ใครเคยเครียดมากๆบ้าง เรื่องอะไรกันคะส่วนใหญ่

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเครียดมากๆเลยคือเป็นเรื่องเกี่ยวกับที่บ้าน พ่อเราป่วยเส้นเลือดในสมองแตกคือแตกเลยอ่ะค่ะ ตอนนั้นเรากำลังเรียนอยู่เราจำได้แม่นเลยว่าเป็นวันจันทร์ที่1ส.ค. ตอนนั้นหกโมงครึ่งตอนเย็น พ่อโทรมาแบบเราก็คิดว่าเราไปทำอะไรไว้แต่คือเสียงที่โทรมาตอนนั้นแบบเหมือนคนพิการเลย พ่อบอกว่ารู้แล้วใจเย็นๆไว้นะ พ่อเส้นเลือดในสมอมันอาจจะทำให้พ่อพิการได้ ตอนนั้นที่รู้คือเราตือไปหมด แต่ตอนที่พ่อโทรมาเราพยายามกลั้นน้ำตไม่ให้ร้องไห้กลัวว่าเค้าจะเครียดว่าเราแบบร้องไห้ แต่พอพ่อวางสายไปเรานี่ปล่อยออกมาทั้งที่เรียนอยู่เลยค่ะ  คือเรียนพิเศษตอนเย็น เราไม่เรียนแล้วตั้งใจจะเรียนถึงสองทุ่มแต่มันไม่ไหวเลยโทรให้ตามารับ โดยปกติแล้ววันธรรมดาตาจะมารับค่ะ เพราะพ่อกับแม่ต้องทำงานขายของกลับถึงบ้านก็สองทุ่มแล้วตื่นก็ตั้งแต่ตี2 คือพูดง่ายๆว่า ตื่นมาไม่เจอใคร กลับมาก็ไม่เจอใครค่ะ พ่อแม่ขายของทะเลนะคะ เลยต้องตื่นเร็วหน่อย ระหว่างกลับเราร้องไห้ตลอดทางเลย แต่พอมาถึงบ้านทุกคนต่างแบบไม่กังวลอะไรเลยคือสบายๆ ตอนนั้นพ่อเราต้องผ่าตัดก็เข้าไปตั้งแต่2ทุ่มครึ่งจนสี่ทุ่มก็ยังไม่เสร็จแม่ให้เรากลับบ้นไปก่อนตอนนั้นยังไม่เครียดเท่าไร พอผ่านไปประมาณเกือบเดือนค่ะโดยที่คนไข้จะตอนใส่สายที่หัวเผื่อดูดอะไรออกนี่แหล่ะค่ะพ่อเราก็ไปดึง แบบว่ามันรำคาญคือตั้งแต่ตอนนั้นต้องผ่าอีกรอบ ทั้งๆที้อีก2อาทิตย์ก็จะกลับบ้านได้แล้ว ผ่านไปอีกน้ำในสมองอะไรซักอย่างต้องดูดออกอีก จากนั้นก็ย้ายไปห้องพิเศษทำให้ปอดติดเชื่อย้ายไปอยู่ห้องICU ตอนนั้นแม่เราเตรียดมากเพราะเวลามันนานมาก3-4เดือนแล้วพ่อกับแม่ไม่ได้ทำงานเลยไม่ทีรายรับมีแต่รายจ่ายอย่างเดียว จากนั้นก็ย้ายกลับมาอยู่บ้านได้ แต่กลับมาเเรกๆเหนื่อยมากเค้าช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลยต้องให้คนช่วบพยุง3คนแต่ตอนนี้ก็ให้แม่ช่วยแค่คนเดียวก็ได้อยู่แม่เราฝึกให้กายภาพทุกวันให้เดินบ้างยกขายกแขน สมองก็เหมือนไม่สั่ง อีกอย่างพอเราเป็นอัมพาตข้างซ้ายแต่ก็พอขยับได้ ชอบพูดเพ้อ มันแก้ยังไงช่วยหน่อยนะคะตอนนั้นเครียดมากไหนจะเรื่องเรียนอีก จขกท.อยู่ม.1ค่ะ แนะนำหนังสือกายภาพให้ด้วยก็ดีค่ะ ขอบคุณมากค่ะ ส่วนชีวิตตอนนี้คือเหนื่อยมากเราช่วยเหลือตัวเองคือในหยุดเราก็ไปเรียนวันธรรมดาก็เรียนตอนเย็นทุกวัน แม่เราก็เริ่มหาอาชีพใหม่ๆทำ แต่ก็ เราคิดถึงตอนที่พ่อเราดีๆมาก พ่อแคร์เราดีมากพ่อรู้ว่าเรากลับมาก้หนื่อยๆเพราะต้องเรียนเลิกดึกพ่อก็มานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนเรา เรากับพ่อและแม่ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเลย พ่อเราเป็นโรคความดันสูงตอนนั้นวัดได้220 มันแบบเกินไปเค้าก็ควบคุมจนเป้นปกติแต่ก่อนที่จะเป็นพ่อเริ่มกินเยอะขึ้น จนอยากบอกว่ารักษาสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ มันไม่ได้ส่งผลเสีน
ยต่อตัวเองคนเดียวมันส่งไปถึงคนรอบข้างด้วยยิ่งเป็นเสาหลักของครอบครัวแล้ว มันจะทรมานต่อตัวเองและคนที่อยู่ข้างหลังมากๆค่ะ