ผิดหวังกับความรักผ่านมาเดือนกว่าๆก็คิดว่าเวลาพอจะช่วยได้แต่ไม่เลย

แรกๆก็เจ็บปวดพอนึกถึงน้ำตาไหลเป็นสายทั้งวันทั้งคืนจนเพลียหลับ

ทุกคนบอกว่าเวลาจะเยียวยาหัวใจเราเชื่อแบบนั้น ปล่อยผ่านไปแต่

ทุกครั้งที่หลับตานอนก็ฝันถึงเค้าทุกคืนตื่นมาหัวใจก็เจ็บปวด นั่งสมาธิ

สวดมนต์แผ่เมตตาทำใจให้ว่างเปล่าพอหลับตานอนเช้ามาก็แบบเดิม

จนตอนนี้กลัวการนอนหลับมากๆง่วงแค่ไหนก็ถ่างตา 2 วันถึงจะนอน

สักทีและนอนแต่ล่ะครั้งก็ไม่เคยเกิน 6 ชม. เพราะฝันร้ายจนตื่นเอง

รู้ว่าตอนนี้เค้ามีรักใหม่ มีความสุขทุกอย่างในชีวิตเค้าดีหมดแล้วตัวเราเอง

พยายามลืมไม่คิดถึงทำตัวให้ยุ่งๆออกกำลังกายอ่านหนังสือทำโน่นนี่นั่น

แต่ลึกๆในใจรู้สึกว่ามันแสนเหนื่อยการพยายามฝืนมันดูดพลังชีวิตเราอย่างมาก

ยิ่งฝืนยิ่งเจ็บปวด ยิ่งอยากลืมใจยิ่งอยากจะคิดถึง ยิ่งรู้ว่าไม่มีทางกลับมายิ่งโหยหา

พยายามจะเกลียดเค้านึกถึงสิ่งที่เค้าทำกับเราในใจมันดันมีแต่คำว่าให้อภัยเกลียด

ไม่ลง เวลาผ่านไปแทนที่จะดีขึ้นเรากลับยิ่งเจ็บปวดหนัก ตอนนี้ทุกครั้งที่ฝันร้าย

ตื่นมามันเจ็บมากมายแต่น้ำตามันไม่ยอมไหล พยายามจะร้องไห้บีบมันออกมา

เท่าไหร่ก็ไม่ยอมไหลอึดอัดไปหมดไม่รู้จะระบายตรงไหน มันทรมานยิ่งกว่าตอนแรกๆ

ที่รู้สึกเจ็บน้ำตาก็ไหลเองทันที อาการแบบนี้คืออะไรคะ ?