สวัสดีครับนี่เป็นกระทู้แรกและคงสุดท้ายเลยครับที่จะตั้งกระทู้แนวๆนี้ ผมสมัครบัญชีมาเพื่อการนี้เลย มีอะไรชี้แนะบอกได้เลยนะครับไม่รู้ว่าจะแท็กอะไร ห้องอะไรยังไงบ้าง วันนี้ผมอยากจะมาแชร์ประสบการณ์คือผมยังลืมแฟนเก่าไม่ได้แล้วผมก็เอาตัวเองเข้าไปติดพันกับเค้าซึ่งเค้าเองมีแฟนใหม่ไปแล้ว  อยากจะเอาไว้เตือนใจตัวเองเสมอครับ บางเรื่องจะขอเล่าแบบกระชับหน่อยบางจุดอาจจะอ่านแล้วงงๆต้องขอโทษด้วยนะครับผมจะขอเริ่มเล่าตรงจุดที่มันเป็นเหตุของเรื่องนี้นะครับ

ครับเริ่มเลยคือผมยังรักแฟนเก่าอยู่แต่ไม่ได้คุยกันซัก4เดือนจะได้เพราะต่างคนต่างหายจากกันไปแต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมก็ชวนเค้าไปนั่นนี่ตลอดนะบางทีมันก็นัดเองว่าโอเคหลังสอบเราจะเลี้ยงข้าวเธอ ไว้นั่นนี่นะ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไปครับ ฝั่งตัวผมเองก็ยังไม่มีใครแต่ฝั่งเค้าเปิดใจให้ใครอื่นไปแล้วเพราะเข้าใจว่าผมมีแฟนใหม่ไปแล้วมันเกิดจากตัวผมเองแหละที่ชอบโพสรูปประมาณว่าเราไปกินข้าวกับคนอื่นนะแต่ไม่ให้เห็นว่าไปกับใคร ที่ผมรู้เพราะว่าผมเห็นว่ามีคนแท็กรูปกินข้าวกับเค้าในfacebook ก็เลยถามเค้าไปว่ามีแฟนใหม่แล้วเหรอเค้าตอบผมว่า
           “เราขอโทษนะ"
ณ ตอนนั้นเลยนะครับ “ขอโทษทำไม” ผมโกรธมากครับเพราะตลอดที่ผมคบกับเค้ามาผมเคยขอเค้าถ่ายรูปคู่นะครับเค้าให้เหตุผลว่าเค้าไม่ชอบ ผมขอเช็คอินกับเค้าเค้าบอกว่าไม่อยากตอบคำถามเพื่อน(ที่ไม่ได้สนิทครับแบบรำคาญไรงี้) แต่ก็เออเราไม่มีสิทธิ์อะไรแล้วก็เลยอวยพรเค้าและบล็อคไลน์เค้าลบเฟสเค้า เค้าแชทในเฟสมาบอกว่า
          “ทำเพื่อเรายังอยากเป็นเพื่อนกับเธอนะ"
เจ็บมากพูดเลยแต่ผมก็เป็นคนถอยตัวออกมาเอง สุดท้ายผมก็พิมพ์ข้อความลาจากอันยาวเหยียด(ตอนนั้นคือคิดว่าตัวเองคงไปแล้วจริงๆ)แล้วเค้าก็พิมพ์กลับมาว่า     “อโหสิให้เรานะ เราไม่สบายเหมือนจะตาย" ประมาณนี้ครับ
