มาเล่ากันยาว ๆ ประสบการณ์ความรักที่ดีที่สุดในชีวิตและเศร้าที่สุดเช่นกัน ระยะทาง ความห่างไกล บททดสอบ เเละการจากลา

สวัสดีครับผมชื่อเตย์ครับผมมีประสบการณ์ความรักที่แสนมหัศจรรย์ที่พึ่งจบลง มาเล่าให้ฟังครับ เป็นความรักที่มีความสุขและความทุกข์ เป็นเรื่องราวที่กว่าจะได้รักกันมันแสนจะยากลำบากครับ เป็นเรื่องราวความรักที่ทุกคนอ่านแล้วต้องเหลือเชื่อ ทั้งระยะทาง และความห่างไกลครับ มันอาจจะยาวซักหน่อยแต่ทุกบรรทัดผมก็ตั้งใจพิมพ์มากอยากให้คนที่สนให้ แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เยอะ ๆผมอยากได้คำแนะนำจากเพื่อน ๆ และที่สำคัญอยากให้เป็นเรื่องสอนใจให้เพื่อน ๆ ด้วยนะครับ


                  เรื่องราวเริ่มจากครั้งหนึ่งในชีวิตผมอกหักจากความรักที่แย่ที่สุด ผมได้โพสหน้าวอเพื่อนชายของผมว่าผมอกหัก " และนั้นเองเป็นจุดเริ่มต้นความรักในครั้งนี้ครับ " เธอเป็นคนที่แอบชอบเพื่อนชายของผมมานานครับ ด้วยความที่เธอมาส่องหน้าวอเพื่อนชายของผมบ่อย จึงเห็นโพสของผมที่โพสหน้าวอเพื่อนเข้าครับ เธอเกิดความสงสัยเลยเข้ามาส่องเฟสผมครับ ผมมีบ้านอยู่ใกล้กับเธอมากห่างกัน ประมาณ 4 กม. ครับ และเคยเรียนโรงเรียนแถวนี้ด้วยครับ แต่เธอไม่เคยเห็นหน้าผมเลยครับ เธอจึงทักมาถามครับว่าเป็นคนแถวนี้หรอ แล้วเราก็เริ่มคุยถูกคอและเริ่มสนใจกันและกันครับ จากนั้นเราก็คุยกัน ในตอนนั้นมันทำให้ผมที่อกหักอยู่ได้รู้สึกว่าต้องรองอีกซักครั้งกับคนนี้ครับมันทำให้ใจผมรู้สึกเหมือนได้รักษาจากที่พึ่งเจ็บหนักมาครับ ผมจึงตั้งใจกับความรักครั้งนี้มากครับ ผมเลยขอไปหาเค้าครั้งแรกครับ บ้านเค้าเป็นร้านค้านะครับ และทุกครั้งที่ไปหาเค้าก็จะนั่งกันที่โต๊ะหินหน้าบ้านเท่านั้นครับ เธอไม่กล้าสบตาผมเลย ผมเห็นเธอนั้งเขินจนเห็นได้ชัด หน้าแดงชัดเจนเลยครับ เธอชวนคุยก็ไม่เป็นและไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยนะครับ ไม่เคยแม้กระทั้งใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนเลย แม้กระทั้งจับมือก็ไม่เคยครับ และที่สำคัญเธอโกหกไม่เป็นนะครับ เวลาที่เธอโกหกก็จะดูออกได้ง่ายดายเลยหละครับ ตรงนี้ทำให้ผมสนใจเธอมากเลยนะครับ เราคุยกันนานวันเข้า ผมก็ชวนคุยทุกวันจนเธอเริ่มถามกลับมาบ้างครับ ในใจผมก็อมยิ้มเบา ๆ ครับ ผ่านมาไม่นานผมขอเธอเป็นแฟนครับ เธอตอบตกลงพร้อมกับพูดว่าพี่แน่ใจหรอ หนูไม่เคยมีแฟนมาก่อนนะจะทำหน้าที่ได้ดีหรอ ผมบอกว่าไม่เป็นไรต่อไปจากนี้พี่จะรักหนูตลอดไปและมีหนูคนเดียว ผมซื้อของขวัญชินแรกให้เธอครับเป็นตุ๊กตาแมวจี้ ตัวใหญ่มากเลยครับเธอดีใจมากเลย ผมเริ่มไปหาเธอที่บ้านบ่อยขึ้น เราคุยกันมากขึ้น จากที่ให้แม่ไปส่งที่ตลาดคลองถมผมก็เริ่มไปรับไปส่งเธอครับ เวลาเรานั่งรถกันเธอก็จะเกาะที่ไหล่ผม ผมรู้สึกดีมากเลยครับ ผมแกล้งบอกว่า แอบจับไหล่พี่หรอ เธอรีบเอามือออกและเขินไปขอโทษไป ผมยิ้มแล้วบอกไปว่าดีแล้วมันอันตรายถ้าไม่จับไว้แล้วก็คว้ามือเธอมาจับเหมือนเดิมครับ ตอนนั้นเธอ ก้มหน้า หน้าแดงแจ๋เลย เราเดินเทียวตลาดด้วยกันวันเสาร์บ่อยและผมไปหาเธอบ่อย ต่อมาไม่นาน ผมขอไปรับเธอที่โรงเรียนครับ ในวันนั้นเธอรอผมแต่ผมเกิดอุบัติเหตุตอนที่จะไปรับเธอครับ รถชน กู้ภัยเอาผมส่งโรงพยาบาลเลยครับ ตอนนั้นผมบอกเธอๆตกใจมากครับ แล้วให้เพื่อนมาส่งผมที่โรงพยาบาลครับ จากนั้นเธอก็กลับบ้านไปครับ ส่วนผมจ่ายเงินทำแผลที่โรงบาลแล้วก็กลับหอครับผมพักที่หอครับ ไม่นาน ก็มีคนมาเคาะประตูหอผมครับ พี่ชายผมเดินมาตามว่ามีคนมาเยี่ยม ผมตกใจมากที่เปิดประตูออกมาเป็นเธอครับ เธอมากลับแม่ของเธอ คุยกันพักนึงเธอก็กลับบ้านไปครับ ในวันนั้นผมดีใจสุด ๆเลยครับจะมีใครที่เป็นห่วงเราขนาดนี้ครับ เป็นความห่วงใยที่ไม่เคยได้รับจากแฟนที่ผ่านมาคนไหน ๆครับ เราคุยกับและเจอกันหลายเดือนผ่านไปครับ ผมเลยขอให้เธอมาหาที่หอครับวันที่เธอหยุดเรียนผมจึงไปรับครับ เราอยู่ด้วยครั้งแรกครับ จนกระทั้งวันนึงเพื่อนของเธอเห็นเข้าว่าผมมารับเธอออกไปครับ เค้าจึงไปบอกครูครับ และนั้นเองเริ่มเป็นจุดเปลี่ยนของเรื่องเลยครับ


