วันนี้เป็นวันที่เท่าไรเเล้ว ที่เราได้รู้จักกันมา เป็นเพื่อนกันมา ฉันจำไม่ได้หรอก แต่ฉันกลับจำได้แค่ว่ารู้สึกกับเธอมากกว่าเพื่อนตอนไหน ตอนที่เธอยิ้ม ตอนที่เธอหัวเราะ ตอนที่เธอง้อเรา ตอนที่ตบมุกให้ ตอนที่พาไปส่งโรงพยาบาล ตอนที่กินเหล้าเมา และอีกหลายๆตอน มากมายจน เราคิดว่าเราอยู่กับเขาตลอดเวลา ทั้งที่เธอตื่นหรือหลับ เพราะเราเป็นรูมเมทกัน เราอยู่ด้วยแบบนี้มาสักพักใหญ่ๆเเล้ว จนมันทำให้ความใกล้ชิดนั้นมันทำให้ฉันหวั่นไหว แต่ก็ไม่กล้าแสดงออกไป กลัวว่าเธอจะผิดหวังกับเพื่อนคนนี้และความรักที่แปลกเพศ "แอบชอบเพื่อนนี้มันเหนื่อยน่ะ" ใครหลายคนเคยพูดเอาไว้ แล้วจะเจ็บปวดมากที่สุดคือตอนที่เขาไปคุยกับคนอื่นแล้วดูมีความสุขมาก มากกว่าที่เขาคุยกับเรา ซึ่งสถานะตอนนั้นเราทำอะไรไม่ได้นอกจากได้แค่มองเขายิ้มให้กับคนอื่น มันเจ็บ และเจ็บมาก เหมือนมีเหล็กแหลมทิ่มลงกลางใจ ฉันแทบบ้าและเพ้อไปพักใหญ่เลยละ เฮ้อ...แต่ฉันก็มีความสุขเวลาที่ได้อยู่กับเขา เราใกล้ชิดกันมาก จนฉันคิดสิ่งที่ไม่ควรคิดกับเขาหลายครั้ง จนเรียกได้หมกหมุ่น แต่พยายามข่มฝืนใจเวลาอยู่ต่อหน้าเขา แล้วฉันก็ได้สิ่งที่ปราถนา ฉันได้จูบเธอในวันลอยกระทงปีก่อน นั้นคือจูบแรกของฉัน เธอได้มันไป แต่จริงๆแล้วมันไม่ควรเกิดขึ้น ไม่ควรเลย เพราะมันทำให้ฉันอยากได้สัมผัสนั้นอีก ฉันติดใจในรสจูบนั้นแม้จะไม่ได้หอมหวาน แต่มันคือความรู้สึกที่เราได้ค้นพบ เพราะนั้นคือครั้งเเรกของเรา ฉันได้ลองอะไรหลายอย่าง จากการที่ฉันโยกย้ายที่อยู่เพราะการศึกษา ทั้งชีวิตในรั้วมหาลัย และที่ไม่ใกล้จากนอกรั้ว ร้านเหล้าหลายร้านอยู่ใกล้มหาลัย และเป็นธรรมดาวัยรุ่นวัยเรียนที่อายุถึงแล้วจะเข้าไปดื่มไปเต้นฟังเพลงกันคลายเครียด เหล้า เบียร์ บุหรี่ ฉันเพิ่งเคยได้ลองก็ตอนนี้แหล่ะ ถึงแม้รสชาติของแต่ละสิ่งที่พูดมานั้นจะไม่ได้เรื่อง แต่ผู้คนกลับนิยมชมชอบ ฉันไม่เข้าใจเหตุผลข้อนี้เหมือนกัน เขากับฉันก็เป็นหนึ่งในเหตุผลเพราะพอพูดถึงร้านเหล้า หรือเหล้าทีไร เราทั้งคู่แววตาเป็นประกายทุกที เขาค่อนข้างที่จะคอแข็ง ในขณะที่ฉันสู้เขาไม่ได้เลยเรื่องการดื่ม แต่เมื่อเขาเมา เขาจะเรื้อนทันที โดยไม่สนใจว่าคนที่อยู่ข้างจะเป็นใคร และจะจำอะไรไม่เมื่อเธอตื่นหลังจากการดื่ม ฉันจึงเป็นห่วงเขาในจุดนี้มากๆ ฉันจึงแนะว่าถ้าจะดื่มแล้วเมาเละ ก็ขอที่เป็นหอเถอะ เราจึงชอบชวนกลุ่มเพื่อนมาดื่มกันที่หอซะมากกว่าร้านและเป็นการประหยัดค่าใช้จ่ายภายในตัวด้วย
