เขียนถึงพ่อ…พ่อจะได้รับไหม?
ไม่เคยคิดว่าจะมีความรู้สึกแบบนี้….คิดถึงพ่ออยากเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละวันให้พ่อฟัง
“21 ปี แล้วซินะที่พ่อจากพวกเราไป “ ตอนนี้อายุฉันก็จะ 30 แล้วขาดไปอีกแค่ปีเดียว ตอนที่เป็นเด็กฉันชอบกระโดดกอดพ่อเมื่อพ่อกลับมาบ้าน ตามตัวฉันจึงมีร่อยรอยของแผลจากบุหรี่ให้เห็น (พ่อฉันสูบบุหรี่) เค้าบอกว่าจะเลิกเมื่อฉันโตขึ้น แต่นั่นแหละ….มันสายไปเมื่อเค้ามาด่วนจากพวกเราไปซะก่อน….
ตั้งแต่ตอนนั้นชีวิตเราก็เปลี่ยนไป มาก พ่อเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถมอเตอร์ไซด์ (เพราะฤทธิ์สุรา) แม่มักเล่าเรื่องพ่อให้ฟังอยู่เสมอเกี่ยวกับพ่อ พ่อเป็นคนที่เจ้าชู้ระดับเซียน หลายต่อหลายครั้งที่ทำให้แม่ต้องเจ็บช้ำน้ำใจอยู่เสมอ ฉันเคยคิดนะว่า “ดีแล้วที่เค้าตายไป เค้าจะได้ไม่ต้องมาสร้างปัญหาให้เราปวดหัวในตอนนี้” เราเคยคุยกันเล่นๆว่าถ้าพ่อยังมีชีวิตอยู่ พ่อจะเลิกนิสัยแบบนี้ได้ไหม คำตอบที่ได้คือ “พ่อรักพวกหนูมากแม่เชื่อว่าพ่อต้องเลิกได้ รวมถึงเรื่องบุหรี่ด้วย” แต่ฉันไม่ค่อยจะเชื่อซักเท่าไหร่ มันดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลกับสิ่งที่เห็นซักเท่าไหร่ แน่นอนความทรงจำเกี่ยวกับพ่อฉันจึงไปในทางลบ
ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เคยคิดถึงพ่อนะ มันก็เป็นธรรมดา…ที่คนไม่มีพ่อจะรู้สึกเจ็บจิ๊ดๆเมื่อถึง “วันพ่อแห่งชาติ” วันที่ใครๆก็โผเข้ากอดพ่อด้วยรอยยิ้มและคราบน้ำตาจากความปลื้มปลาบใจที่มีพ่ออยู่เป็นเสาหลักของครอบครัว ฉันมักกลืนน้ำตาตัวเองในวันที่ครูสั่งให้ทำการ์ดวันพ่อแล้วไม่รู้จะเอาไปให้ใคร เคยไหมหล่ะที่เค้าให้พ่อขึ้นไปนั่งบนเวทีแล้วเพื่อนๆขึ้นไปไหว้พ่อแล้วเรานั่งอยู่คนเดียวเพราะไม่มีพ่อให้ไหว้ ปีไหนดีหน่อยก็ได้ไหว้ครูผู้ชาย ความรู้สึกมันต่างกันนะ แต่จะให้ทำไง หลายต่อหลายครั้งสิ่งแวดล้อมมักเข้ามาทำร้ายครอบครัวที่ไม่มีหัวหน้าครอบครัวอย่างพวกเราเสมอ และบ่อยครั้งฉันมักโทษพ่อที่ทิ้งเราไปก่อน บางครั้งฉันโมโหที่ปัญหามันเข้ามามากเกินกว่าที่ผู้หญิง 3 คนในบ้านจะรับไหว ฉันตำหนิพ่อที่พ่อสบายไปคนเดียว และแน่นอนว่าหลายครั้งฉันก็อยากสบายเหมือนพ่อบ้าง
ตลอดระยะเวลา 21 ปีที่ผ่านมาฉันไม่ค่อยคิดถึงพ่อเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเรามีแค่แม่และแม่ก็ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ สามารถเลี้ยงดูเราได้เป็นอย่างดีและส่งเราเรียนจบมีงานดีๆทำ รวมถึงพ่อจากเราไปตั้งแต่เรายังเล็กด้วย แต่แปลกนะ อยู่ดีๆวันนึงฉัน…. คิดถึงพ่อ….แค่อยากจะบอกว่าขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกคิดไม่ดีกับพ่อ อโหสิกรรมให้ลูกด้วยนะคะ หลายๆเรื่องนะที่อยากเล่าให้พ่อฟังเหมือนคนอื่นๆอยากได้คำปรึกษา อยากได้รับการปกป้อง อยากเล่าเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นให้พ่อฟัง “พ่อจะฟังหนูไหมคะ?”
