ก่อนอื่นบอกก่อนเลยว่านี้เขียนเป็นครั้งแรง ผิดตรงไหนอย่าว่ากันนะค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่าเรากับแฟนได้ตกลงกัน ว่าถ้าเราเรียนจบจะไปสร้างอนาคตกันที่เกาะแห่งหนึ่งทางภาคใต้ โดยที่แม่เราได้มีธุรกิจขายของชำอยู่ที่นั่น ซึ่งแม่เราต้องการคนไปช่วย เราก็เลยให้แฟนไปช่วยก่อน1ปี แต่เรายังไม่ได้ตามไปเพราะติดเรียน แม่เราจ่ายเงินเดือนให้15,000 ก็พอได้จ่ายบัตรเครดิตแต่ละเดือนแต่ไม่มีเงินเก็บ ก็เหมือนพนักงานทั่วไป ทำงานให้วันละ12-14ชม.
และพอเราเรียนจบเราก็ไปช่วยแม่ทันที ก่อนมาแม่บอกจะให้ร้านให้เราทำกันเอง เราก็แอบมีหวังเล็กๆ เรากับแฟนขายก็เลยตั้งใจลงแรง บริหารงานให้ร้านกันเต็มที่ ช่วงhigh season เรากับแฟนหาเงินให้แม่มีกำไรเดือนละเป็นแสน แต่ลืมบอกแม่ก็ให้เงินเดือนเรา15,000 พอปีใหม่ขายดีมาก ขายกันไม่ได้นอน เงินยอดขายทุกบาทเราส่งแม่หมด พอปีใหม่แม่ก็ออกรถกะบะ ซึ่งเงินดาวน์รถเราก็อดหลับอดนอนหากัน แล้วบอกว่าให้เราโดยให้เราผ่อน เราก็เลยเอาส่วนเงินเดือนเราผ่อน งวดละประมาณ14,000 เพราะชื่อเราออกไม่ได้ เราก็โอเค แต่เราก็ไม่ได้มีเงินเก็บ เพราะให้แม่หมด
แล้ววันนั้นก็มาถึง เรากับแฟนทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทางสามีใหม่ของแม่เรา เค้ามาไล่แฟนเรา แฟนเราก็หอบเสื้อผ้ากลับบ้านทางภาคอีสานเลย เราก็ขอแม่ออกจากเกาะแห่งนั่น แล้วทางสามีแม่ก็มาด่าพวกเราทางเฟส ว่าพวกเรามาโกงเงินเค้า ว่าเราทรพี เราสาบานที่ไหนก็ได้เราจับเงินเยอะจริงแต่เราไม่เคยคิดอยากได้เลย พ่อเราสอนตลอดอะไรที่มันไม่ใช่ก็อย่าไปลักเอา เราเลยมาหาขายของกับแฟนที่ภาคอีสาน กู้บัตรเครติดมาลงทุน ขายของกำไรพออยู่ได้ ไม่ได้เห็นหมื่นเงินแสนแต่มีความสุข
เราก็เลยย้อนถามแม่ว่ารถที่ผ่อนไปแม่จะให้เรามาผ่อนต่อมั้ย เพราะก็ต้องใช้รถขนของ ซึ่งที่บ้านแม่มีรถcrv อยู่ แม่ก็ไม่ให้ เราเลยของวดที่เราส่งไปได้มั้ย คือรถยังไงเค้าก็ไม่ให้ ผลสุดท้ายค่างวดก็ไม่คืนให้ แล้วบอกเราว่าไม่มีอะไรต้องคุยกับแม่แล้ว อย่ามาหวังอะไรจากเค้าอีก ซึ่งเราไม่เคยขออะไรเลย ขอแค่สิ่งที่แม่เคยพูดอะไรไว้ต่างหาก
แล้วการที่เราทะเลาะกับแฟนในวันนั้นมันทำให้รู้ว่าสามีแม่เค้าเป็นคนแบบไหน แม่เราเลิกกับพ่อตั้งแต่เรา3ขวบ ญาติทางพ่อเลี้ยงเราอย่างดี ไม่ว่าเคยด่า เราทำงานก็แอบส่งเงินให้พ่อเดือนละ3พัน เพราะแม่รู้ว่าเราแน่ เราเพิ่งได้กลับไปอยู่กับแม่ตอนเรียนจบนี่แหละ
เราอาจจะเป็นลูกที่แย่มั่งที่ไม่สานต่อกิจการต่อ หาเงินหลายแสนให้ไม่ไหว หาเงินผ่อนทุกอย่างที่แม่สร้างมาทั้งหมด เราทั้งเหนื่อยทั้งท้อ ก็ยังมีพ่อที่คอยให้กำลังใจตลอด
อยากรู้ว่าเราแย่จริงๆหรอ
เราเป็นลูกที่แย่มากมั้ย?
