ผมไม่กล้าขอเเม่สูบบุหรี่คับ

รักแม้พลีชีพ ตอน : ควันบุหรี่กับตัวอักษรถึงหมอวาว เช้าวันหนึ่ง อากาศสดใสอย่างประหลาด แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านต้นไม้ริมถนน บ่าวหลำสวมชุดวิ่ง ออกกำลังกายตั้งแต่เช้า เขาวิ่ง… วิ่งเหมือนคนที่กำลังหนีอ

เพื่อนสนิทมาหาถามว่าซิงไหมผมก็บอกว่ายังซิง ชวนตีผมก็ไม่ไปเหล้าบุหรี่ผมก็ไม่เอากับมันผมผิดไหมที่ไม่เอาของพวกนี้เหมือนวัยรุ่นคนอื่นๆ เวลาเพื่อนคุยเรื่องพวกนี้ผมก็ไม่ค่อยกล้าเข้าบทสนทนาเลยขอคำปรึกษาหน่อย

คือตอนแรก วันนี้เลยน้องสาวขอยายมานอนห้องเรา แล้วยายก้อให้มา แล้วน้องสาวขอไปบ้านเพื่อน ขอกลับไม่ดึก พอนางกลับมาแล้ว เข้ามาในห้อง แล้วนางบอกว่านอนไม่หลับ ขอออกไปข้างนอกห้อง โทรศัพท์ก้อไม่ได้เอาไปด้วย เร

บ้านเราไม่มีใครสูบบุหรี่ พอพี่เอาแฟนเข้ามาก็สุบบุหรี่ทุกวัน โคตรหงุดหงิดเราไม่กล้าพอที่ไปพูดตรงๆเพราะปกติก็ไม่ได้คุยกัน ควรทำไงดีมีห้องเราคนเดียวที่ควันบุหรี่ลอยเข้าไม่รู้ไปอดอยากมาจากไหน

เห็นมีพวกที่สูบบุหรี่ ตั้งแต่หนุ่ม ยังแก่ จนผมหงอก ทำไมร่างกายยังไม่เป็นอะไรเลย ยังมีชีวิตอยู่ปกติ

เราชอบได้กลิ่นบุหรี่เข้ามาในจมูกเวลาเห็นคลิปคนสูบบุหรี่อะค่ะ คือมันเป็นทุกคลิปที่เจอเลย แล้วไม่ได้เป็นแป๊บเดียวด้วยเราต้องถอนหายใจยาวๆถึงหาย (บางครั้งถอนหายใจก็ไม่หาย) เป็นมานานแล้วค่ะถามคนใกล้ตัวก็ไม

บุหรี่มีแต่โทษมากกว่าคุณ

คือแม่เราเกลียดกลิ่นบุหรี่มาก และเราก็พยายามเลิกให้ ส่วนเราเหม็นกลิ่นปลาร้ามาก แต่กลับกันแม่ชอบมากและชอบทำอาหารที่มีกลิ่นปลาร้ามากทีนี้แม่ทำน้ำยาแกงป่าใส่ปลาร้าหนักๆเวลาอุ่นทีนึงกลิ่นฟุ้งไปทั้งบ้าน แล

​ทำไมพวกกินเหล้าเสียงดังรบกวน เปิดเพลงถึงตี1ตี2 สูบบุหรี่ควันลอยเข้าบ้านคนอื่น ปิดประตูเสียงดังรบกวนเพื่อนบ้าน ขาดเสรด ​ยังเจริญในหน้าที่การงาน ทำที่เบียดเบียนชาวบ้าน ไม่มีเห็นใจอะไรเลย ​เราถามแบบนี้