อยากฆ่าตัวตาย ชีวิตหาทางแก้ปัญหาไม่ได้

ขอพิมพ์โพล่งๆแบบนี้เลยนะคะ กลั่นออกมาจากสมองตอนนี้เลยจริงๆ อยู่ม.5สายวิทย์ ทุกอย่าเริ่มกดดันค่ะ แล้วชีวิตนี่ก็ไม่ได้ดีไปทางไหนอะไรสักอย่าง แถมมีปัญหากับครอบครัวคุยกับคนในครอบครัวไม่เข้าใจ แค่เรื่องเล็กๆน้อย ออกไปทานข้าวนอกบ้านก็สามารถเป็นเรื่องใหญ่ได้ อยากปรับตัวเองค่ะ อยากเป็นเด็กดีของพ่อแม่ แต่พอเราพยายามทำอะไรดีๆไปสักอย่างกลับไม่ได้อะไรที่หวังไว้เลย เช่นคำพูดของพ่อแม่ที่เราได้กลับมา เหมือนความรู้สึกของคนในบ้านมันพังจนไม่สามารถกลับมาแก้อะไรได้แล้วอะค่ะ มีแฟนก็เหมือนไม่มีไม่ได้ช่วยอะไรแถมทำให้เครียดยิ่งกว่าเดิม มีเพื่อนก็ช่วยอะไรไม่ได้จริงๆค่ะ เหมือนชีวิตตัวเองไม่ควรอยู่บนโลกใบนี้เลยอ่าค่ะ ไม่มีค่า โดดเดี่ยว ท้อแท้ หมดหวัง นอนก็ไม่ค่อยกลับบางทีก็ฝันร้ายตื่นมากลางดึก เหนื่อยกับทุกๆวันทั้งๆที่ไม่มีอะไรน่าเหนื่อย บางครั้งไม่อยากจะตื่นมามองโลกนี้ด้วยซ้ำ คนในบ้านก็เป็นค่ะ ก็บ่นอยากตายกันไปตามๆกัน พอมีแนวทางในการดำเนินชีวิตดีๆแนะนำมั้ยค่ะ ใช้สมองของตัวเองทั้งกำลังแล้ว หาทางแก้ไม่ได้เลยค่ะ ชีวิตที่อยู่ตอนนี้ไม่มีความสุขเลยสักวัน

(เพิ่ม)
จริงๆมันมีอะไรที่ลึกกว่านี้นะคะ อยากหาคนระบายปรึกษาจริงๆ เรื่องครอบครัว เราก็ม่อยากให้คนใกล้ตัวรู้แม้กระทั่งเพื่อน แฟน(เราก็มีปัญหากันมากพอแล้ว) แล้วก็คุณครูหรือญาติผู้ใหญ่หน่ะค่ะ เราเคยเริ่มที่จะแก้ปัญหาที่ตัวเราเองนี่แหละ ผลมันออกมาไม่ดี แถมเรายังเหนื่อยในสิ่งที่เราพยายาม ปรับตัวแล้วพูดจาดี เอาใจเขามาใส่ใจเราเห็นอกเห็นใจ เข้าใจผู้อื่น เราทำกับทุกคนค่ะ แต่สุดท้ายไม่เข้าใจตัวเองค่ะ ไม่เข้าใจว่าตัวเองต้องการอะไรกันแน่ ทำแบบนี้คนอื่นมีความสุข หรือ เรา ทำไมเราพยายามแล้ว คนอื่นไม่พยายามตามเรา เรื่องบางเรื่องพยายามคนเดียวทั้งๆที่ใช้ชีวิตอยู่กับสังคมมันไม่สำเร็จผลจริงๆนะคะ อีกอย่างรู้ตัวว่าตัวเองหน่ะเคยทำผิดกับครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นคำพูดและกริยา ที่เราทำแบบนั้นเพราะเขาผูกมัดค่ะ ยอมรับว่าตอนนั้นหัวรั้นไม่ฟัง แต่ตอนนี้เข้าใจว่าเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ค่ะ แต่ความรู้สึกในครอบครัวมันไม่เหมือนเดิม พ่อเราก็เป็นโรคค่ะ ตัวแม่ก็เหนื่อยก็อยากหนี เขาก็บ่นอยากตายเพราะเรา ตัวเราเป็นลูก รู้สึกแย่มากนะคะ อยากไปตายแทนเขา ไม่อยากอยู่เป็นภาระให้กับเขา  เราอยากแก้ตัวค่ะ ดูเหมือนมันไม่มีทางแก้ทางอื่นเลย นอกจากเริ่มต้นชีวิตหรือจบชีวิตไป