                       ครูได้โทรคุยกับแม่ของเธอ พอแม่เธอรู้เรื่องในวันเดียวกัน แม่เธอให้ย้ายโรงเรียนทันทีครับ ไปอยู่ที่ชลบุรีซึ่งไกลจากผมมาก ๆ ครับ แต่เราก็ยังไม่ได้เลิกกันครับ ช่วงแรก ๆ โทรสับเธอโดนยึด แต่ผมก็พยายามครับ ผมได้สัญญากับเธอ จะไปหาบ่อย ๆครับ เธอก็พยายามติดต่อมาทุกทางครับ ตอนที่เธอไปอยู่แรกๆเวลาที่เธอทำงานบ้านเหนื่อย ๆก็จะโทรหาผมมาระบายความรู้สึกที่ไม่กล้าพูดกับคนอื่นครับ เรายังรักกันดีระยะทางไม่ใช่เรื่องที่ลำบากสำหรับเราเลยครับ ผมนั่งรถขึ้นไปหาพาเธอ พาเธอเที่ยวทะเล ดูหนัง ซื้อของบ่อยไปต่างจังหวัด เกาะนั้นเกาะนี่ พี่สาวเธอก็ไปด้วยบางครั้งครับ จากนั้นเธอได้ขอของขวัญจากผมครับ คือแมวเปอร์เซียร์ผมบอกกับเธอว่าถ้ามีตังพอ ขึ้นไปครั้งหน้าจะซื้อให้ครับ ตอนนั้นพี่สาวเธอพาไปที่จัตรตุจักรชลบุรีครับและผมได้ซื้อแมวให้เธอครับ เธอดีใจจนร้องให้เลยครับ เป็นเปอร์เซี่ยร์หน้าตุ๊กตาแท้ครับไม่ผมสม เราตั้งชื่อแมวตัวนี้ ตามชื่อของเราทั้งสองคนเลยได้ชื่อ เดย์ตี้ ครับ เธอดูแลมันดีมากครับเวลาผ่านไปเราสองคนก็คบกันต่อไป จนทางบ้านเธอเริ่มยอมแพ้ครับ ช่วงนึง เดตี้ป่วยบ่อยครับเป็นแผลเหวอะที่หลังเพราะโดนกัด จึงต้องให้เงินรักษาบ่อยครับ เธอจึงตัดสินใจทำงานครับที่ฮอตพอต ในตอนนั้นเธอเริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อยครับ เริ่มเที่ยวกับเพื่อนบ่อยครับแล้วก็เริ่มติดเพื่อน เวลาที่เราคุยกันเริมน้อยลงครับ เธอเริ่มไม่มีเวลาให้ผมครับ


