จะเป็นไปได้ไหมจากคนที่เราบอกว่ารู้สึกกับเขามากที่สุดจนมาวันนี้มันเริ่มกลายเป็นความเฉยชา

เรากับเขาตอนนี้อยู่ในความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกและแน่นอนว่ามันไม่มีอะไรที่แน่นอนได้เลย ทั้งๆที่เลิกกันแล้วแต่เรากับเขาก็คุยกันเหมือนทุกครั้ง คอลกันทุกคืน ที่ทำแบบนี้ก็เพราะต่างคนต่างก็ไม่มีใคร ตอนที่เลิกกันไปเรายังคงรักเขาอยู่ เรายังเป็นห่วง ความรู้สึกที่เรามีให้เขามันไม่เคยหายไปเลย มันไม่เคยน้อยลงเลย แต่ทำไมไม่รู้พอมาวันนี้เขากลับมาขอโอกาสเรา ขอให้เรากลับไป เรากลับให้คำตอบไม่ได้ทันที ทั้งๆที่เป็นเขาเป็นคนที่เรารู้สึกมากที่สุด หรือเราอาจจะกลัวเพราะเรื่องราวที่ผ่านมามันฝากแผลเล็กๆ ไว้ลึกๆในใจ แต่เขาก็บอกว่าเขาเข้าใจว่ามันไม่ง่ายที่เราจะตัดสินใจได้เลย เขาบอกว่าเขาจะรอจนกว่าจะมั่นใจจริงๆอีกครั้ง แล้วเรากับเขาก็คุยกันมาเรื่อยๆๆ จนเรารู้สึกว่าข้อความที่เราคุยกันมันดูห่างเหินกันไปทุกที เวลาทะเลาะกันบางทีเขาก็พูดหยาบมากแรงมากทั้งๆที่เมื่อก่อนเขาไม่ได้เป็นคนพูดจาแบบนี้เลยจนบางทีเรารู้สึกหมดความอดทน แต่ทำไมไม่รู้มันเหมือนเราขาดเขาไม่ได้  ทั้งที่ๆตอนนี้ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรากับเขาอยู่ในสถานะไหน  แบบนี้มันเรียกว่า ความผูกพันธ์ หรือเปล่าคะ? เพราะตอนที่เราเลิกกันเราไม่ได้จากกันด้วยดีเลย แต่พอกลับมาทักกันเหมือนความรู้สึกเก่าๆมันเริ่มกลับมามันก็ทำให้เราคุยกันได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม  แต่ตอนนี้เหมือนเราสับสนในตัวเองว่าควรทำยังไงดี เรายังรู้สึกกับเขาเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่อาจจะเพราด้วยระยะห่าง หรืออะไรสักอย่างมันทำให้เรากับเขาดูเหมือนยิ่งห่างกันออกไปทุกที
เราแค่อยากรู้ว่าเราควรทำยังไงต่อไปดีคะ ?
เราควรจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงดี ?

ปล.ขอโทษด้วยนะคะมันอาจจะดูงงๆ เพราะนี่เป็นกระทู้แรก
     เลยเรียงคำพูดไม่ค่อยถูก ยังไงก็แนะนำได้นะคะ