สมัย ป.6 ผมจะมีเพื่อนกลุ่มที่ชอบหนังจีนชุดเรื่อง "มิตรรักนักเพลง" ด้วยกัน จำได้ว่าฉายตอนเย็นๆทางช่อง 3 ทำให้ผมได้เพื่อนคู่หูมา 1 คน
วันหนึ่งเราสองคนก็วางแผนกันว่าหลังเลิกเรียนจะเดินทางไปที่หอภาพยนตร์แถวๆสนามหลวง เป็นการเดินทางที่ไกลมากของเด็กสิบขวบสองคนเพราะเราเรียนแถวบางนาครับ เลิกเรียนก็ต้องรีบไปสนามหลวง พอไปถึงก็หลงครับ จนเดินเข้าไปในโรงกษาปณ์เก่า พอเดินไปลึกหน่อย เราไปเจอการแสดงงานศิลปะของพี่ๆศิลปากรซึ่งจัดได้อาร์ตมากๆ
พอพี่ๆเห็นเราจึงถามว่ามาได้ยังไง เราก็ตอบไปแบบซื่อๆว่าหลงมา แต่เราก็อยากเดินชมงาน จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของงานพอดีๆ จึงมีเจ้าของชิ้นงานมากันครบเพราะต้องรอเก็บของด้วย เราจึงเป็นเสมือนแขกวีไอพีที่พี่ๆพาเดินชมงาน
งานที่พี่ๆเขาทำ ถ้าเป็นสมัยนี้น่าจะเรียกได้ว่าเป็นศิลปะแบบจัดวาง พี่ๆเขาทำได้โอเคเลยครับ เราก็ชมไปถามไป บางงานก็เห็นชัด บางงานก็เป็นแนวนามธรรม ต้องใช้เวลาคิดพอสมควร
พอชมงานเสร็จ พี่เขาก็ถามว่าเราอยากไปไหนต่อ เราก็บอกไปว่าจะไปหอภาพยนตร์ แต่ไปไม่ถูก พี่เขาก็เลยแนะนำนักข่าวคนหนึ่งให้เรารู้จักคือพี่ตุ้ม ผุสชา โทณะวนิก (เขียนผิดโปรดอภัยด้วยครับ) พี่เขาพาเราไปจนถึงหอภาพยนตร์เพราะพี่เขาจะไปทำข่าวอยู่แล้ว
วันนั้นที่หอภาพยนตร์มีการฉายภาพยนตร์เรื่องชู้ นำแสดงโดย กรุง ศรีวิไลและวันดี ศรีตรัง ด้วยความเป็นเด็กจึงทำให้เราได้นั่งเก้าอี้วีไอพี วันนั้นมีคนมากันเยอะมาก บางคนเลยต้องนั่งกับพื้น
หลังจากหนังจบ เราก็ได้เดินดูรอบๆ ได้พบกับคุณโดม สุขวงศ์ คุณเปี๊ยก โปสเตอร์และอีกหลายๆท่าน ถือเป็นอีกวันที่มีความสุขมากๆครับ ประทับใจมากจนจำได้มาถึงวันนี้
แรงบันดาลใจแรกในการเสพงานศิลปะ
วันหนึ่งเราสองคนก็วางแผนกันว่าหลังเลิกเรียนจะเดินทางไปที่หอภาพยนตร์แถวๆสนามหลวง เป็นการเดินทางที่ไกลมากของเด็กสิบขวบสองคนเพราะเราเรียนแถวบางนาครับ เลิกเรียนก็ต้องรีบไปสนามหลวง พอไปถึงก็หลงครับ จนเดินเข้าไปในโรงกษาปณ์เก่า พอเดินไปลึกหน่อย เราไปเจอการแสดงงานศิลปะของพี่ๆศิลปากรซึ่งจัดได้อาร์ตมากๆ
พอพี่ๆเห็นเราจึงถามว่ามาได้ยังไง เราก็ตอบไปแบบซื่อๆว่าหลงมา แต่เราก็อยากเดินชมงาน จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของงานพอดีๆ จึงมีเจ้าของชิ้นงานมากันครบเพราะต้องรอเก็บของด้วย เราจึงเป็นเสมือนแขกวีไอพีที่พี่ๆพาเดินชมงาน
งานที่พี่ๆเขาทำ ถ้าเป็นสมัยนี้น่าจะเรียกได้ว่าเป็นศิลปะแบบจัดวาง พี่ๆเขาทำได้โอเคเลยครับ เราก็ชมไปถามไป บางงานก็เห็นชัด บางงานก็เป็นแนวนามธรรม ต้องใช้เวลาคิดพอสมควร
พอชมงานเสร็จ พี่เขาก็ถามว่าเราอยากไปไหนต่อ เราก็บอกไปว่าจะไปหอภาพยนตร์ แต่ไปไม่ถูก พี่เขาก็เลยแนะนำนักข่าวคนหนึ่งให้เรารู้จักคือพี่ตุ้ม ผุสชา โทณะวนิก (เขียนผิดโปรดอภัยด้วยครับ) พี่เขาพาเราไปจนถึงหอภาพยนตร์เพราะพี่เขาจะไปทำข่าวอยู่แล้ว
วันนั้นที่หอภาพยนตร์มีการฉายภาพยนตร์เรื่องชู้ นำแสดงโดย กรุง ศรีวิไลและวันดี ศรีตรัง ด้วยความเป็นเด็กจึงทำให้เราได้นั่งเก้าอี้วีไอพี วันนั้นมีคนมากันเยอะมาก บางคนเลยต้องนั่งกับพื้น
หลังจากหนังจบ เราก็ได้เดินดูรอบๆ ได้พบกับคุณโดม สุขวงศ์ คุณเปี๊ยก โปสเตอร์และอีกหลายๆท่าน ถือเป็นอีกวันที่มีความสุขมากๆครับ ประทับใจมากจนจำได้มาถึงวันนี้