ลืมคนที่รักไม่ได้ แม้จะห่างกัน6พันกิโล

เรื่องราวของผมเกิดขึ้นตอนม.ปลาย ตอนแรกผมก็แค่คนที่แอบรัก และต่อมาก็ได้บอกชอบเค้าไป เค้าก็ไม่เคยให้คำตอบผม หลังจากนั้นเราก็เหมือนสนิทกันมากขึ้น อยู่ด้วยกันตลอด ไปไหนไปด้วยกัน มีไปดูหนังกัน2คนบ้าง จนผมอาจจะเผลอคิดไปเองคนเดียวว่าเราเป็นมากกว่าเพื่อน ทำให้ผมจะหึงเค้าเวลาเค้าคุยกับคนอื่น มีครั้งนึงที่ผมทำให้เค้าโกรธมาก ซึ่งผมคิดว่าคงจะทำให้เราไม่คุยกันอีก เค้าโกรธผมมาก ไม่ตอบไลน์ หรือฟังคำขอโทษของผม แต่เมื่อเวลาผ่านไปเราก็ได้เคลียกัน และกลับมาสนิทกันเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้ผมอยู่มหาลัยที่ต่างประเทศคิดว่าคงลืมเค้าได้ไม่ยาก แต่ความจริงแล้ว มันทำให้ผมคิดถึงเค้ามาก ไม่ว่าใครที่เข้ามาใหม่ก็ไม่ทำให้ผมรู้สึกรักเท่ากับที่ผมรักเค้าได้

ปล. เรามีโอกาสคุยไลน์กันบ้าง แต่ผมจะรู้สึกอะไรบางอย่าง เป็นความรู้สึกที่ผมเองก็บอกไม่ถูก ทุกๆครั้งที่ได้ยินเรื่องของเค้าจากคนอื่น

ผมไม่รู้จริงๆว่าผมควรทำยังไงได้ แต่ผมไม่กล้าพอที่จะลืมเค้า เพราะผมรู้สึกว่าความรู้สึกที่ผมมีให้เค้าคือรักแท้ บางทีมันอาจจะไม่มีทางแก้ แค่ผมอาจจะอยากพูดให้ใครสักคนฟัง 555