สวัสดีครับทุกคน เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมเอง ซึ่งทุกคนที่เลิกงานดึกๆคงไม่อยากประสบเหตุการณ์อันน่าสยองอย่างผมเเน่นอน โปรดใช้วิจารณญาน!ในการอ่านด้วยครับ
06.30 น.เช้าวันจันทร์ อันเป็นวันที่น่าเบื่ออีกวันนึง เพราะต้องไปทำงานเเต่เช้า ผมตื่นมาอาบน้ำอย่างขี้เกียจ หลังจากอาบน้ำเสร็จได้เผลองีบไป จนถึง 07.30 ซึ่งเลยเวลาเข้างานมา 30นาทีกว่าเเล้ว ผมรีบโบกวินไปทำงานอย่างเร็ว (ก่อนอื่นผมขอเเนะนำตัวก่อนครับ ผมชื่อ นิค ทำงานอยู่ห้างเเห่งหนึ่งเเถวบางนา) หลังจากที่ผมมาถึงบริษัท ผมก็โดนหัวหน้าเรียกไปคุยครับเรื่องมาสาย หัวหน้าบ่นผมหนักมาก นิคทำไมคุณมาสาย คนอื่นเขาทำงานไปถึงไหนเเล้ว วันนี้ผมให้คุณอยู่เช็คสต็อคจนถึง 5 ทุ่มนะ หลังจากนั้นผมก็ตอบตกลงไป
เมื่อตะวันลับขอบฟ้า ความน่ากลัวเริ่มเกิดขึ้น เวลา 19.00 น. ผมได้อยู่เช็คสต๊อคกับเพื่อนอีก1คน มันชื่อว่าไอโต้ง ผมกับไอโต้งเป็นเพื่อนสนิทกันมาก มันมาอยู่เป็นเพื่อนผมจนดึก ไอโต้งบอกผมว่า " นิค วันนี้กูมีธุระ กูขอตัวกลับก่อนนะ " ผมได้เเต่ครุ่นคิดในใจ เอาเเล้วไง เเล้วกูจะอยู่กับใครล่ะทีนี้ เมื่อไอโต้งกลับไปเเล้ว ผมก็เช็คสต็อกต่อจนเสร็จ โครม! เสียงของหล่นดังมาจากอีกแผนกนึง ผมเดินไปดูอย่างกลัวๆ ในบรรยากาศที่เงียบสงัด ระหว่างผมเดินไป ผมได้ยินฝีเท้าว่ามีคนกำลังเดิน เสียงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆๆ ผมหายใจไม่ทั่วท้อง ฮื่กๆ!! ระหว่างนั้น ผมส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ เมื่อมีคนมาจับที่ไหล่ผม ผมหันไปดู เขาเป็นพี่ รปภ.
ผม : โอ๊ย! พี่ มาไม่ให้ซุ่มไม่ให้เสียง ตกใจหมด นึกว่าโดนผีหลอก
พี่ รปภ. : ขอโทษทีครับที่ทำให้ตกใจ กลับได้เเล้วครับดึกเเล้ว
ผม : ครับพี่ พอดีวันนี้อยู่เช็คสต๊อคดึกไปหน่อย งั้นขอตัวก่อนครับ
23.30 น. ผมได้ออกมารอโบกรถเพื่อที่จะกลับบ้าน ผมตัดสินใจโบกเเท๊กซี่ คันเเล้วคันเล่าก็ไม่จอด ระหว่างรอรถผมดันไปเห็นเบอร์เเท๊กซี่ที่ติดกับเสาไฟฟ้า ผมตัดสินใจ โทรไปเรียกใช้บริการ ทันใดนั้น ไม่เกิน 10นาที เเท๊กซี่ก็มารับผมอย่างรวดเร็ว
ผม : พี่ครับ ไปสุขุมวิท 60ครับ
เเท๊กซี่ : โอเค ครับ
