ที่ตั้งกระทู้ถามแบบนี้ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีแฟนหรือความรักนะคะ แต่เคยมีแฟนมาแล้วค่ะคนนึง
แต่ความรู้สึกบอกไม่ถูกถามว่าดีมั้ยก็ระดับนึง แต่เรารู้สึกว่าตอนมีกับไม่มีก็รู้สึกไม่ต่างอะไรกันเลย
พอหลังจากเลิกกับแฟนคนนี้ไปเราก็โสดยาวเลยค่ะ จนมาชอบผู้ชายคนนึงคือคนนี้เราก็ชอบมานานแล้ว
เขาก็มาสารภาพกับเรา แต่ความรู้สึกเราชอบเค้านะแต่ไม่ได้อยากเป็นแฟน..
จนตอนนี้เราก็โสด ใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อน มีหลายอย่างที่ทำให้เรามีความสุขได้โดยไม่ต้องพึ่งอะไรพวกนั้น
พอมีคนเข้ามาจีบหน่อยเรากลับกลัวที่จะเปิดใจ ไม่กล้าคบด้วย ไม่กล้าไปไหนด้วย ซึ่งความรู้สึกนี้มันเป็นมาตลอด
เราเคยคิดว่าก็แค่ปกติมั้ย? แค่ลองเปิดใจทำความรู้จักอะไรหลายๆ อย่างดู สำหรับเรามันยากมากเลยค่ะ
แล้วเวลาใครมาจีบ มาคุยด้วยเราจะปิดกั้นตัวเองโดยการไม่สนใจค่ะ อาการแบบมีคนทำให้หวั่นไหวก็มีนะ
แต่สักพักก็เหมือนเดิมแค่อารมณ์ระยะหนึ่งที่พอผ่านไปก็หายไป เพื่อนๆ เรามีแฟนกันค่ะ ก็เห็นเขาสวีทกัน
เราก็สงสัยนะว่ามันรู้สึกยังไง? มันดีขนาดนั้นเลยหรอ? แต่สุดท้ายเราก็ไม่กล้าที่จะเปิดใจค่ะ
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ไม่เคยมีรักเก่าที่แบบเป็นปมทำให้กลัวหรืออะไรมาก่อนนะ แต่ทำไมเราถึงไม่กล้าเปิดใจสักทีคะ..
ความรัก? แฟน? ดีตรงไหนหรอคะ?
แต่ความรู้สึกบอกไม่ถูกถามว่าดีมั้ยก็ระดับนึง แต่เรารู้สึกว่าตอนมีกับไม่มีก็รู้สึกไม่ต่างอะไรกันเลย
พอหลังจากเลิกกับแฟนคนนี้ไปเราก็โสดยาวเลยค่ะ จนมาชอบผู้ชายคนนึงคือคนนี้เราก็ชอบมานานแล้ว
เขาก็มาสารภาพกับเรา แต่ความรู้สึกเราชอบเค้านะแต่ไม่ได้อยากเป็นแฟน..
จนตอนนี้เราก็โสด ใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อน มีหลายอย่างที่ทำให้เรามีความสุขได้โดยไม่ต้องพึ่งอะไรพวกนั้น
พอมีคนเข้ามาจีบหน่อยเรากลับกลัวที่จะเปิดใจ ไม่กล้าคบด้วย ไม่กล้าไปไหนด้วย ซึ่งความรู้สึกนี้มันเป็นมาตลอด
เราเคยคิดว่าก็แค่ปกติมั้ย? แค่ลองเปิดใจทำความรู้จักอะไรหลายๆ อย่างดู สำหรับเรามันยากมากเลยค่ะ
แล้วเวลาใครมาจีบ มาคุยด้วยเราจะปิดกั้นตัวเองโดยการไม่สนใจค่ะ อาการแบบมีคนทำให้หวั่นไหวก็มีนะ
แต่สักพักก็เหมือนเดิมแค่อารมณ์ระยะหนึ่งที่พอผ่านไปก็หายไป เพื่อนๆ เรามีแฟนกันค่ะ ก็เห็นเขาสวีทกัน
เราก็สงสัยนะว่ามันรู้สึกยังไง? มันดีขนาดนั้นเลยหรอ? แต่สุดท้ายเราก็ไม่กล้าที่จะเปิดใจค่ะ
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ไม่เคยมีรักเก่าที่แบบเป็นปมทำให้กลัวหรืออะไรมาก่อนนะ แต่ทำไมเราถึงไม่กล้าเปิดใจสักทีคะ..