                           เนื่องจากเธอโกหกไม่เก่งไม่นานผมจึงรู้ว่าเธอคุยกับคนอื่นครับ ผมรู้ตอนนั้นผมเสียใจมากครับ เค้าเป็นเพื่อนของเพื่อนที่ทำงานของเธอ พึ่งคุยกันได้อาทิตย์เดียวเองครับ ตอนนั้นเองผมขอให้เธอเลิกคุยกับเค้า แล้วเธอก็เลิกคุยครับ วันรุ่งขึ้นผมตัดสินใจขึ้นไปหาเธอครับ ผมจึงเดินทางจากบ้านนั่งรถไปหาเธอครับ ในวันนั้น ที่ผมไปหา เธอเสียใจร้องให้ไม่หยุดและขอโทษที่คุยกับคนอื่น ที่ทำให้ผมเสียใจ เธอบอกกับผมว่าต้องการเลิกกับผม เพราะไม่อยากให้ตัวเองทำผมเสียใจอีก ผมบอกรักเธอกอดเธอไว้ แล้วบอกว่าไม่เป็นไร ยังไงก็แค่คุยกันไม่ได้เกินเลยอะไร คุยกันไม่กี่วันเอง ตอนนั้นเธอบอกขอโทษ แล้วก็ขอโทษ เธอสัญญาจะไม่คุยกับใครอีก เธอตัดสินใจลาออกจากฮอตพอต แล้วให้เวลาผมมากขึ้น เรากลับมาดีกันเหมือนเดิมครับคุยดีกันเหมือนเดิน มีเวลาให้กันมากขึ้นครับ หลังจากนั้นได้ไม่นานเธอบอกกับผมว่าเธอดีใจมากที่วันนั้นเธอเลือกผมเพราะผมเป็นคนทั่กเธอที่สุดและเป็นคนที่ทำให้เธอมีความสุขที่สุดครับและ เธอบอกกับผมว่าอยาก “ แต่งงานกับผม ”


                           แต่ใครจะรู้ครับว่าความห่างไกลเท่านี้มันไม่ไกลพอหลังจากที่เธอใกล้จบ ม.6  “ เธอต้องย้ายไปอยู่กับพ่อที่ต่างประเทศครับ “ เรียนต่อที่นั้น และนั้นเองเป็นบททดสอบครั้งใหญ่ที่สุดของเราครับเราลาจากกันเธอย้ายไป แต่ยังติดต่อกันตลอดนะครับ เวลาเราไม่เท่ากันครับ “ เบลเยี่ยมกับไทยห่างกัน 6 ชม. ครับ ” เรายังคงคุยกันต่อไปทุกครั้งที่มีเวลาว่าง เธออ่านหนังสือให้ผมฟังบ่อยครับ เธอเรียนภาษาที่นั้น หลังจากที่เธอไปนานเกือบปีเธอก็กลับมาครับ เราวางแผนมากมายจะเที่ยวนั้นนี่ครับ ผมเดินทางไปรับเธอที่สนามบินครับ แล้วก็ไปเที่ยวด้วยกันครับ เรามีความสุขมากในช่วงเวลา 2 เดือนที่เธอกลับมานี้ครับ จากนั้นสิ้นสุด 2 เดือน แห่งความสุขครับ