มีครั้งหนึ่ง เรานัดวันปาร์ตี้สังสรรค์เหมือนเคย แต่รอบนี้หนักหน่อยเพราะเหล้าตั้ง 2 กลม คนอื่นอาจจะมองว่าแค่นี้เอง แต่สำหรับฉันแล้ว แค่ครึ่งกลมเดียวก็เมาแล้ว แต่สำหรับเขาถ้าหมดนี้ถึงจะเมา แต่รอบนี้มีคนมอม ต่างคนต่างเมาทั้งคนมอมและคนโดนมอม ส่วนฉันไม่ไหว เลิกยกแก้วตั้งแต่ยังไม่หมดกลมแรกเลย กว่าเพื่อนจะดื่มหมดกลมที่สอง สติฉันก็กลับมาเกือบจะครบแล้ว แล้วก็เป็นไปตามสเต็ป แน่นอนว่าเขาเมาและเริ่มเรื้อนใส่ฉัน ฉันพยายามข่มสติ มือไม้ไว้ ว่าอย่าไหวต่อความรู้สึก เพราะในห้องไม่ได้มีแค่เรา เขาจู่โจมหนักขึ้นเรื่อยๆ เธอเข้ามาหนุนตักฉัน มือเธอไม่เคยจะอยู่นิ่งๆ เธอดูดที่นิ้วมือฉันเมื่อกำลังดูดของหวาน มือก็ลวงนั้นจับนี้ไปเรื่อย ปากก็จ้องแต่จะจูบเราตลอดเวลา พร้อมพูดว่า "จูบเราหน่อยสิ" ไอ้เราก็ใจอ่อน จูบแบบประกบปากเฉยๆ เเบบเร็วๆ แล้วก็บอกว่า "จูบแล้วพอยัง" เขาสวนคืนว่า "แค่นี้ไม่เรียกว่าจูบน่ะ" เขาใช้มือล๊อกที่คอฉันแล้วดึงไปจูบแบบดูดดื่ม แต่ฉันกลับไม่รู้สึกอะไร หรืออาจเป็นเพราะเธอนั้นดื่มไปเยอะ ปากของเธอเลยเย็นชืด ไม่มีรสชาติอะไรทั้งนั้น ฉันพยายามดึงตัวเธอออกเเล้วบอกให้เธอนอนได้เเล้ว แต่เธอดึงมือฉันไปจับอกเธอ สติสุดท้ายที่อุตสาห์ข่มไหวขาดทันที ฉันจูบเธอทันที โดยไม่สนว่ามีใครอยู่ในห้องไหมนอกจากเราสองคน มือฉันขยำ และเลื่อนลงมาจับก้นเธอ ตัวเราแนบชิดติดกัน เธอลวงฉันคืน แต่หนักหน่วงกว่าสิบเท่า ฉันกระซิบกับเธอว่า "หยุดเดี๋ยวนี้ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว" เธอนิ่งไปสักพักก่อนจะพูดว่าประมาณว่า 'เธอไม่อยากจะเสียใจ' คืนนั้นจึงไม่มีอะไรมากนอกจากเราได้แค่นอนกอดกัน เช้ามาเธอก็จำอะไรไม่ได้ตามเคย เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเราเคยจูบกัน แม้แต่จูบแรกของฉันเธอก็จำไม่ได้ เหตุการณ์คืนนั้นทำให้ฉันรู้ว่าเธอเองก็มีความรู้สึกไม่ต่างกัน แต่เลืกที่จะเก็บไว้ทั้งคู่ จึงกลายเป็นความรู้สึกอึดอัดที่เกิดขึ้นภายในจิตใจของฉัน แต่นั้นไม่ทำให้ความรู้สึกของฉันที่ชอบเธอน้อยลง ฉันยังคงอยากจะอยู่เคียงข้างเธอ อยากดูแลเธอ ฉันชอบเธอจริงๆ ฉันยอมเป็นของตายให้เธอได้ พร้อมจะเป็นที่ระบาย ทั้งที่เธอไม่เคยจะระบายให้ฟัง เธอชอบเก็บเงียบและปล่อยให้มันผ่านไป เราเหมือนกันก็ตรงนี้ มีปัญหาอะไรไม่ยอมพูดให้กันฟัง สำหรับฉันแล้วเธอคือเพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด