อันนี้เป็นกระทู้แรกของผมเลยครับถ้าภาษาไม่โอเคขออภัยไว้ในที่นี้ด้วยครับ
คือเรื่องมีอยู่ว่าผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่งมาได้ประมาณปีกว่าๆเกือบ2ปีใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแต่ยังไม่ได้แต่งงานนะครับเอาเรียกย่อๆว่า T ผมกับ T เริ่มต้นกันดีมาก
ตลอดระยะเวลาที่คบกัน T ทำให้ผมมั่นใจในตัว T มากๆว่าคนนี้คือคนที่อยากจะฝากชีวิตที่เหลือไปด้วยกันผมวางแผนว่าจะขอ T มั่นในวันวาเลนไทที่จะถึงนี้
สั่งแหวนเตรียมสถานที่เรียบร้อยแต่ว่าเกิดปัญหาขึ้นมาก่อน
ปัญหามันเกิดจากมีช่วงหนึ่งที่ผมต้องไปทำงานไกลจากที่พักซึ่งไกลมากๆประมาณพระราม3กับลาดกระบังงานนี้มีระยะเวลาประมาณ6-7เดือนตอนแรกผมตั้งใจว่าจะไปเช่าหอแถวที่ทำงานเอาเพราะว่างานเข้าเช้าแต่Tขอร้องให้ผมอยู่กับเค้าเพราะ T ไม่อยากให้ผมอยู่ไกลผมก็ยอมรับในตรงนั้นโดยเดินทาง3ต่อ
ใช้เวลาไปกลับประมาณ4-5ชั่วโมงต่อวันช่วงแรกก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับทุกอย่างดีเหมือนเดิมผมก็พยายามทำให้ดีที่สุด แต่มีช่วงเดือนพฤศจิกายนที่ผมต้องเร่งส่งงานเพราะใกล้กำหนดละ ช่วงนั้นผมจะเหนื่อยมากที่ต้องเร่งงานและต้องเดินทางทำให้อารมณ์ผมขึ้นๆลงเหมือนคนเป็นเม็น ช่วงนั้นเหมือน Tก็เริ่มห่างๆจากผมไปเพราะผมไปเค้ายังไม่ตื่นผมหลับเค้ายังไม่กลับวันๆจะเจอกันแค่ตอนกินข้าวเย็นระหว่างวันไม่สามารถโทรคุยได้เพราะทำงานจะมีซื้อขนมกับของเล่นน่ารักๆจากแถวที่ทำงานกลับไปให้พอมาช่วงธันวาคมผมรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงTเปลี่ยนรหัสโทรสัพท์โดยอ้างว่ากันเพื่อนชอบยุ่งเวลาผมหลับก็แอบไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงโดยบอกว่าคุยกับแม่ แต่ผมก็ไว้ใจเค้าโดยไม่ถามอะไรให้วุ่นวาย มี2ช่วงที่ผมกับ T ทะเลาะกันในเดือนธันวาคม เรื่องเเรกคือ T เปลี่ยนรหัสโทรสัพท์แล้วมาสารภาพว่ามีรุ่นน้องมาจีบแต่ไม่อยากให้ผมเห็นกลัวจะคิดมาก กับมีวันหนึ่งTไปงานเลี้ยงที่บริษัทแล้วกลับดึกมากผมจะไปรับก็ไม่ยอม แต่เค้าก็กลับมาขอโทษและง้อผมผมก็เลยเชื่อใจเค้าอีกครั้ง แต่แล้วก็มีวันหนึ่งเค้าจะไปเที่ยวกับครอบครัวผมก่อนไปตอนเช้า T