คือเรื่องมีอยู่ว่าสมมติว่าเราชื่อเนส เพื่อนเราชื่อแพม แฟนแพมชื่อบี คนที่เราชอบชื่อเอ๋
คือเราอยู่ชั้นม1 เข้ามาแรกๆก็นิ่งๆเงียบๆ สนิทแต่ต่างห้องนั้นคือเอ๋ เอ๋ช่วยเราตลอดเพราะตอนเรียนปรับพื้นฐานอยู่ห้องเดียวกัน
เอ๋ช่วยเราตลอดทั้งการบ้าน กินข้าวด้วยกัน นั่งใกล้กัน กวนๆ
และพอมาเริ่มเรียนแบบเรียนจริงๆเราก็อยู่กันคนละห้องเราห้อง1 เอ๋ห้อง2 เราก็เริ่มห่างกันไม่สนิทกันเหมือนแต่ก่อนเพราะคนละตึก
พอเข้ามาเรียนจริงๆเราก็สนิทกับแพมมากที่สุดจากทั้งกลุ่ม แพมเป็นคนหน้าตาดีดังด้วย
จนมาถึงวันสอบเราก็ได้สอบติดกับห้องเอ๋ แต่ตอนนั้นเราไม่ค่อยอยู่กับแพม พอถึงวันสอบเสร็จแพมก็มาบอกว่าชอบเอ๋ ตอนนั้นเราแอบช็อกมาก
แต่แพมแอบชอบหลายคนจึงไม่คิดอะไรมาก จนแพมคิดจะจีบอย่างจริงจัง
แพมทำตามเอ๋ทุกอย่างเช่น ทำตัวสนิท(แต่เรากลับนิ่ง) พอเปลี่ยนรูปโปรฟาย ก็เปลี่ยนตามแอกท่าเหมือนกัน คุยกันทุกวัน
และวันนึงแพมบอกว่ามีแฟนแล้วเราก็แอบช็อกนิดนึงเพราะคิดว่าเป็นเอ๋ ที่จริงคือบี
เราก็รู้สึกโล่งอก แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น เอ๋ชอบแพม ชั่งเจ็บกว่าอะไรหลายๆเท่า เราก็จะพยายามตัดใจ แต่เอ๋ก็ทำเหมือนให้ความหวัง
เพราะเราชอบคนเล่นดนตรี เอ๋ก็ไปสมัครชมรมดนตรี
โทรมาปลุกเราทุกวัน ซื้อขนมมาให้ เล่นมุกตลก ตีสนิท แต่เราก็หยิ่งใส่
เอ๋ก็มาปรึกษาเรื่องแพม เราก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง เราก็คอยเป็นที่รับฟังเสมอถึงจะเป็นแค่ตัวสำรอง
แพมกับบีก็รักกันดี จนมาถึงวันเข้าค่าย ห้องเราได้นั่งรถคันเดียวกันกับเอ๋ แพมก็นั่งใกล้เอ๋ เอ๋ก็เหมือนจะรักแพม
เราก็ต้องทรมาน จนตอนนี้เราก็ยังตัดใจไม่ได้