...วันนี้เป็นวันพระ เมื่อเช้า จขกท.ใส่บาตรที่หน้าบ้าน
หลวงตาที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับพ่อจขกท.ถามว่า โยมช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นไปวัดเลยนะ
จขกท.ตอบไปว่า ช่วงนี้คงจะห่างวัดก่อนเจ้าคะ มีพระในบ้านที่จะต้องดูแล หลวงตาบอกดีๆ แล้วก็ให้ศีลให้พร...
...จขกท.เคยได้ยินคนแถวบ้านพูดว่า ใครที่เลี้ยงคนแก่ ระวังบาปเด้อ
หมายความว่า คนแก่เอาแต่ใจ บางครั้งเราอดที่จะหงุดหงิดไม่ได้ อาจจะเผลอใช้คำพูดที่ไม่ได้ตั้งใจออกไป
จขกท.ฟังแล้วก็หัวเราะ และก็คิดว่าคนอย่างเราไม่มีทางเผลอแน่ เราต้องคิดก่อนพูด มีสติอยู่กับตัวเอง...
...เมื่อไม่กี่วันมานี่ เวลาประมาณ 1 ทุ่ม จขกท.กำลังยุ่งขายของ พ่อก็เดินมาหา
แล้วบอกว่า พ่ออยากกินแป๊ะซะปลานิล พ่อบอกอยากกินปลา พ่ออยากกินผักกรอบๆ
จขกท.พูดกับพ่อ เรากินบ่อยแล้วนะพ่ออีกซัก 4 - 5 วันค่อยกินไม่ดีกว่าเหรอ ช่วงนี้หนูยุ่งๆ
แล้วมันเป็นอาหารที่ทำยาก พอจขกท.พูดจบพ่อก็เดินกลับห้อง
จขกท.ก็เล่นเน็ต ขายของต่อ ซัก 4 ทุ่ม จขกท.ปิดร้าน เดินไปห้องพ่อ พ่อล๊อคห้อง
จขกท.เคาะประตู พ่อล๊อคห้องทำไม ไม่นวดขาหรา ? เงียบ ไม่มีเสียงตอบ พ่อทำไมไม่เปิดแอร์ เงียบเหมือนเดิม
แล้วจขกท.พึ่งมาคิดได้ว่า พ่บอกอยากกินแป๊ะซะ ก็เลยถามพ่อว่า พ่อตกลงจะกินแป๊ะซะปลาช่อนหรือปลานิล
พ่อบอกอยากกินปลานิล น่านพอพูดเรื่องกินพ่อตอบเฉย จขกท.บอกพ่อว่า งั้นเรากินพรุ่งนี้ตอนเย็นนะพ่อ
พ่อตอบอืมๆกินพรุ่งนี้ตอนเย็น ตื่นเช้ามาจขกท.โทรสั่งปลา นั่งหั่นหอมหัวแดง หั่นไปร้องไห้ไป (แสบตา)
เจียวหอม เจียวกระเทียม คั่วถัวลิสง พักไว้ ทำน้ำจิ้มเปรี้ยวๆหวานๆ แกะผักกาด ผักสลัด ชีจีน หอมเป แช่เบ๊คกิ้งโซดา
ตอนบ่ายเขาเอาปลานิลตัวบั๊กเอ๊บมาส่ง จขกท.ก่อไฟ เผาปลา พอปลาสุก ลวกวุ้นเส้น เอาผักมาล้างน้ำเบ๊คกิ้งโซดาออก
ตั้งโต๊ะหน้าห้องพ่อเลย พ่อจะได้ดูข่าวไปกินแป๊ะซะไปด้วย จขกทก็กินเป็นเพื่อนพ่อ
พ่อกินไปชมไป อร่อยมากลูก เนื้อปลาหวาน น้ำจิ้มอร่อย ผักก็สดกรอบ
จขกท.ตื้นตันใจแทบกินไม่ลงที่เห็นพระในบ้านกินอาหารด้วยความอร่อย...
...พระในบ้าน...ถ้าฉันรวยจะสวยหั้ยดูเด้อ...!!!
หลวงตาที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับพ่อจขกท.ถามว่า โยมช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นไปวัดเลยนะ
จขกท.ตอบไปว่า ช่วงนี้คงจะห่างวัดก่อนเจ้าคะ มีพระในบ้านที่จะต้องดูแล หลวงตาบอกดีๆ แล้วก็ให้ศีลให้พร...
หมายความว่า คนแก่เอาแต่ใจ บางครั้งเราอดที่จะหงุดหงิดไม่ได้ อาจจะเผลอใช้คำพูดที่ไม่ได้ตั้งใจออกไป
จขกท.ฟังแล้วก็หัวเราะ และก็คิดว่าคนอย่างเราไม่มีทางเผลอแน่ เราต้องคิดก่อนพูด มีสติอยู่กับตัวเอง...
แล้วบอกว่า พ่ออยากกินแป๊ะซะปลานิล พ่อบอกอยากกินปลา พ่ออยากกินผักกรอบๆ
จขกท.พูดกับพ่อ เรากินบ่อยแล้วนะพ่ออีกซัก 4 - 5 วันค่อยกินไม่ดีกว่าเหรอ ช่วงนี้หนูยุ่งๆ
แล้วมันเป็นอาหารที่ทำยาก พอจขกท.พูดจบพ่อก็เดินกลับห้อง
จขกท.ก็เล่นเน็ต ขายของต่อ ซัก 4 ทุ่ม จขกท.ปิดร้าน เดินไปห้องพ่อ พ่อล๊อคห้อง
จขกท.เคาะประตู พ่อล๊อคห้องทำไม ไม่นวดขาหรา ? เงียบ ไม่มีเสียงตอบ พ่อทำไมไม่เปิดแอร์ เงียบเหมือนเดิม
แล้วจขกท.พึ่งมาคิดได้ว่า พ่บอกอยากกินแป๊ะซะ ก็เลยถามพ่อว่า พ่อตกลงจะกินแป๊ะซะปลาช่อนหรือปลานิล
พ่อบอกอยากกินปลานิล น่านพอพูดเรื่องกินพ่อตอบเฉย จขกท.บอกพ่อว่า งั้นเรากินพรุ่งนี้ตอนเย็นนะพ่อ
พ่อตอบอืมๆกินพรุ่งนี้ตอนเย็น ตื่นเช้ามาจขกท.โทรสั่งปลา นั่งหั่นหอมหัวแดง หั่นไปร้องไห้ไป (แสบตา)
เจียวหอม เจียวกระเทียม คั่วถัวลิสง พักไว้ ทำน้ำจิ้มเปรี้ยวๆหวานๆ แกะผักกาด ผักสลัด ชีจีน หอมเป แช่เบ๊คกิ้งโซดา
ตอนบ่ายเขาเอาปลานิลตัวบั๊กเอ๊บมาส่ง จขกท.ก่อไฟ เผาปลา พอปลาสุก ลวกวุ้นเส้น เอาผักมาล้างน้ำเบ๊คกิ้งโซดาออก
ตั้งโต๊ะหน้าห้องพ่อเลย พ่อจะได้ดูข่าวไปกินแป๊ะซะไปด้วย จขกทก็กินเป็นเพื่อนพ่อ
พ่อกินไปชมไป อร่อยมากลูก เนื้อปลาหวาน น้ำจิ้มอร่อย ผักก็สดกรอบ
จขกท.ตื้นตันใจแทบกินไม่ลงที่เห็นพระในบ้านกินอาหารด้วยความอร่อย...