ระหว่างนั่งรถเพื่อไม่ให้บรรยากาศดูวังเวง ผมก็ชวนพี่เเท๊กซี่คุย
ผม : พี่เป็นคนเเถวไหนครับ
เเท๊กซี่ : คนกรุงเทพนี่เเหละครับ ว่าเเต่คุณเพิ่งเลิกงานหรอครับ ดึกป่านนี้เเล้ว
ผม : ใช่ครับ วันนี้เช็คสต๊อกนิดหน่อย เลยดึก / พี่ครับ ผมขอถามอะไรหน่อย ทำไมผมโบกเเท๊กซี่กี่คันๆๆ ก็ไม่จอด
เเท๊กซี่ : คุณไม่รู้จริงๆๆหรอ ว่าเเถวนี้มันเฮี้ยน กลางดึกมีคนตาดี เห็นหญิงผมยาวมาโบกรถอยู่บ่อยๆ เมื่อจอดรับเเล้วก็หายตัวไปต่อหน้าต่อตา
ผมได้เเต่นั่งขนลุก ที่พี่เเท๊กซี่เล่าให้ฟัง
ขณะนี้เป็นเวลา 00.10 น. เสียงวิทยุดังขึ้น เป็นบทสวด "กุศลา ธรรมมา" สวดวนไปวนมาหลายจบ ผมได้บอกพี่เเท๊กซี่ เปลี่ยนคลื่นวิทยุไหมพี่ ผมรู้สึกไม่ดีเลย พี่เเท๊กซี่ได้เเต่นั่งเงียบๆๆ ไม่ตอบโต้ผม ผมกลัวไปหมด อยากลงจากเเท๊กซี่นี้เร็วๆๆ คิดในใจเมื่อหร่จะถึงบ้านสักที ไม่นาน กลิ่นธูปได้ลอยมาเตะจมูกผม ผมหันไปมองกระจกกลางในรถ ทันใดนั้น มีหญิงสาวผมยาว นั่งปรากฏให้ผมเห็นอยู่ด้านหลัง หน้าของเธอเต็มไปด้วยเลือด เเละบาดเเผล ผมตะโกนร้องด้วยความกลัวอย่างสุดเสียง พี่เเท๊กซี่หันมาบอกผมว่า "คุณร้องทำไมครับ เป็นอะไร" พี่ๆๆดูข้างหลังดิ ผีหลอก!!!!! ไม่เห็นมีเลยคุณหันไปดูใหม่ คิดมากไปหรือเปล่า ผมค่อยๆหันกลับไปดู ก็ไม่พบหญิงสาวคนนั้นอีกเเล้ว
ตอนนี้ 01.00 น. รถแท๊กซี่ได้ขับมาถึงหน้าบ้านผมเเล้ว ผมได้รีบจ่ายเงินอย่างไว เเล้วกล่าวขอบคุณพี่เเท๊กซี่ที่ขับมาส่ง หลังจากรถเเท๊กซี่ขับกลับ สิ่งที่ผมไม่คาดคิด ได้ปรากฏต่อสายตาของผม หญิงสาวคนนั้น ได้นั่งอยู่บริเวณหลังรถเเท๊กซี่พร้อมกับคนขับ ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือดทั้งคู่ ผมรีบวิ่งเข้าบ้านอย่างเร็ว
เช้าวันถัดมา ผมได้เปิดทีวีดูข่าวช่วงเช้า เสียงนักข่าวดังขึ้น! เมื่อคืนวาน เวลา 5ทุ่ม ได้พบรถเเท๊กซี่ประสบอุบัติเหตุ ประสานงากับรถสิบล้อ โดยมีผู้โดยสารเป็นผู้หญิงนั่งมาด้วย ทั้ง2 เสียชีวิตคาที่
ผมได้ฟังเเล้ว เข่าเเทบทรุด เมื่อวานกูนั่งรถมากับผีหรอวะ วันนี้ผมโทรไปลางาน1วัน เพื่อที่จะไปวัด ทำบุญ อุทิศส่วนกุศล ให้ วิญญาณเมื่อคืนอย่าได้หลอกหลอนกันอีกเลย จงไปสู่สุคติ ** ไว้จะมาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ ขอตัวก่อน เขียนไป ขนลุกไป บรื๋ย!!