เรื่องมีอยู่ว่าเรากับแฟนได้ตกลงกัน ว่าถ้าเราเรียนจบจะไปสร้างอนาคตกันที่เกาะแห่งหนึ่งทางภาคใต้ โดยที่แม่เราได้มีธุรกิจขายของชำอยู่ที่นั่น ซึ่งแม่เราต้องการคนไปช่วย เราก็เลยให้แฟนไปช่วยก่อน1ปี แต่เรายังไม่ได้ตามไปเพราะติดเรียน แม่เราจ่ายเงินเดือนให้15,000 ก็พอได้จ่ายบัตรเครดิตแต่ละเดือนแต่ไม่มีเงินเก็บ ก็เหมือนพนักงานทั่วไป ทำงานให้วันละ12-14ชม.
และพอเราเรียนจบเราก็ไปช่วยแม่ทันที ก่อนมาแม่บอกจะให้ร้านให้เราทำกันเอง เราก็แอบมีหวังเล็กๆ เรากับแฟนขายก็เลยตั้งใจลงแรง บริหารงานให้ร้านกันเต็มที่ ช่วงhigh season เรากับแฟนหาเงินให้แม่มีกำไรเดือนละเป็นแสน แต่ลืมบอกแม่ก็ให้เงินเดือนเรา15,000 พอปีใหม่ขายดีมาก ขายกันไม่ได้นอน เงินยอดขายทุกบาทเราส่งแม่หมด พอปีใหม่แม่ก็ออกรถกะบะ ซึ่งเงินดาวน์รถเราก็อดหลับอดนอนหากัน แล้วบอกว่าให้เราโดยให้เราผ่อน เราก็เลยเอาส่วนเงินเดือนเราผ่อน งวดละประมาณ14,000 เพราะชื่อเราออกไม่ได้ เราก็โอเค แต่เราก็ไม่ได้มีเงินเก็บ เพราะให้แม่หมด
แล้ววันนั้นก็มาถึง เรากับแฟนทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทางสามีใหม่ของแม่เรา เค้ามาไล่แฟนเรา แฟนเราก็หอบเสื้อผ้ากลับบ้านทางภาคอีสานเลย เราก็ขอแม่ออกจากเกาะแห่งนั่น แล้วทางสามีแม่ก็มาด่าพวกเราทางเฟส ว่าพวกเรามาโกงเงินเค้า ว่าเราทรพี เราสาบานที่ไหนก็ได้เราจับเงินเยอะจริงแต่เราไม่เคยคิดอยากได้เลย พ่อเราสอนตลอดอะไรที่มันไม่ใช่ก็อย่าไปลักเอา เราเลยมาหาขายของกับแฟนที่ภาคอีสาน กู้บัตรเครติดมาลงทุน ขายของกำไรพออยู่ได้ ไม่ได้เห็นหมื่นเงินแสนแต่มีความสุข
เราก็เลยย้อนถามแม่ว่ารถที่ผ่อนไปแม่จะให้เรามาผ่อนต่อมั้ย เพราะก็ต้องใช้รถขนของ ซึ่งที่บ้านแม่มีรถcrv อยู่ แม่ก็ไม่ให้ เราเลยของวดที่เราส่งไปได้มั้ย คือรถยังไงเค้าก็ไม่ให้ ผลสุดท้ายค่างวดก็ไม่คืนให้ แล้วบอกเราว่าไม่มีอะไรต้องคุยกับแม่แล้ว อย่ามาหวังอะไรจากเค้าอีก ซึ่งเราไม่เคยขออะไรเลย ขอแค่สิ่งที่แม่เคยพูดอะไรไว้ต่างหาก
แล้วการที่เราทะเลาะกับแฟนในวันนั้นมันทำให้รู้ว่าสามีแม่เค้าเป็นคนแบบไหน แม่เราเลิกกับพ่อตั้งแต่เรา3ขวบ ญาติทางพ่อเลี้ยงเราอย่างดี ไม่ว่าเคยด่า เราทำงานก็แอบส่งเงินให้พ่อเดือนละ3พัน เพราะแม่รู้ว่าเราแน่ เราเพิ่งได้กลับไปอยู่กับแม่ตอนเรียนจบนี่แหละ
เราอาจจะเป็นลูกที่แย่มั่งที่ไม่สานต่อกิจการต่อ หาเงินหลายแสนให้ไม่ไหว หาเงินผ่อนทุกอย่างที่แม่สร้างมาทั้งหมด เราทั้งเหนื่อยทั้งท้อ ก็ยังมีพ่อที่คอยให้กำลังใจตลอด
อยากรู้ว่าเราแย่จริงๆหรอ