เจอผีครั้งแรก

เป็นเรื่องตั้งแต่ดิฉันอยู่ ม.1 ที่โรงเรียนประจำจังหวัดชื่อดังโรงเรียนหนึ่ง ที่โรงเรียนจะมีตึกเรียนอยู่หลังสุดนักเรียนเรียกว่าตึก 2 ตอนนั้นห้อง Home room ของดิฉันได้ไปอยู่ตึกนั้น แปลว่าทั้งปีการศึกษาจะได้ไปประจำที่ห้องเรียนนั้น การเรียนและเพื่อนที่เจอดีมากค่ะ แต่ก่อนจะปิดเทอมด้วยความเป็นเด็กที่ความคิดยังไม่โตเท่าไหร่ ก็มีการงอนเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่ง (แบนออกจากกลุ่ม) ช่วงนั้นยังไม่มีไลน์ สมัครข้อความ 5 บาท 100 ข้อความคุยกันในกลุ่มเพื่อน เพื่อนคนที่โดนแบนก็ส่งข้อความง้อทุกคนในกลุ่ม และเพื่อนคนหนึ่งก็ตอบไปประมาณว่า เปิดเทอมแล้วค่อยมาเล่นด้วยกัน เปิดเทอมถึงจะหายโกรธ ตอนนั้นจำไม่ได้นะคะว่าโกรธกันเรื่องอะไร แต่ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงเลย จนกระทั่งเปิดเทอม 2 ก่อนจะเข้าแถวดิฉันก็เอากระเป๋ามาไว้บนห้อง ก็เจอเพื่อนคนที่เราแบนเค้าออกจากกลุ่มนั่งอยู่ตรงโต๊ะติดหน้าต่าง เราเลยเอากระเป๋าไปวางไว้ตรงโต๊ะข้างๆเค้า ฉันยังจำยิ้มของเพื่อนได้อยู่เลยว่าเค้ายิ้มแล้วหันมาถามฉันว่า "หายโกรธเค้าแล้วใช่ไหม" ฉันเลยตอบไปว่า หายแล้วโกรธอะไรเยอะแยะล่ะ ป่ะลงไปเข้าแถววันนี้วันจันทร์เข้าแถวเป็นสี เพื่อนหันมาตอบฉันว่า เดี๋ยวตามลงไปนะ ด้วยความที่ยังไม่ได้กินข้าวก็รีบลงไปซื้อข้าวกินก่อนเข้าแถว พอมาเข้าแถวก็เล่าให้เพื่อนในกลุ่มฟังว่า คุยกับฝ้าย(เพื่อนที่ถูกแบน)แล้วนะ เมื่อขึ้นไปบนห้องมันถามเลยตอบไปว่าหายแล้ว เพื่อนเงียบแล้วมองหน้าเรา แล้วร้องไห้ออกมาเกือบทุกคนแล้วบอกเราว่า แกอย่ามาโกหกเราดิ ฝ้ายมันประสบอุบัติเหตุรถชนเสียชีวิตก่อนเปิดเทอมแค่ 1 วันนี้เอง ตอนแรกดิฉันก็ไม่ได้เชื่อเพื่อนของดิฉันแต่พอขึ้นห้องไปไม่เจอฝ้ายแล้วก็พอจะเดาออกว่าเพื่อนพูดจริงแล้วอาจารย์ที่ปรึกษาก็มาแจ้งอีกที ตอนนั้นไม่ได้มีการขึ้น R.I.P ในเฟสเพราะตอนนั้นหาบ้านคนมีเน็ตยังยากเลย เราไม่รู้การเคลื่อนไหวของใครเลย มันเป็นตราบาปในชีวิตมากนะคะ ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกกลัวสักนิดเดียวแต่รู้สึกเสียใจมากกว่าที่ไม่ได้ใช้ช่วงชีวิตสุดท้ายกับเพื่อนที่เราเรียกเค้าว่าเพื่อน หลังจากนั้นมา รุ่นน้องที่โรงเรียนมักจะเห็นฝ้ายนั่งที่หน้าต่างบ่อยๆ คือที่ประจำที่ฝ้ายนั่งแหละค่ะ