.......ผมจะเล่าให้ฟังพอสมควร อำเภอเราเป็นอำเภอเล็กๆ ผมจบแค่ประถม หัดค้าขายตั้งแต่ออกจากโรงเรียน คือซื้อผักไปขายปากคลองตลาด แต่รับของไปขายก่อน ได้เงินแล้วจึงเอาเงินมาจ่ายเขา เช่ารถเขาครับ ธุรกิจนี้ก็พอมีกำไร ผมเก็บเงินซื้อทองไว้ แต่ดูแล้วไม่รุ่ง ผมจึงเลิก ส่วนอาชีพที่ผมทำร่วมกับพ่อแล้วเจ๊ง ก็มี เลี้ยงนกพิราบ เลี้ยงกระต่าย เลี้ยงหมู เลี้ยงปลากัด เลี้ยงปลาเบญจพรรณ ทำนา ทำสวน(พอได้กำไร)ขับรถต่างๆก็พอมีรายได้ เช่น ขับรถสิบล้อ ขับรถบัส ขับรถตู้ แล้วเก็บเงินไว้ ผมนอนในรถไม่ได้เช่าบ้านอยู่ ไปขายปลาตรงสะพานพุทธ และตรงตลาดไท ผมทำมาแล้วทั้งนั้น โดยปกติผมเป็นคนประหยัด ในแต่ละวันผมแทบจะไม่ได้ใช้เงิน ซื้อกินเท่าที่จำเป็น ใส่เสื้อผ้าเก่าๆ แค่ 2ถึง3 ชุดเองครับ สิ่งหนึ่งที่ผมมีคือ ตั้งแต่เริ่มโตมา คนจีนที่ผมรู้จักหลายๆคนเขาค้าขายกันอยู่ เราจะต้องมีนิสัยซื่อสัตย์ ให้คนอื่นเขาเห็นตั้งแต่เด็กๆเลยครับ ให้เขาเห็นว่า เราเป็นคนประหยัด เหล้าไม่กิน ไม่เที่ยว ไม่สูบบุหรี่ ไม่คบเพื่อนทั่วไป ขยันทำมาหากินอย่างเดียว ทำไมต้องเป็นอย่างนั้น คือหาคนสนับสนุนง่ายครับ(เวลาไปขอความช่วยเหลือ คนจีนเขาจะเขียนจดหมายฝากเราไปครับ ขอจากวงการค้าที่กรุงเทพ) ไม่เป็นคนที่เห็นแก่ความสุขส่วนตัว ไม่เป็นคนชอบสร้างภาระ คนเขาจะรังเกียจและอย่าเป็นคนหน้าใหญ่ใจโต อวดตัวแบบไม่ฉลาด คนอื่นๆเขาจะไม่ชอบ(อ่อนน้อมถ่อมตนไว้เสมอ) หลังจากผมได้ศึกษาเรื่องค้าขายอีกครั้งช่วงอายุ 28 ถึง 29 ผมจึงสร้างร้านขายของ ขนาดใหญ่พอสมควร สร้างชั่วคราว โดยทำง่ายๆ โดยสร้างเป็นบ้านชั้นเดียวง่ายๆ เป็นกล่องสี่เหลี่ยม ไม่มีรูปแบบอะไรมาก เทปูนกันเอง ไม่มีราคาค่าก่อสร้างอะไรมาก ก่อนสร้างต้องหัดค้าขาย ของเล็กๆน้อยๆจนชำนาญ มองเกมตลาดจนแตกฉานแล้ว ผมสั่งของมาลงชุดแรกเป็นเงิน เกือบล้านบาท โดยคนจีนเขาบอกว่ามีเงินแล้วค่อยมาจ่าย (ผมเคยขายเป็นปีแล้ว เงินยังไม่พอจ่ายคืนเขา เคยขนของไปคืนเขา เป็นเงินประมาณห้าแสนบาท เขาบอกว่า ไม่ต้องคืนก็ได้) ตรงนี้ถ้าเราไม่สามารถ ทำให้คนทั่วไป เขาเห็นว่าเรามีนิสัย อย่างที่ผมยกตัวอย่างมา จะหาคนสนับสนุนยาก อย่านึกว่า คนอื่นเขาจะโง่ ดูเราไม่ออกนะครับ ร้านที่ผมสร้างขายแรกๆเป็นร้านชั่วคราว ขายอยู่หลายปี บ่อยครั้งที่สินค้าเปียกฝน เพราะเป็นการสร้างแบบง่ายๆ สินค้าส่วนหนึ่งเอาผ้าใบคุมไว้นอกบ้านครับ แต่ตอนนี้สร้างใหม่หมดแล้ว ทำธุรกิจจนลอยตัวแล้วครับ ช่วงลอยตัวแล้ว ผมไม่ขอเล่านะครับ ไม่มีประโยชน์แก่ท่านอื่นๆเเล้วครับ แนะนำเพิ่มให้นิดครับ เบื้องหลังการสั่งสินค้าหลายชนิด มีความซับซ้อน เช่น บางคนไม่ได้เปิดร้านค้า แต่ซื้อใบสั่งสินค้ามาเก็บไว้เป็นจำนวนมาก และเขาได้ราคาพิเศษมา เพราะสั่งเป็นจำนวนมาก(บริษัทมักโลภมาก ชอบทำแบบนี้) ทำให้เขาเอาสินค้ามาขายได้ ถูกกว่าสั่งตรงจากโรงงาน คนที่สั่งจากโรงงานเองจึงแพงกว่า ขายสู้เขาไม่ได้ ช่วงที่ผมเปิดใหม่ๆ ประสบกับปัญหานี้มาก วิชาที่ผมเอามาใช้ในตอนนั้นคือ วิชาเเกะรอยหาเบื้องหลังการค้า พูดง่ายๆว่า คนไม่ฉลาดไม่เฉียบคม ก็จะเกิดยากครับ ขอย้ำ สุดท้าย นิสัยครับ สำคัญมากๆ นิสัยต้องดีดูสง่างามตั้งแต่เด็กๆเลยครับ เราจะต้องแสดงให้วงการค้าหรือคนที่รู้จักเรา เขาเห็นชัดเลยว่าเราดีสุดๆ แต่ห้ามโง่นะครับ คนโง่และคนไม่อดทน คนฟุ่มเฟีอย ใครๆเขาก็ไม่อยากจะสนับสนุนครับ เล่าให้ฟัง เพื่อเป็นตัวอย่างแก่เด็กรุ่นใหม่นะครับ tag ห้องมนุษย์เงินเดือนด้วย เพราะผมก็รับจ้างขับรถมาก่อน และเพื่อให้มนุษย์เงินเดือนดูไว้เป็นตัวอย่างด้วยครับ
จากชาวนาจนๆกลายเป็นเจ้าของธุรกิจใหญ่ที่สุดในอำเภอ