คุยโทรศัพท์กับผู้ชายคนหนึ่งโดยบอกว่าเป็นพี่ที่ทำงานและไม่ให้ผมแตะโทรศัพท์ซึ่งวันนั้นผมน้อยใจเพราะปกติเค้าไม่เคยทำตัวแบบนี้แต่สุดท้ายก็คุยกันและผมยอมจะไว้ใจเค้าและไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องงานเค้าอีก ก็เที่ยวด้วยกันอย่างสนุกสนาน แต่แล้วพอรุ่งเช้าอีกวันมีผู้หญิงคนหนึ่งทักแชทเฟสมาหาผมเรียกชื่อย่อคือ M เค้ามาถามประมาณว่าเป็นแฟนกับน้องคนนี้ใช่ไหมรู้ไหม T กับแฟนเค้า(เรียกย่อว่า S) แอบไปไหนต่อไหนกันถ่ายรูปหวานแหววกันประมาณ15-20ธันวาคมผมก็อึ้งแล้วถามแฟนผม เค้าก็บอกว่าไปมาจริงๆแต่ไปเรื่องงานแต่คราวนี้เหมือนมันไม่น่าเชื่อผมเลยตะหวาดใส่เค้าละหลุดด่าเค้าไป
แล้วผมก็เดินออกจากห้องไป แต่พอผมใจเย็นแล้วผมก็กลับมาขอโทษเค้าและขอความจริงจาก T แต่เค้าบอกไม่มีอะไรเทอคิดมากกเองผมก็โอเค เชื่ออีกซักครั้งแล้วก็ช่วยเค้าขนของย้ายหอ ตอนเย็นเค้าโทรมาบอกว่าวันนี้ไม่ไปนอนด้วยนะเพราะขอคิดอะไรหน่อยผมก็โอเคแต่ตอนกลางคืนผมรู้สึกไม่ไหวเลยโทรหาว่ามาหาได้ไหนเค้ากลับหงุดหงิดและอารมส์เสียใส่ผม ผมก็โอเคไม่เป็นไรพอมาเช้าอีกวัน T บอกผมว่าเลิกกันเถอะ T ไม่ได้รักผมแล้ว ผมก็ตกใจพยายามยื้อเต็มที่โดยเชื่อเต็ม100เลยว่าเราผิด T ยังรักเราอยู่เค้าแค่เสียใจที่เราโมโหใส่เค้าแต่เค้าก็ยืนยันคำเดิมว่าจะเลิก ผมก็พยายามยื้อเต็มที่จนเค้ายอมโดยบอกว่าจีบเค้าใหม่สิ ผมก็โอเคแต่แล้วมีวันหนึ่งเค้าบอกจะมานอนกับผมแต่เค้าขอไปหาเพื่อนก่อนคงกลับตี1-2 ผมก็บอกว่าไม่ไปไม่ได้เหรอเค้าก็โมโหหงุดหงิดบอกจะยื้อเค้าไว้เหมือนนักโทษทำไมสุดท้าายแล้ววันนั้นผมยอมเลิกให้เค้า เค้าดูมีความสุขมากที่ได้เลิกกับผม จากนั้นทุกเช้าจะมีใครไม่รู้ส่งแชทเฟสเป็นรูปมาว่าแฟนผมอยู่กับคนใหม่ซึ่งคือ s ส่งมาเป็นระยะเวลาประมาณ2-3อาทิตย์ ผมก็ค่อยบลอคไปแต่ก็สร้างเฟสใหม่มาส่งให้ผมเสมอ จนมีวันหนึ่งเค้าส่งเป็นแชทของ S และ T คุยกันว่ารักกันมาก คิดถึงกันมาก วันนั้นที่บอกจะไปหาเพื่อนคือไปหา S โดยมีพี่ที่บริษัทและเพื่อนๆของ T เป็นแม่สื่อ และเค้า2คนเป็นแฟนกันตั้งแต่วันที่เค้าบอกให้ผมจีบเค้าอีกรอบ
ผมเลยเข้าใจทุกอย่างและตัดสินใจโพสแชทที่มีคนส่งมาลงเฟส โดยเนื้อหาประมาณโอโห้ไปเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไหร่เอาเวลาไหนไปจีบกัน เจ็บว่ะ