ผมเลยบอกเค้าว่าเย็นนี้โทรหาได้มั้ย ก็รอครับ เพราะตอนที่คบกันมาผมพอเข้าใจว่าที่ไม่ตอบผมมี2เหตุผลคือ ไม่ว่างจริงๆ กับ ไม่อยากคุยเฉยๆในเวลานั้น จนผ่านไปเกือบเดือนมันก็ยังไม่ตอบ จนผมแอบไปส่องเฟสเค้าครับ  ขึ้นสถานะคบกันด้วย นาทีนั้นด่าเลยครับ 555555 และเค้าก็คุมเกมอยู่โดยการไม่พูดใดๆออกมา ตอนนั้นคุมอารมณ์ไม่อยู่จริงๆครับถามเค้าว่าทำไมไม่ตอบกลับ เค้าบอกว่า "ถ้าเมิงจะตายแล้วอะจะต้องรอให้บอก เค้าอนุญาตก่อนเหรอ"  เราผิดเองก็ได้วะรอบ้าอะไรอยู่ก็ไม่รู้ แต่พอพ้นคืนนั้นไปผมก็ทักไปขอโทษเค้านะ แล้วขอโทรคุยกัน ผมก็สารภาพไปเลยว่าเรายังโสดไม่มีใครเลยที่ผ่านมาเหมือนเค้าจะรู้สึกผิด เค้าบอกว่าเราเข้าใจว่าเธอมีแฟนแล้ว แล้วก็งงว่าจะมาด่าเราทำไมทั้งๆที่เธอมีแฟนแล้วแล้วผมถามเค้าว่าทำไมพอผมชวนไปไหนไม่ไปกับผม(ไม่น่าถามเลยเนอะ(คือชั้นก็จะไปกับแฟนชั้นสิ))เค้าบอกว่าก็มันไกล ไม่มีเงิน เค้าก็ถามวันเกิดผมครับบอกว่าอืมอยากทำไรให้วันเกิดเราเธอก็ซ้อของให้เรา เราเกรงใจแต่ผมก็ไม่บอกครับ แล้วคืนนั้นก็เหมือนจบด้วยดีครับพูดคุยกันถามไถ่นั่นนี่ผมตอนนั้นเหมือนจะโอเคแล้วสิ่งที่เค้าประทับใจในตัวแฟนของเค้าคือ
“เค้าดูสุภาพบุรุษ เค้าให้เกียรติเรา” พอมองเรื่องที่ผ่านๆมายิ่งตอนช่วงผมคบกับเค้าแรกๆนี่ ผมทำตัวแย่มากครับ และเค้าก็ชอบคนที่ดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่า

แต่ผมเองนั้นแหละที่ไม่จบเดือนนั้นทั้งเดือนร้องไห้ โทรหาเค้า จนผมตกลงกับเค้าว่าเดี๋ยวโทรคุยกันนะแต่ เค้าก็โทรคุยกับแฟนแล้วผมก็ไปงอแงใส่สุดท้ายเค้าก็โทรมาหาผมตอนนั้นแฟนเค้ารู้ครับว่าอืมเราคุยกันอยู่แล้วผมก็ถามเค้าว่าเออถามจริงเธอรักแฟนเธอมั้ย เค้าบอกว่า "ไม่รัก"
           “ทำไมไม่รัก”
           “ไม่รักก็คือไม่รักดิ”
           “แล้วทำไมไม่เลิกกับเค้า”
           “เราไม่รู้จะเลิกยังไงเค้าก็ดีกับเราตลอด เค้าไม่ผิดอะไรนะ”
ตอนนั้นเหมือนกับว่าเป็นการจุดไฟในตัวผมให้เผาผมทั้งเป็นพอได้ยินว่าเค้าไม่รักแฟนเค้า ผมอยากกลับไปคบกับเค้าครับ เค้าบอกผมว่าเราชอบคนขี้ตื้อ แต่ตอนนี้คงไม่ได้ละเพราะเรามีแฟนแล้วเราไม่อยากให้เธอทำให้เรารู้สึกไปมากกว่านี้ ผมปรับปรุงตัวขึ้นเยอะมากไม่อยากให้เค้าคิดมากเรื่องผม