การลาออกครั้งสุดท้าย สู่การเป็นเกษตรกร

กระทู้สนทนา

ตอนที่ 1 ชีวิตกับโอกาสแรก

ตอนเรียนใกล้จบ ไม่รู้ตัวเองจริงๆว่าจบไปแล้วจะทำงานอะไร ไม่ค่อยมีอะไรที่ถนัดนอกจาก...การโดดเรียนไปตีกลองสัน เครียดมาก พยายามเสิชอากู๋ถึงงานที่เราน่าจะทำได้ ตอนนั้นพี่ฉอ (ศิษย์เก่าของคณะ รุ่นต้นๆ) มาแนะแนวที่มหาลัย เลยตั้งใจแน่วแน่ว่า AE นี่แหละ น่าจะเป็นสายอาชีพที่ใช่! แถม บ.พี่แกก็เปิดรับอยู่ แต่ช่วงนั้นติดทำโปรเจ็คจบ รู้ตัวอีกทีเขาก็ได้คนเป็นที่เรียบร้อย... (ตอนหลังมาคิดได้ว่า AEอาจจะตอบโจทย์กับนิสัยเรา แต่ไม่ตอบโจทย์กับหน้าตา 😂😂)

จนวันนึง ก็ได้โอกาสดีๆจากพี่หญิง (ศิษย์เก่ารุ่นพี่อีกคน) พี่แกมาโพสรับสมัครงานในกรุ๊ปภาควิชา ดูจากสโคปงานน่าสนใจไม่น้อย เลยเข้าไปถามรายละเอียด และตัดสินใจยื่น Resume สมัครงาน เป็นการสัมภาษณ์งานครั้งแรกที่ตื่นเต้นมากกกกกก (ก ไก่ล้านตัว) พี่สาวแนะนำว่าให้แต่งตัวให้เรียบร้อย ชุดทำงานเลย (พอมาย้อนดูรูปวันนั้น ชุดที่แต่งไปสัมภาษณ์ 'แก่มากกกกกก' ซึ่งไม่มีใครเตือนเลย...)

การสัมภาษณ์งานครั้งแรก ตื่นเต้นมากกก เดินเข้าไปที่ตึกแกรมมี่ชั้น 36 ระหว่างนั่งรอก็มีพี่ป้อ (ศิษย์เก่าที่คณะอีกเหมือนกัน) มานั่งคุย และเม้าท์ถึงวีรกรรมของพี่หญิง คลายความตื่นเต้น พอถึงเวลาเรียกตัวเดินเข้าแผนก เห็นพี่คนนึงนั่งทำ 'โคอาล่ามาร์ชเชค' นั่งเขย่าขนมโคอาล่าให้เป็นก้อนกลมๆอย่างเมามัน พอเห็นเราเดินมาทุกคนพากันตบมือ และโห่ร้องปานเราถือถ้วยฟุตบอลโลกเดินเข้ามา Whatttttt?!!! ตื่นเต้นหนักเข้าไป แต่นอกเหนือกว่านั้นคือ นี่มันออฟฟิศแบบไหน (วะ??) และ (กุจะรอดไม๊?) สุดท้าย พี่โม (หัวหน้าคนแรก) ก็ให้โจทย์ไปทำ และนัดมาพรีเซ้นอีกรอบ ไปๆมาๆ เอ๊ออออ ได้เป็นพนักงานเฉยยย ขอบคุณทุกคน สำหรับโอกาสในการทำงานสายออนไลน์ครั้งแรกในชีวิต 🙏🙏🙏

ปล. เป็นการถ่ายทอดเรื่องราวของเรา ก่อนตัดสินใจกลับบ้านไปทำเกษตร จะค่อยๆมาเล่าเป็นตอนๆไปตามความสะดวกนะคะ 😊😊

ปล.2 ภาพสวยๆจาก ไร่สุดใจออร์แกนิคฟาร์ม by 365 Finedays ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ 😘😘
แก้ไขข้อความเมื่อ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่