รักพ่อ
เขียนถึงพ่อ...พ่อจะได้รับไหม?
ไม่เคยคิดว่าจะมีความรู้สึกแบบนี้….คิดถึงพ่ออยากเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละวันให้พ่อฟัง
“21 ปี แล้วซินะที่พ่อจากพวกเราไป “ ตอนนี้อายุฉันก็จะ 30 แล้วขาดไปอีกแค่ปีเดียว ตอนที่เป็นเด็กฉันชอบกระโดดกอดพ่อเมื่อพ่อกลับมาบ้าน ตามตัวฉันจึงมีร่อยรอยของแผลจากบุหรี่ให้เห็น (พ่อฉันสูบบุหรี่) เค้าบอกว่าจะเลิกเมื่อฉันโตขึ้น แต่นั่นแหละ….มันสายไปเมื่อเค้ามาด่วนจากพวกเราไปซะก่อน….
ตั้งแต่ตอนนั้นชีวิตเราก็เปลี่ยนไป มาก พ่อเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถมอเตอร์ไซด์ (เพราะฤทธิ์สุรา) แม่มักเล่าเรื่องพ่อให้ฟังอยู่เสมอเกี่ยวกับพ่อ พ่อเป็นคนที่เจ้าชู้ระดับเซียน หลายต่อหลายครั้งที่ทำให้แม่ต้องเจ็บช้ำน้ำใจอยู่เสมอ ฉันเคยคิดนะว่า “ดีแล้วที่เค้าตายไป เค้าจะได้ไม่ต้องมาสร้างปัญหาให้เราปวดหัวในตอนนี้” เราเคยคุยกันเล่นๆว่าถ้าพ่อยังมีชีวิตอยู่ พ่อจะเลิกนิสัยแบบนี้ได้ไหม คำตอบที่ได้คือ “พ่อรักพวกหนูมากแม่เชื่อว่าพ่อต้องเลิกได้ รวมถึงเรื่องบุหรี่ด้วย” แต่ฉันไม่ค่อยจะเชื่อซักเท่าไหร่ มันดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลกับสิ่งที่เห็นซักเท่าไหร่ แน่นอนความทรงจำเกี่ยวกับพ่อฉันจึงไปในทางลบ
ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เคยคิดถึงพ่อนะ มันก็เป็นธรรมดา…ที่คนไม่มีพ่อจะรู้สึกเจ็บจิ๊ดๆเมื่อถึง “วันพ่อแห่งชาติ” วันที่ใครๆก็โผเข้ากอดพ่อด้วยรอยยิ้มและคราบน้ำตาจากความปลื้มปลาบใจที่มีพ่ออยู่เป็นเสาหลักของครอบครัว ฉันมักกลืนน้ำตาตัวเองในวันที่ครูสั่งให้ทำการ์ดวันพ่อแล้วไม่รู้จะเอาไปให้ใคร เคยไหมหล่ะที่เค้าให้พ่อขึ้นไปนั่งบนเวทีแล้วเพื่อนๆขึ้นไปไหว้พ่อแล้วเรานั่งอยู่คนเดียวเพราะไม่มีพ่อให้ไหว้ ปีไหนดีหน่อยก็ได้ไหว้ครูผู้ชาย ความรู้สึกมันต่างกันนะ แต่จะให้ทำไง หลายต่อหลายครั้งสิ่งแวดล้อมมักเข้ามาทำร้ายครอบครัวที่ไม่มีหัวหน้าครอบครัวอย่างพวกเราเสมอ และบ่อยครั้งฉันมักโทษพ่อที่ทิ้งเราไปก่อน บางครั้งฉันโมโหที่ปัญหามันเข้ามามากเกินกว่าที่ผู้หญิง 3 คนในบ้านจะรับไหว ฉันตำหนิพ่อที่พ่อสบายไปคนเดียว และแน่นอนว่าหลายครั้งฉันก็อยากสบายเหมือนพ่อบ้าง
ตลอดระยะเวลา 21 ปีที่ผ่านมาฉันไม่ค่อยคิดถึงพ่อเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเรามีแค่แม่และแม่ก็ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ สามารถเลี้ยงดูเราได้เป็นอย่างดีและส่งเราเรียนจบมีงานดีๆทำ รวมถึงพ่อจากเราไปตั้งแต่เรายังเล็กด้วย แต่แปลกนะ อยู่ดีๆวันนึงฉัน…. คิดถึงพ่อ….แค่อยากจะบอกว่าขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกคิดไม่ดีกับพ่อ อโหสิกรรมให้ลูกด้วยนะคะ หลายๆเรื่องนะที่อยากเล่าให้พ่อฟังเหมือนคนอื่นๆอยากได้คำปรึกษา อยากได้รับการปกป้อง อยากเล่าเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นให้พ่อฟัง “พ่อจะฟังหนูไหมคะ?”
รักพ่อ