เรื่องสยองขวัญ "ผีเเท๊กซี่"
06.30 น.เช้าวันจันทร์ อันเป็นวันที่น่าเบื่ออีกวันนึง เพราะต้องไปทำงานเเต่เช้า ผมตื่นมาอาบน้ำอย่างขี้เกียจ หลังจากอาบน้ำเสร็จได้เผลองีบไป จนถึง 07.30 ซึ่งเลยเวลาเข้างานมา 30นาทีกว่าเเล้ว ผมรีบโบกวินไปทำงานอย่างเร็ว (ก่อนอื่นผมขอเเนะนำตัวก่อนครับ ผมชื่อ นิค ทำงานอยู่ห้างเเห่งหนึ่งเเถวบางนา) หลังจากที่ผมมาถึงบริษัท ผมก็โดนหัวหน้าเรียกไปคุยครับเรื่องมาสาย หัวหน้าบ่นผมหนักมาก นิคทำไมคุณมาสาย คนอื่นเขาทำงานไปถึงไหนเเล้ว วันนี้ผมให้คุณอยู่เช็คสต็อคจนถึง 5 ทุ่มนะ หลังจากนั้นผมก็ตอบตกลงไป
เมื่อตะวันลับขอบฟ้า ความน่ากลัวเริ่มเกิดขึ้น เวลา 19.00 น. ผมได้อยู่เช็คสต๊อคกับเพื่อนอีก1คน มันชื่อว่าไอโต้ง ผมกับไอโต้งเป็นเพื่อนสนิทกันมาก มันมาอยู่เป็นเพื่อนผมจนดึก ไอโต้งบอกผมว่า " นิค วันนี้กูมีธุระ กูขอตัวกลับก่อนนะ " ผมได้เเต่ครุ่นคิดในใจ เอาเเล้วไง เเล้วกูจะอยู่กับใครล่ะทีนี้ เมื่อไอโต้งกลับไปเเล้ว ผมก็เช็คสต็อกต่อจนเสร็จ โครม! เสียงของหล่นดังมาจากอีกแผนกนึง ผมเดินไปดูอย่างกลัวๆ ในบรรยากาศที่เงียบสงัด ระหว่างผมเดินไป ผมได้ยินฝีเท้าว่ามีคนกำลังเดิน เสียงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆๆ ผมหายใจไม่ทั่วท้อง ฮื่กๆ!! ระหว่างนั้น ผมส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ เมื่อมีคนมาจับที่ไหล่ผม ผมหันไปดู เขาเป็นพี่ รปภ.
ผม : โอ๊ย! พี่ มาไม่ให้ซุ่มไม่ให้เสียง ตกใจหมด นึกว่าโดนผีหลอก
พี่ รปภ. : ขอโทษทีครับที่ทำให้ตกใจ กลับได้เเล้วครับดึกเเล้ว
ผม : ครับพี่ พอดีวันนี้อยู่เช็คสต๊อคดึกไปหน่อย งั้นขอตัวก่อนครับ
23.30 น. ผมได้ออกมารอโบกรถเพื่อที่จะกลับบ้าน ผมตัดสินใจโบกเเท๊กซี่ คันเเล้วคันเล่าก็ไม่จอด ระหว่างรอรถผมดันไปเห็นเบอร์เเท๊กซี่ที่ติดกับเสาไฟฟ้า ผมตัดสินใจ โทรไปเรียกใช้บริการ ทันใดนั้น ไม่เกิน 10นาที เเท๊กซี่ก็มารับผมอย่างรวดเร็ว
ผม : พี่ครับ ไปสุขุมวิท 60ครับ
เเท๊กซี่ : โอเค ครับ
ระหว่างนั่งรถเพื่อไม่ให้บรรยากาศดูวังเวง ผมก็ชวนพี่เเท๊กซี่คุย
ผม : พี่เป็นคนเเถวไหนครับ
