สวัสดีค่ะ วันนี้มีเรื่องอยากจะถามเพื่อนๆในพันทิป ว่าที่เราเป็นอยู่ เราโรคจิตหรือป่าว ?

      ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยนะคะ เป็นคนที่โดยส่วนตัวจะค่อนข้างขี้ระแวง แล้วก็ขี้หึงอยู่แล้วเพราะเคยคบแฟนเก่ามาแล้วแฟนเก่าเป็นผู้ชายเจ้าชู้
เป็นคนไม่ดีหนะค่ะ พูดง่ายๆ หลอกเราจนเรากลายเป็นคนไม่ไว้ใจใครถ้าเวลาเรามีแฟนใหม่
คือไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจแฟนใหม่แต่ไม่ไว้ใจคนรอบข้างของเขา ไม่ว่าจะเป็น เพื่อนร่วมคลาส หรือ นศ. คณะอื่นที่มาฝักงานอยู่ที่เดียวกัน กลัวแบบกังวลเป็นช่วง ๆ
      เช่น ใกล้ประจำเดือนจะมา มันจะมีความระแวงและคิดมากมากกว่าเวลาปกติ คือ ไม่ไว้ใจใครที่เข้ามาหาแฟน + แฟนเป็นคนไม่ค่อยทันผู้หญิงที่เข้ามาว่าเขาเข้ามาแบบเพื่อนเฉยๆ หรือ แอบแฝง แฟนแยกไม่ออก เลยยิ่งทำให้เรายิ่งอยากจะบ้า ด้วยความที่แฟนเราเป็นคนเข้ากับคนง่าย  ถ้าใครรู้จักแฟนเราดีดีก็จะรู้ทันทีว่านิสัยแฟนเรานิสัยน่ารักมาก เฟรนลี่ แต่ไม่ได้แนวเจ้าชู้นะคะ อารมณ์แบบถ้าใครเข้ามาคุยดี หรือเข้ามาทำความรู้จัก ก็จะยินดีที่จะทำความรู้จักแบบเต็มที่ ไม่ได้สนว่าเขาคนนั้นเข้ามาแบบแอบแฝงหรือป่าว ทำนองนี้  เลยทำให้กลัวคือเราคิดมากอยู่แล้ว กลัวทุกอย่าง กลัวคนที่เข้ามาดีกว่า กลัวคนที่เข้ามาสวยกว่า กลัวแฟนเราเองหวั่นไหว มันหลายอย่างมากๆ จนเราทะเลาะกันเรื่องเราคิดมากเรื่องนี้หลายครั้ง แต่ไม่ได้รุนแรง แบบนี้เราโรคจิตไปไหมค่ะ

       ส่วนแฟนเราก็จะบอกว่าให้เชื่อใจเขาเขาไม่ได้เหมือนกันคนที่เราเคยเจอ และที่ผ่านมาแฟนก็ไม่เคยมีเรื่องชู้สาวเลย เราก็บอกเขานะคะ ว่าเราไว้ใจเขาแต่เราแค่ไม่ไว้ใจคนอื่นเท่านั้นเอง

       ถ้าในส่วนตัวเราเราอธิบายกับแฟนเราว่า เราเคยเจออะไรที่แย่ๆเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ มันยากที่จะลืมความผิดหวังแบบนั้น ไม่ได้หมายความว่าลืมคนเก่าไม่ได้ แต่คือลืมความรู้สึกเสียใจ และ เสียความรู้สึกตรงนั้นไม่ได้ กลัวว่ามันจะเกิดอีกครั้ง ใครเคยเป็นแบบเราไหมคะ ตอนนี้รู้สึกเกลียดตัวเราเองมากที่ชอบคิดมาก  อยากกปล่อยวาง แต่ มันทำไม่ได้จริงๆค่ะ

ใครพอจะมีวิธีแนะนำทำให้คิดน้อยลงบ้างไหมคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

ปล. ใครที่อ่านแล้วจะว่าเรา ว่าได้แต่อย่าแรงนะคะ จขกท. อ่อนแอค่ะ TT
ปล. 2 พิมพ์แบบวรรคย่อหน้าไม่ค่อยถูกเพราะพิมพ์ใส่ word แล้ว copy มา ขอโทษนะคะ ถ้าทำให้อ่านแล้วหงุดหงิดในการจัดวาง