ขอระบายหน่อยเหอะกับเรื่อง รักๆ

ผมเบื่อกับการวิ่งตาหาใครซักคนแล้วอะ
เหนื่อยที่ต้องวิ่งตาม
เหนื่อยกับต้องมาใช้ความรู้สึกดีกับใครซักคนนึงแล้ว เขาไม่เห็นค่าเรา ไม่อยากจะรู้สึกดีกับใครพร่ำเพื่ออีกแล้ว แปลกมั้ยพอเราเอาใจใส่ดีทุกอย่างแต่กลับไม่เหลียวแล แต่เมื่อวันที่เราหยุดแล้วก็ดันมาเห็นค่าเรา
เคยคิดนะคับว่า อยู่โสดๆแบบนี้ไปตลอดชีวิตเลย
อยู่กับพ่อกับแม่ครอบครัว แต่อีกใจนึงก็อยากจะมีคนเคียงข้างกันผ่านทุกร้อนไปด้วยกัน
ผมเป็นผู้ชายใจแข็งก็จิง แต่เมื่อถึงจุดนึงเราก็อ่อนปวกเปียกมากกับเรื่องแบบนี้
ใครเป็นแบบผมบ้างมีประสบการอะไรมาแชรกัน นะคับ
ผมอาจพิมไป งง ซักหน่อย ขออภัยด้วย