ผมกับแฟนคบกันมา ตั้งแต่สมัยเรียน ผมเรียน ม.ปลาย เขาเรียนสายอาชีพ  จนตอนนี้ผ่านมา 8-9 ปีแล้ว จนตอนนี้เข้าสู่วัยทำงาน ผมรักเขามาก ไม่เคยนอกใจเรื่องมือที่สามผมไม่เคยมีเลย ดูแลกันและกันมาตลอด ไปเที่ยวด้วยกันบ่อยหาความสุขให้กันตลอด จนมาถึงช่วงนี้ผมรู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไปผมทำไรก็ไปก็ดูเหมือนจะไม่สบอารมณ์เขาเลย โมโหฉุนเฉียวใส่ผมผมก็ไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไร ผมก็เลยตัดสินใจถามว่าเป็นอะไร คำตอบที่ได้คือ เขาบอกว่าเบื่อ ไม่รู้เป็นอะไรมันรู้สึกเบื่อ ผมเลยถามว่าผมทำไรให้ไม่พอใจรึเปล่าเขาบอกไม่มีแต่แค่รู้สึกเบื่อ ผมเสียใจมากผมไม่คิดว่าจะได้ยินอะไรแบบนี้จากคนที่เรารักมาก เรายังไม่ได้แต่งงานกันแต่เราอยู่ด้วยกันพ่อแม่รับรู้หมด ผมฝันใว้ผมจะแต่งงานกับเธอ และตัดสินใจอยากอยู่กับเธอคนนี้ไปตลอดไม่อยากเลิกกันไม่อยากเริ่มต้นใหม่ ไม่อยากจะเจอช่วงเวลาที่ต้องเจ็บ อยากใช้ชีวิตกับเธอไปจนตาย ถ้าให้เลิกกันผมว่าผมขาดเธอไม่ได้ แค่มีบางครั้งที่เธอต้องไปประชุมและค้างที่อื่นผมยังนอนคนเดียวในห้องแล้วรู้สึกมันมีอะไรขาดหายไปจนบางครั้งเวลาเธอไปประชุมต่างจังหวัดแล้วต้องค้างคืนผมยังต้องไปนอนโรงแรมที่ใกล้ๆกับเธอ เพราะเราคิดถึงเขา อยากอยู่ดูแลใกล้ๆ เป็นห่วงเขา ตอนเราอายุ ผม 26 เขา 25 ผมควรทำไงดีไม่อยากเสียเธอไปอยากได้เธอคนเดิมกลับมาถ้าจะต้องเลิกกับเธอผมคงทนไม่ได้ ผมคงรับไม่ใหวกับการจากลา จากเป็นมันทรมานมาก ผมคงเลือกจากตายจะดีมั้ยและจะคอยเฝ้าดูแลเธอ ผมรักเธอมากจริงๆ ผมอยากใช้ชีวิตคู่กับเธอคนนี้ตลอดไป PP&TT