แล้วแม่ T ก็เหมือนรู้เรื่องทุกอย่างอยู่แล้วแต่ยังค่อยเป่าหูผมว่าน้องไม่มีใครหรอกเดี่ยวก็กลับมาคบกันไม่ต้องกลัว ผมเลยโพสไปว่ารู้เรื่องกันทั้งบ้านแต่
มาทำแบบนี้เลิกนับถือไปเลยครอบครัวนี้ แล้ว T ก็โพสตอบโดยทำนองว่า "ทำดีทุกอย่าง ง้อทุกอย่าง แต่ไม่เห็นค่าวันนี้มาเรียกร้องอะไร " แล้วเพื่อนๆ T
ก็ถล่มด่าผมกันอย่างเมามันส์ แล้ว T ก็อันเฟรนผมไป
ซึ่งมันตรงกับที่ผมหวังไว้เพราะรูปทุกรูปที่มีคนส่งมาให้ผมดูรอยยิ้มเค้าดูมีความสุข และ สบายใจ แต่ T ก็ยังทักมาคอยเป็นห่วง ทักมาคุยบอกยังไม่คบแค่คุยๆกันอยู่ ผมเลยทำแบบนี้เพราะ ผมอยากให้เค้ามีความสุขและตัดผมออกไปจากวงจรชีวิตเค้า ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆคบกันให้อึดอัด ผมอยากให้เค้าเกลียดผมไปเลยไม่ต้องเป็นห่วงเป็นใยกัน เพราะผมเป็นพี่น้องให้แบบที่ T หวังไม่ได้แล้วผมไม่อยากทำให้ T ลำบากใจแล้ว มันเป็นสิ่งสุดท้ายที่คนๆหนึ่งจะให้กับคนที่รักมากๆ ไปใช้ชีวิตใหม่โดยไม่ต้องมาติดกับอดีตอะไรอีกแล้ว ผมเลยอยากถามว่าผมทำแบบนี้ถูกแล้วใช่มั้ยครับ
ผมทำอย่างนี้ดีแล้วใช่มั้ยครับ
คือเรื่องมีอยู่ว่าผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่งมาได้ประมาณปีกว่าๆเกือบ2ปีใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแต่ยังไม่ได้แต่งงานนะครับเอาเรียกย่อๆว่า T ผมกับ T เริ่มต้นกันดีมาก
ตลอดระยะเวลาที่คบกัน T ทำให้ผมมั่นใจในตัว T มากๆว่าคนนี้คือคนที่อยากจะฝากชีวิตที่เหลือไปด้วยกันผมวางแผนว่าจะขอ T มั่นในวันวาเลนไทที่จะถึงนี้
สั่งแหวนเตรียมสถานที่เรียบร้อยแต่ว่าเกิดปัญหาขึ้นมาก่อน
ปัญหามันเกิดจากมีช่วงหนึ่งที่ผมต้องไปทำงานไกลจากที่พักซึ่งไกลมากๆประมาณพระราม3กับลาดกระบังงานนี้มีระยะเวลาประมาณ6-7เดือนตอนแรกผมตั้งใจว่าจะไปเช่าหอแถวที่ทำงานเอาเพราะว่างานเข้าเช้าแต่Tขอร้องให้ผมอยู่กับเค้าเพราะ T ไม่อยากให้ผมอยู่ไกลผมก็ยอมรับในตรงนั้นโดยเดินทาง3ต่อ
