ
ผมหัวเราะ แล้วบอกเธอว่า...ผมเคยชอบคุณนะ ชอบมากๆด้วย เธอมองหน้าและยิ้ม..."ค่ะเช่นกัน"
"หม่ามี้ๆไปกันยังคับ" เสียงเด็กผู้ชายตัวน้อยยืนบิดไปบิดมาอยู่ข้างๆเธอ ผมลูบหัวเด็กน้อย ยิ้มให้เธอ ไปเถอะครับ
เธอยิ้มให้แล้วจูงลูกชายไปเข้าห้องน้ำ
วันนี้ 14 กุมภาพันธ์ ผมได้เจอเธอ ได้สารภาพความในใจ ไม่ได้เสียใจ เสียดายหรือค้างคาใจอีกแล้ว
คนไม่ใช่เนี่ย...ให้ตายยังไงก็ไม่ใช่อยู่ดี...นึกแล้วก็ขำในใจ
My Valentine
อ้าว...คุณเอง!!! ผู้หญิงคนนี้ My Valentineของผม^^
เมื่อหลายปีก่อนเราเคยเจอกัน มองกันไปมองกันมา
เวลาที่เธอเดินผ่านแล้วไม่ทันเห็นเธอ เธอจะมายืนอยู่ไม่ไกล จนผมหันไปเจอเธอ แล้วก็แยกย้ายกันไป
เวลาเช้าๆที่เธอเดินผ่านไปทำงาน...และเย็นๆที่เธอเดินกลับบ้าน
เราสบตากันบ่อยๆ แต่ไม่มีสักครั้งที่จะเคยยิ้มให้กัน แต่แค่นั้น...ที่สบตาก็ทำให้หัวใจผมเต้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเเล้ว
สองปีผ่านไป...ไม่ไหวแล้วจะจ้องกันเป็นปลากัดแบบนี้คงไม่ไหวมั้ง ผมประสาทไม่ก็ขี้ขลาดอุบาทแท้ๆ
ก่อนวาเลนไทน์หนึ่งอาทิตย์ผมตัดสินใจจะบอกว่าผมชอบเธอ เฝ้ารอให้ถึงวันวาเลนไทน์ ดูปฏิทินแล้วว่าเป็นวันทำงาน เธอต้องเดินผ่านแน่ๆ
เช้านั้น...ผมแหกขี้ตาตื่นเช้าไปยื้อแย่งกุหลาบแดงที่ปากคลองตลาดมาได้ช่อนึง เดินตื่นเต้นใจสั่นกลับมารอเธอ วันนี้ยังไงก็ต้องพูด ผมจะบอกว่าผมชอบเธอ ชอบมานานแล้ว
09.00 น. สายแล้วปกติ 07.00 น. เธอจะมา อ๊ะ!!! แต่เดี๋ยวผมเห็นเธอแล้ว มือผมกำช่อกุหลาบแดงแน่น ตาร้อนผ่าวและเริ่มคลอไปด้วยน้ำตา
เธอเดินจูงมือมากลับผู้ชายคนนึง หน้าตาเธอเฮบปี้เอนดิ้ง โลกเป็นสีชมพู...แถมหยุดงานไปไหนกันอีกตางหาก😭
ผมโยนดอกไม้ทิ้งลงถังขยะไป ปาดน้ำตากระซิกๆ วันนี้เธอไม่ชายตาแลผมเลยด้วยซ้ำ
จบแล้วรักนี้ที่ทนมา😭😭 เหนื่อยล้าเพราะรักที่ยาวไกล....ลาก่อนนน🎵🎼
จบแล้วมองกันไปมองกันมาอยู่สองปี😭😭 ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าตัวเองดี....แง.......
3 เดือนผ่านไป...เธอไม่เคยเดินผ่านมาอีกเลย แต่...เอ๊ะ!!!เดี๋ยวนะ เธอเดินมา
เธอมองมาที่ผม ผมแสร้งทำไม่เห็นเธอ
กลับมาทำไม...ฉันลืมเธอไปหมดแล้ววว🎼🎵
เธอกลับมาเดินผ่านทุกวัน แต่ผมไม่ได้รอสบตาเธอแล้ว ผมงอนเธอ
วันนึง...เราเดินสวนกันบนสะพานลอย ผมเดินไปกับใครอีกคนที่เพิ่งคุยๆกัน เธอมองผมจนลับตา ผมหันไปอีกที เธอยังมองอยู่
หลังจากนั้น...เธอก็ไม่ผ่านมาให้เห็นอีกเลย ผมก็ไม่ได้คบกับใครคนนั้น
สองเดือนแล้ว...ผมทนไม่ไหวเดินไปถามแม่บ้านที่คอนโดที่เธอพัก ผมรู้ว่าเธอพักที่ไหนด้วยนะ😂 แม่บ้านบอกเธอย้ายไปแล้ว
โฮ.......😭😭 เวิ้งว้างท่ามกลางสายลม🍃 ใบไม้ร่วงพร่างพรมผืนดิน🍁เว่อและๆ
แต่ความรู้สึกตอนนั้น เสียดาย เสียใจ
ชอบมาตั้งนานปล่อยเธอหายไปจากชีวิตได้ยังไง โง่แท้ๆ ซื่อบื้อจริงๆเลย😭😭
เธอสะกิดผม!!! ผมสะดุ้งจากภวังค์ ตอนนี้เธอยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว
หลายปีที่ไม่ได้เจอกัน เธอยังเหมือนเดิม น่ารักเหมือนเดิม
เธอยิ้มให้แล้วถามว่า "มาทำอะไรแถวนี้คะ"
ผมมาวิ่งแล้วเห็นต้นไม้สวยดีเลยถ่ายเพลินไปหน่อย ขอโทษด้วยครับ เจ็บตรงไหนรึเปล่า เธอบอกไม่เป็นไร
หายไปไหนมา...ไปอยู่ไหนมา...ผมถาม เธอบอก "กลับไปอยู่บ้าน...อกหัก" แล้วเธอก็หัวเราะ
ผมหัวเราะ แล้วบอกเธอว่า...ผมเคยชอบคุณนะ ชอบมากๆด้วย เธอมองหน้าและยิ้ม..."ค่ะเช่นกัน"
"หม่ามี้ๆไปกันยังคับ" เสียงเด็กผู้ชายตัวน้อยยืนบิดไปบิดมาอยู่ข้างๆเธอ ผมลูบหัวเด็กน้อย ยิ้มให้เธอ ไปเถอะครับ
เธอยิ้มให้แล้วจูงลูกชายไปเข้าห้องน้ำ
วันนี้ 14 กุมภาพันธ์ ผมได้เจอเธอ ได้สารภาพความในใจ ไม่ได้เสียใจ เสียดายหรือค้างคาใจอีกแล้ว
คนไม่ใช่เนี่ย...ให้ตายยังไงก็ไม่ใช่อยู่ดี...นึกแล้วก็ขำในใจ