มันตลกตรงที่ฉันเผลอใจไปชอบเธอ มันแย่หน่อยๆ เพราะฉันไม่เคยรักใครชอบใครมาก่อน คนที่เข้ามาหาฉัน ฉันให้สถานะมากสุดก็แค่คนคุยแก้เหงา แต่กับเธอฉันไม่คิดอย่างงั้น ฉันอยากเป็นเจ้าของเธอ ด้วยความน่ารักของเธอ ที่เธอเข้ากับคนง่าย มันทำให้ฉันต้องระวังเธอเป็นพิเศษ แค่เผลอเพียงเสี้ยววินาทีเธอก็เผลอโปรยเสน่ห์ใส่คนแถวนั้นแล้ว แต่ในส่วนลึกแล้วฉันมีความขัดแย้งกับตัวเองมากพอควร ทั้งที่ฉันชอบเธอมาก แต่ฉันก็อยากจะตัดใจจากเธอเพราะรู้ตัวอยู่ว่า ถ้าหากเราคบกันไปยังไงก็ไม่รอด อาจจะเสียเพื่อนไปเลย ฉันกลัวจุดนี้มาก นั้นจึงเป็นเหตุผลที่ฉันไม่บอกชอบเธอไป ฉันเลือกที่จะเก็บอารมณ์ตรงนี้ไว้แล้วแสดงออกทางการกระทำและความห่วงใยมากกว่า และปัจจุบันนี้เราก็ยังอยู่ด้วยกันในฐานะเพื่อนสนิทและรูมเมทที่ดีของกันและกัน ฉันว่าฉันพอใจในจุดนี้มาก มันดีกว่ากับเราทั้งคู่ ความสุขของเราเกิดได้เมื่อเราอยู่ด้วยกันแบบนี้ เธอมีความสุขแค่นี้ฉันพอใจแล้ว...จบ
เราอยากรู้ประสบการณ์จากคนอื่นบ้าง เราคิดว่าเราคงไม่ได้เคยอยุ่ตรงจุดนี้คนเดียว
ปล.ที่เขียนเป็นแนวนิยายเพราะไม่อยากให้คนที่เข้ามาอ่านเบื่อค่ะ55555
ใครเคยรู้สึกกับเพื่อนเกินคำว่าเพื่อนบ้าง
มีครั้งหนึ่ง เรานัดวันปาร์ตี้สังสรรค์เหมือนเคย แต่รอบนี้หนักหน่อยเพราะเหล้าตั้ง 2 กลม คนอื่นอาจจะมองว่าแค่นี้เอง แต่สำหรับฉันแล้ว แค่ครึ่งกลมเดียวก็เมาแล้ว แต่สำหรับเขาถ้าหมดนี้ถึงจะเมา แต่รอบนี้มีคนมอม ต่างคนต่างเมาทั้งคนมอมและคนโดนมอม ส่วนฉันไม่ไหว เลิกยกแก้วตั้งแต่ยังไม่หมดกลมแรกเลย กว่าเพื่อนจะดื่มหมดกลมที่สอง สติฉันก็กลับมาเกือบจะครบแล้ว แล้วก็เป็นไปตามสเต็ป แน่นอนว่าเขาเมาและเริ่มเรื้อนใส่ฉัน ฉันพยายามข่มสติ มือไม้ไว้ ว่าอย่าไหวต่อความรู้สึก เพราะในห้องไม่ได้มีแค่เรา เขาจู่โจมหนักขึ้นเรื่อยๆ เธอเข้ามาหนุนตักฉัน มือเธอไม่เคยจะอยู่นิ่งๆ เธอดูดที่นิ้วมือฉันเมื่อกำลังดูดของหวาน มือก็ลวงนั้นจับนี้ไปเรื่อย ปากก็จ้องแต่จะจูบเราตลอดเวลา พร้อมพูดว่า "จูบเราหน่อยสิ" ไอ้เราก็ใจอ่อน จูบแบบประกบปากเฉยๆ เเบบเร็วๆ แล้วก็บอกว่า "จูบแล้วพอยัง" เขาสวนคืนว่า "แค่นี้ไม่เรียกว่าจูบน่ะ" เขาใช้มือล๊อกที่คอฉันแล้วดึงไปจูบแบบดูดดื่ม แต่ฉันกลับไม่รู้สึกอะไร หรืออาจเป็นเพราะเธอนั้นดื่มไปเยอะ ปากของเธอเลยเย็นชืด ไม่มีรสชาติอะไรทั้งนั้น ฉันพยายามดึงตัวเธอออกเเล้วบอกให้เธอนอนได้เเล้ว