เค้าบอกว่าที่ยังคุยอยู่เพราะเป็นห่วงและเค้าก็บอกว่าอย่าพูดถึงแฟนเค้าแต่ผมก็นัดเจอเค้านะไปกินข้าวงี้(ครั้งเดียว)และเค้าเองก็ตอบตกลงแต่กว่าจะมาได้ต้องดราม่าเยอะถ้าพูดตรงๆเลยเหมือนเจ้าตัวจะไม่อยากมาเลยนะแต่ที่มาเพราะผมขอ อ้อนวอน แต่เค้าต้องแอบแฟนเค้ามา ตอนนั้นผมแค่คิดว่าไม่อยากมีปัญหากับแฟนขี้เกียจทะเลาะ ในวันที่ผมนัดเค้ากินข้าวผมก็ใส่กำไลข้อมือไปผมตั้งใจจะให้เค้าคือตอนที่เลิกกันใหม่ๆเราไปเที่ยวแล้วผมเห็นว่าเค้าอยากได้ ผมเลยลองเอามาใส่มือเค้าครับ เออมันพอดีวะ แต่ยังไม่ได้ให้นะครับผมรอให้มันตรงกับวันนั้นของปีนั้นอยู่ จากนั้นมาเรื่อยๆผมก็ถามเค้าว่า
            “เธอรู้สึกยังไงกับเค้าตอนนี้”
            “เค้าก็ดีกับเราขึ้นเรื่อยๆนะ”
ตอนนั้นไม่รู้อะไรดลใจผมเลยเริ่มมีความรู้สึกจะถอยห่างออกมาแต่ขอเวลาในการจบความสัมพันธ์ของผมกับเค้าหน่อยในวันนั้นของปีนั้นครับ

จนกระทั้งผมเห็นเค้าในแอปนัดอย่างว่ากัน ผมล่อเค้ามาทำอะไรอย่างว่ากับผมได้และก็เป็นเค้าจริงๆ สิ่งที่ผมเตรียมก่อนออกไปสถานที่นัดเจอมีดินสอกดกับกำไลข้อมือเอาไปทำไมนะเหรอ เพราะคิดว่าผมคงรอที่จะจากลาเค้าไม่ไหวละครับ พอผมเจอเค้าหน้าเค้าซีดครับน้ำเสียงดูโกรธมากผมพูดอะไรไม่ออกเอาดินสอกดที่เค้าลืมเอาไว้(ตั้งแต่ตอนคบกัน)เค้าถามว่าทำไมไม่ทิ้งๆไปเลยตอนนั้นผมไม่ได้พูดอะไรแต่ที่เก็บเอาไว้คือ มันเป็นของต่างหน้าชิ้นเดียวที่มีอยู่รูปคู่ก็ไม่เคยมีผมเลยยังเก็บไว้แต่ที่คืนเพราะว่าเค้าไม่ได้ตั้งใจจะให้ผมเค้าแค่ลืมมันไว้ แล้วก็ผมก็ใส่กำไลข้อมือให้เค้า เค้าถามว่าให้ทำไมผมเลยบอกไปว่าเพราะจำได้ว่าเค้าอยากได้ผมจับมือเค้าขึ้นมาใส่กำไลให้เค้า เค้าถามว่าให้ทำไมผมบอกว่าผมจำได้เห็นท่าทางอยากได้เลยซื้อให้ ผมถามเค้าว่า
            “มีอะไรจะพูดมั้ย” คู่สนทนาเงียบลงผมหันหลังกลับไปเค้าจับกระเป๋าผมไว้
            “เรายังอยากเป็นเพื่อนกับเธอนะเราขอโทษ"
            "ขอได้มั้ย เลิกทำตัวแบบนี้เลิกให้ความหวังคนอื่นอีกแฟนเธอเค้าดูจริงจังกับเธอมากนะ เราขอได้มั้ย"