                  เธอต้องเดินทางกลับไปที่เบลเยี่ยมเพื่อเรียนต่อครับ “ และครั้งนี้เองเป็นบทจบแห่งความเศร้าและน้ำตาครับ ” หลังจากที่เธอเรียนได้ไม่นาน เริ่มมีเพื่อนชาย และคนใกล้ชิด รวมทั้งหลายครั้งที่ทะเลาะกับผมร้องให้มีน้ำตาครับนั้นทำให้เธอมีความรู้สึกกับผมที่เปลี่ยนไปครับ เธออยากมีเพื่อนที่เข้ามาเติมเต็มเป็นเพื่อนหญิงหรือชายก็ได้ครับ เวลาผ่านไปเราเริ่มห่างกัน ห่างกันมากขึ้น ร้องให้ทะเลาะกันบ่อยขึ้น จนเทื่อเวลาเลยผ่านมาจะเข้า 4 ปีแล้วครับ เราทะเลาะและบอกเลิกกันครับทั้งที่เราไม่เคยได้บอกกันเลย แต่มันเป็นการประชดกันไปมานะครับ แต่ครั้งนี้ใหญ่กว่าทุกครั้งเพระทะเลาะกันข้อนข้างแรงเลยครับ " เธอทำใจได้ชั่วข้ามคืน " ในวันที่ 25/1/2017 เธอได้บอกกับผมว่าเธอได้เผลอให้ไปชอบเพื่อนชายคนนึงเข้าเธอเริ่มคุยกับคนนั้นแบบเพื่อนมา 2 เดือนแล้วครับเธอหลงรักเข้าเพราะเข้าคล้ายกับผมมากครับ เธอขอโทษ เธอบอกกับผมเค้าอยู่ใกล้บ้านเธอคนนั้นเรียนเป็นตำรวจ เธอคุยกับเค้าและเค้าบอกชอบเธอในวันที่ 15/1/2017 ก่อนวันคล้ายวันเกิดเธอ 1 วันครับ จากนั้นเธอบอกว่าหลังจากที่ตกลงชอบกันแล้วมีบอกรักคิดถึงกัน แต่ผมถามเธอว่าคุยอะไรในแชทบ้างเธอไม่ตอบครับ บอกว่าอย่าถามเกี่ยวกับแชทไม่อยากทำให้ผมเสียใจ เวลาที่คบกัน “ 4 ปี แพ้ 2 เดือน ”และบอกเธอไม่มีความรู้สึกกับผมเหมือนเดิมมาพักใหญ่แล้วขอโทษแต่คงไม่มีทางเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
       
   
      
                       ตอนนี้ผมไม่รู้จะทำยังไม่ต่อไปครับ หัวใจผมแหลกเป็นผงเลยครับ  และในวันนี้ผมไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตต่อไปดีท้อแท้มากเลยครับไม่รู้จะทำยังไงดีครับ อยากให้เพื่อน ๆ ช่อยแสดงความคิดเห็นหน่อยครับ ว่าผมควรทำยังไงต่อไปดีครับ เธอหมดใจจากผมโดยสิ้นเชิงเลยครับแต่ถึงไม่มีคนอื่นเข้ามาแต่เธอก็ต้องเลิกกับผมอยู่ดี เพราะเธอหมดรักผมแล้วครับ ขอคำแนะนำด้วยครับ
“ สามารถแขร์เรื่องราวผ่านทางเฟสบุ๊ก “ เพื่อเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