แต่เธอดึงมือฉันไปจับอกเธอ สติสุดท้ายที่อุตสาห์ข่มไหวขาดทันที ฉันจูบเธอทันที โดยไม่สนว่ามีใครอยู่ในห้องไหมนอกจากเราสองคน มือฉันขยำ และเลื่อนลงมาจับก้นเธอ ตัวเราแนบชิดติดกัน เธอลวงฉันคืน แต่หนักหน่วงกว่าสิบเท่า ฉันกระซิบกับเธอว่า "หยุดเดี๋ยวนี้ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว" เธอนิ่งไปสักพักก่อนจะพูดว่าประมาณว่า 'เธอไม่อยากจะเสียใจ' คืนนั้นจึงไม่มีอะไรมากนอกจากเราได้แค่นอนกอดกัน เช้ามาเธอก็จำอะไรไม่ได้ตามเคย เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเราเคยจูบกัน แม้แต่จูบแรกของฉันเธอก็จำไม่ได้ เหตุการณ์คืนนั้นทำให้ฉันรู้ว่าเธอเองก็มีความรู้สึกไม่ต่างกัน แต่เลืกที่จะเก็บไว้ทั้งคู่ จึงกลายเป็นความรู้สึกอึดอัดที่เกิดขึ้นภายในจิตใจของฉัน แต่นั้นไม่ทำให้ความรู้สึกของฉันที่ชอบเธอน้อยลง ฉันยังคงอยากจะอยู่เคียงข้างเธอ อยากดูแลเธอ ฉันชอบเธอจริงๆ ฉันยอมเป็นของตายให้เธอได้ พร้อมจะเป็นที่ระบาย ทั้งที่เธอไม่เคยจะระบายให้ฟัง เธอชอบเก็บเงียบและปล่อยให้มันผ่านไป เราเหมือนกันก็ตรงนี้ มีปัญหาอะไรไม่ยอมพูดให้กันฟัง สำหรับฉันแล้วเธอคือเพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด มันตลกตรงที่ฉันเผลอใจไปชอบเธอ มันแย่หน่อยๆ เพราะฉันไม่เคยรักใครชอบใครมาก่อน คนที่เข้ามาหาฉัน ฉันให้สถานะมากสุดก็แค่คนคุยแก้เหงา แต่กับเธอฉันไม่คิดอย่างงั้น ฉันอยากเป็นเจ้าของเธอ ด้วยความน่ารักของเธอ ที่เธอเข้ากับคนง่าย มันทำให้ฉันต้องระวังเธอเป็นพิเศษ แค่เผลอเพียงเสี้ยววินาทีเธอก็เผลอโปรยเสน่ห์ใส่คนแถวนั้นแล้ว แต่ในส่วนลึกแล้วฉันมีความขัดแย้งกับตัวเองมากพอควร ทั้งที่ฉันชอบเธอมาก แต่ฉันก็อยากจะตัดใจจากเธอเพราะรู้ตัวอยู่ว่า ถ้าหากเราคบกันไปยังไงก็ไม่รอด อาจจะเสียเพื่อนไปเลย ฉันกลัวจุดนี้มาก นั้นจึงเป็นเหตุผลที่ฉันไม่บอกชอบเธอไป ฉันเลือกที่จะเก็บอารมณ์ตรงนี้ไว้แล้วแสดงออกทางการกระทำและความห่วงใยมากกว่า และปัจจุบันนี้เราก็ยังอยู่ด้วยกันในฐานะเพื่อนสนิทและรูมเมทที่ดีของกันและกัน ฉันว่าฉันพอใจในจุดนี้มาก มันดีกว่ากับเราทั้งคู่ ความสุขของเราเกิดได้เมื่อเราอยู่ด้วยกันแบบนี้ เธอมีความสุขแค่นี้ฉันพอใจแล้ว...จบ
เราอยากรู้ประสบการณ์จากคนอื่นบ้าง เราคิดว่าเราคงไม่ได้เคยอยุ่ตรงจุดนี้คนเดียว
ปล.ที่เขียนเป็นแนวนิยายเพราะไม่อยากให้คนที่เข้ามาอ่านเบื่อค่ะ55555