เเท๊กซี่ : คนกรุงเทพนี่เเหละครับ ว่าเเต่คุณเพิ่งเลิกงานหรอครับ ดึกป่านนี้เเล้ว
ผม : ใช่ครับ วันนี้เช็คสต๊อกนิดหน่อย เลยดึก / พี่ครับ ผมขอถามอะไรหน่อย ทำไมผมโบกเเท๊กซี่กี่คันๆๆ ก็ไม่จอด
เเท๊กซี่ : คุณไม่รู้จริงๆๆหรอ ว่าเเถวนี้มันเฮี้ยน กลางดึกมีคนตาดี เห็นหญิงผมยาวมาโบกรถอยู่บ่อยๆ เมื่อจอดรับเเล้วก็หายตัวไปต่อหน้าต่อตา
ผมได้เเต่นั่งขนลุก ที่พี่เเท๊กซี่เล่าให้ฟัง
ขณะนี้เป็นเวลา 00.10 น. เสียงวิทยุดังขึ้น เป็นบทสวด "กุศลา ธรรมมา" สวดวนไปวนมาหลายจบ ผมได้บอกพี่เเท๊กซี่ เปลี่ยนคลื่นวิทยุไหมพี่ ผมรู้สึกไม่ดีเลย พี่เเท๊กซี่ได้เเต่นั่งเงียบๆๆ ไม่ตอบโต้ผม ผมกลัวไปหมด อยากลงจากเเท๊กซี่นี้เร็วๆๆ คิดในใจเมื่อหร่จะถึงบ้านสักที ไม่นาน กลิ่นธูปได้ลอยมาเตะจมูกผม ผมหันไปมองกระจกกลางในรถ ทันใดนั้น มีหญิงสาวผมยาว นั่งปรากฏให้ผมเห็นอยู่ด้านหลัง หน้าของเธอเต็มไปด้วยเลือด เเละบาดเเผล ผมตะโกนร้องด้วยความกลัวอย่างสุดเสียง พี่เเท๊กซี่หันมาบอกผมว่า "คุณร้องทำไมครับ เป็นอะไร" พี่ๆๆดูข้างหลังดิ ผีหลอก!!!!! ไม่เห็นมีเลยคุณหันไปดูใหม่ คิดมากไปหรือเปล่า ผมค่อยๆหันกลับไปดู ก็ไม่พบหญิงสาวคนนั้นอีกเเล้ว
ตอนนี้ 01.00 น. รถแท๊กซี่ได้ขับมาถึงหน้าบ้านผมเเล้ว ผมได้รีบจ่ายเงินอย่างไว เเล้วกล่าวขอบคุณพี่เเท๊กซี่ที่ขับมาส่ง หลังจากรถเเท๊กซี่ขับกลับ สิ่งที่ผมไม่คาดคิด ได้ปรากฏต่อสายตาของผม หญิงสาวคนนั้น ได้นั่งอยู่บริเวณหลังรถเเท๊กซี่พร้อมกับคนขับ ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือดทั้งคู่ ผมรีบวิ่งเข้าบ้านอย่างเร็ว
เช้าวันถัดมา ผมได้เปิดทีวีดูข่าวช่วงเช้า เสียงนักข่าวดังขึ้น! เมื่อคืนวาน เวลา 5ทุ่ม ได้พบรถเเท๊กซี่ประสบอุบัติเหตุ ประสานงากับรถสิบล้อ โดยมีผู้โดยสารเป็นผู้หญิงนั่งมาด้วย ทั้ง2 เสียชีวิตคาที่
ผมได้ฟังเเล้ว เข่าเเทบทรุด เมื่อวานกูนั่งรถมากับผีหรอวะ วันนี้ผมโทรไปลางาน1วัน เพื่อที่จะไปวัด ทำบุญ อุทิศส่วนกุศล ให้ วิญญาณเมื่อคืนอย่าได้หลอกหลอนกันอีกเลย จงไปสู่สุคติ ** ไว้จะมาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ ขอตัวก่อน เขียนไป ขนลุกไป บรื๋ย!!