ใช้เวลาไปกลับประมาณ4-5ชั่วโมงต่อวันช่วงแรกก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับทุกอย่างดีเหมือนเดิมผมก็พยายามทำให้ดีที่สุด แต่มีช่วงเดือนพฤศจิกายนที่ผมต้องเร่งส่งงานเพราะใกล้กำหนดละ ช่วงนั้นผมจะเหนื่อยมากที่ต้องเร่งงานและต้องเดินทางทำให้อารมณ์ผมขึ้นๆลงเหมือนคนเป็นเม็น ช่วงนั้นเหมือน Tก็เริ่มห่างๆจากผมไปเพราะผมไปเค้ายังไม่ตื่นผมหลับเค้ายังไม่กลับวันๆจะเจอกันแค่ตอนกินข้าวเย็นระหว่างวันไม่สามารถโทรคุยได้เพราะทำงานจะมีซื้อขนมกับของเล่นน่ารักๆจากแถวที่ทำงานกลับไปให้พอมาช่วงธันวาคมผมรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงTเปลี่ยนรหัสโทรสัพท์โดยอ้างว่ากันเพื่อนชอบยุ่งเวลาผมหลับก็แอบไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงโดยบอกว่าคุยกับแม่ แต่ผมก็ไว้ใจเค้าโดยไม่ถามอะไรให้วุ่นวาย มี2ช่วงที่ผมกับ T ทะเลาะกันในเดือนธันวาคม เรื่องเเรกคือ T เปลี่ยนรหัสโทรสัพท์แล้วมาสารภาพว่ามีรุ่นน้องมาจีบแต่ไม่อยากให้ผมเห็นกลัวจะคิดมาก กับมีวันหนึ่งTไปงานเลี้ยงที่บริษัทแล้วกลับดึกมากผมจะไปรับก็ไม่ยอม แต่เค้าก็กลับมาขอโทษและง้อผมผมก็เลยเชื่อใจเค้าอีกครั้ง แต่แล้วก็มีวันหนึ่งเค้าจะไปเที่ยวกับครอบครัวผมก่อนไปตอนเช้า T คุยโทรศัพท์กับผู้ชายคนหนึ่งโดยบอกว่าเป็นพี่ที่ทำงานและไม่ให้ผมแตะโทรศัพท์ซึ่งวันนั้นผมน้อยใจเพราะปกติเค้าไม่เคยทำตัวแบบนี้แต่สุดท้ายก็คุยกันและผมยอมจะไว้ใจเค้าและไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องงานเค้าอีก ก็เที่ยวด้วยกันอย่างสนุกสนาน แต่แล้วพอรุ่งเช้าอีกวันมีผู้หญิงคนหนึ่งทักแชทเฟสมาหาผมเรียกชื่อย่อคือ M เค้ามาถามประมาณว่าเป็นแฟนกับน้องคนนี้ใช่ไหมรู้ไหม T กับแฟนเค้า(เรียกย่อว่า S) แอบไปไหนต่อไหนกันถ่ายรูปหวานแหววกันประมาณ15-20ธันวาคมผมก็อึ้งแล้วถามแฟนผม เค้าก็บอกว่าไปมาจริงๆแต่ไปเรื่องงานแต่คราวนี้เหมือนมันไม่น่าเชื่อผมเลยตะหวาดใส่เค้าละหลุดด่าเค้าไป
แล้วผมก็เดินออกจากห้องไป แต่พอผมใจเย็นแล้วผมก็กลับมาขอโทษเค้าและขอความจริงจาก T แต่เค้าบอกไม่มีอะไรเทอคิดมากกเองผมก็โอเค เชื่ออีกซักครั้งแล้วก็ช่วยเค้าขนของย้ายหอ ตอนเย็นเค้าโทรมาบอกว่าวันนี้ไม่ไปนอนด้วยนะเพราะขอคิดอะไรหน่อยผมก็โอเคแต่ตอนกลางคืนผมรู้สึกไม่ไหวเลยโทรหาว่ามาหาได้ไหนเค้ากลับหงุดหงิดและอารมส์เสียใส่ผม ผมก็โอเคไม่เป็นไรพอมาเช้าอีกวัน T บอกผมว่าเลิกกันเถอะ T ไม่ได้รักผมแล้ว