เค้าไม่ได้รับปากอะไร ผมพูดอะไรไม่ออกร้องไห้ตลอดทางเบลอๆไปหลายวันเค้าก็ทักมานะครับตั้งแต่เหตุจากคืนนั้นมา1วันถามผมว่าผมโอเคมั้ย ผมร้องไห้ครับไม่คิดว่าเค้าจะทักมา ทักมาหลายวันครับ และผมก็ใจอ่อนยอมคุยกับเค้า เค้าบอกไว้เค้าสะดวกจะโทรคุยกัน แต่ก็นั่นละครับสุดท้ายผมเองที่เป็นคนโทรไปก็ทะเลาะกันก่อนเลยว่า ทำไมพูดแล้วทำไม่ได้ เราเพิ่งขอเธอไปนะ เค้าบอกว่าเค้าก็ไม่ได้รับปากนะว่าจะทำให้ จุกไปดิ เค้าบอกก็รอหน่อยได้มั้ยล่ะมันยังไม่ถึงเวลาของเธอถ้ามันถึงเวลาของเธอเราก็จะคุยกับเธอเอง ผมย้อนกลับไปเรื่องเก่าครับที่ผมขอโทรคุยกับเค้าตอนที่เค้าบอกว่าเค้าจะตาย
            “เราว่าเราคุยรู้เรื่องแล้วนะเราจะไม่พูดเรื่องนั้นอีก พอ”
ผมถามเค้าว่าทำไมทำแบบนี้ตลอดที่ผมเคยคบกับเค้าเค้าเคยทำกับผมรึเปล่า(ผมเลิกกับเค้าครั้งแรกเพราะผมนอกกายเค้าเอง)เค้าบอกว่าไม่ ผมเลยถามว่าแล้วทำไมทำกับแฟนเธอคนนี้ละ
            "ก็เค้าเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจเราไม่ได้ แล้วมันก็เป็นเรื่องของเราด้วย"
            "ถ้าเราบอกเค้าละ"
            "ก็ดีจะได้เลิก"
คืนนั้นบทสนทนาก็จบไปด้วยดีตรงที่โอเคเราเป็นได้แค่เพื่อนเค้านะ“เรายังอยากให้เธอเป็นเพื่อนกับเรานะ”อืมมม ผมก็แซวๆเรื่องแฟนเค้าไป เค้าก็พูดเหมือนปัดรำคาญแบบอย่าพูดถึงอีนี่อีกได้มั้ย แล้วผมก็เพิ่งรู้ด้วยว่าในคืนที่ผมจับเค้าในแอปนัดอย่างว่าได้เค้าขับรถตามหลังผมมด้วยจนแน่ใจว่าผมถึงบ้านแล้วและเค้าก็ถามวันเกิดผมนะสุดท้ายผมก็ยอมบอกเค้าไปถึงแม้ว่าพอถึงวันจริงๆมันจะไม่มีอะไรเลยแบบที่เค้าบอกว่าจะทำให้เค้าบอกผมว่า"อย่ามาคาดหวังอะไรจากเราเลย"

แต่ก็คุยกันมาเรื่อยๆครับจนตกลงว่าโอเคหลังสอบไปเที่ยวกันนะ เค้าบอกว่าอืมดูก่อนเพื่อนชวนไปเที่ยว(ทริปหลังสอบ ทริปสิ้นปี)ซึ่งตอนคบกับผมเค้าก็ไม่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนมาละผมเลยบอกว่างั้นไปกับเพื่อนแต่เค้าก็บอกว่าจะมากับผมผมเลยแซวๆไปคับว่าไม่มีเงินอะเด้ เจ้าตัวบอกว่าถ้าไปก็ไปได้ ผมเงียบสิครับแต่ผมสอบเสร็จทีหลังเค้าเลยบอกว่างั้นไปกับเพื่อนแหละมันบอกผมว่าไม่ไปกับเพื่อนแล้ว ผมเลยจัดแจงกำหนดการณ์ไปและเค้าก็เงียบ จนพอจะถึงวันผมกะว่าเออมันคงไม่ไปแล้วแหละแต่เป็นผมเองที่อยากไปสุดท้ายก็ไปทวงเค้าดราม่ากันเยอะมากกกกกก