ผมก็ตกใจพยายามยื้อเต็มที่โดยเชื่อเต็ม100เลยว่าเราผิด T ยังรักเราอยู่เค้าแค่เสียใจที่เราโมโหใส่เค้าแต่เค้าก็ยืนยันคำเดิมว่าจะเลิก ผมก็พยายามยื้อเต็มที่จนเค้ายอมโดยบอกว่าจีบเค้าใหม่สิ ผมก็โอเคแต่แล้วมีวันหนึ่งเค้าบอกจะมานอนกับผมแต่เค้าขอไปหาเพื่อนก่อนคงกลับตี1-2 ผมก็บอกว่าไม่ไปไม่ได้เหรอเค้าก็โมโหหงุดหงิดบอกจะยื้อเค้าไว้เหมือนนักโทษทำไมสุดท้าายแล้ววันนั้นผมยอมเลิกให้เค้า เค้าดูมีความสุขมากที่ได้เลิกกับผม จากนั้นทุกเช้าจะมีใครไม่รู้ส่งแชทเฟสเป็นรูปมาว่าแฟนผมอยู่กับคนใหม่ซึ่งคือ s ส่งมาเป็นระยะเวลาประมาณ2-3อาทิตย์ ผมก็ค่อยบลอคไปแต่ก็สร้างเฟสใหม่มาส่งให้ผมเสมอ จนมีวันหนึ่งเค้าส่งเป็นแชทของ S และ T คุยกันว่ารักกันมาก คิดถึงกันมาก วันนั้นที่บอกจะไปหาเพื่อนคือไปหา S โดยมีพี่ที่บริษัทและเพื่อนๆของ T เป็นแม่สื่อ และเค้า2คนเป็นแฟนกันตั้งแต่วันที่เค้าบอกให้ผมจีบเค้าอีกรอบ
ผมเลยเข้าใจทุกอย่างและตัดสินใจโพสแชทที่มีคนส่งมาลงเฟส โดยเนื้อหาประมาณโอโห้ไปเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไหร่เอาเวลาไหนไปจีบกัน เจ็บว่ะ
แล้วแม่ T ก็เหมือนรู้เรื่องทุกอย่างอยู่แล้วแต่ยังค่อยเป่าหูผมว่าน้องไม่มีใครหรอกเดี่ยวก็กลับมาคบกันไม่ต้องกลัว ผมเลยโพสไปว่ารู้เรื่องกันทั้งบ้านแต่
มาทำแบบนี้เลิกนับถือไปเลยครอบครัวนี้ แล้ว T ก็โพสตอบโดยทำนองว่า "ทำดีทุกอย่าง ง้อทุกอย่าง แต่ไม่เห็นค่าวันนี้มาเรียกร้องอะไร " แล้วเพื่อนๆ T
ก็ถล่มด่าผมกันอย่างเมามันส์ แล้ว T ก็อันเฟรนผมไป
ซึ่งมันตรงกับที่ผมหวังไว้เพราะรูปทุกรูปที่มีคนส่งมาให้ผมดูรอยยิ้มเค้าดูมีความสุข และ สบายใจ แต่ T ก็ยังทักมาคอยเป็นห่วง ทักมาคุยบอกยังไม่คบแค่คุยๆกันอยู่ ผมเลยทำแบบนี้เพราะ ผมอยากให้เค้ามีความสุขและตัดผมออกไปจากวงจรชีวิตเค้า ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆคบกันให้อึดอัด ผมอยากให้เค้าเกลียดผมไปเลยไม่ต้องเป็นห่วงเป็นใยกัน เพราะผมเป็นพี่น้องให้แบบที่ T หวังไม่ได้แล้วผมไม่อยากทำให้ T ลำบากใจแล้ว มันเป็นสิ่งสุดท้ายที่คนๆหนึ่งจะให้กับคนที่รักมากๆ ไปใช้ชีวิตใหม่โดยไม่ต้องมาติดกับอดีตอะไรอีกแล้ว ผมเลยอยากถามว่าผมทำแบบนี้ถูกแล้วใช่มั้ยครับ