ถึงขนาดที่มันบอกว่าถ้าจะด่ากันขนาดนี้แล้วจะชวนกันไปเค้าบอกว่าขอเป็นวันอื่นได้มั้ย เดือนหน้าได้มั้ยช่วงนี้เราเก็บเงินซื้อมือถือ(มือถือมันพังครับ) ผมบอกว่าเราให้แค่วันนี้ แล้วเค้าก็ต่อรองเป็นวันอื่นซึ่งผมไม่ให้ครับ เค้าก็ถามแหละทำไม ผมก็ไม่อยากบอกเหตุผลจริงๆไปว่าจะบอกลาเค้าครับ บอกเค้าไปว่าเราไม่อยากรอแล้ว จนสุดท้ายเค้าตกลงครับ ที่ๆที่เลือกไปคือสถานที่ที่เราเคยไปในวันนั้นของปีนั้นครับ เราไปถึงที่นั่นครับเค้าจะเหมือนไม่อยากมาเลยผมนอยด์มากครับวันสุดท้ายแล้วแท้ๆอยากทำให้มันดีหน่อยมันเดินหนีออกจากผมไปผมเห็นนะครับแต่แกล้งไม่เห็น เดินคนเดียวคิดทบทวนเรื่องวันนี้ดีๆจนถึงขนาดที่จะบอกให้เค้ากลับไปเถอะถ้าไม่อยากจะมา จนสุดท้ายผมก็ตั้งสติได้แล้วเดินหาเค้าครับ แล้วผมก็ไปหยุดตรงที่เค้าเดินจากผมไปผมยืนนิ่งๆครับพยายามไม่คิดอะไรจนเค้าเดินมาเจอและขอโทษผมบอกว่าอยากจะแกล้งเฉยๆพอหันไปหาก็เห็นเดินไปไหนไม่รู้ ผมเป็นคนเก็บอารมณ์ที่หน้าไม่อยู่ครับหน้าบูดมากมันเลยขอโทษผมนี่ก็ตีเนียนไปว่าก็เธอเดินไปไหนไม่รู้อะรู้ว่าติดต่อกันไม่ได้อย่าทำแบบนี้อีกนะ แล้วเราก็เดินเที่ยวไปเรื่อยๆครับจนถึงที่สุดท้ายที่เราตกลงกันเอาไว้เค้าช็อปกระจายเลยครับแต่ผมกลับไม่ได้อะไรเลยเจ้าตัวถามว่า
            “นี่เห็นชวนเรามาแต่ไม่เห็นซื้ออะไรเลยนะ”
            “ก็ยังไม่ถูกใจอะให้เดินดูก่อน”
แล้วเค้าก็พูดเหมือนกับว่าเป็นเพื่อนกันอะแบบนี้ดีแล้ว ตอนนั้นก็รู้สึกว่าที่เป็นอยู่มันก็โอเคแล้ว มากพอแล้วล่ะ สุดท้ายผมก็ได้เสื้อตัวนึงครับไม่ได้อยากซื้อหรอกแต่เจ้าตัวเหมือนชอบมากเลยเจ้าของร้านบอกว่าถ้าซ้อ2ตัวก็ลดครับ มันอ้อนผมนิดนึง เราได้เสื้อกันมาคนละตัวสี ผ้า แบบเดียวกันแต่ของผมแขนยาวมันแขนสั้น พอจะกลับยังมีหน้ามาขอโทษผมนะครับ
            “เราขอโทษนะเธอไม่ได้ซื้ออะไรเลย”
            .
            .
            ฮึ ไม่ได้อยากซื้ออะไรสักหน่อย...แค่อยากเจอ อยากคุยด้วย
ความตั้งใจที่ว่าวันนั้นผมกะว่าจะบอกลาเค้าก็สลายสลายหายสิ้นไป เป็นเพราะผมเองแหละที่ใจอ่อนไม่ยอมจบสุดท้ายเลยอืม...เป็นแบบนี้ต่อไปแหละงั้น