รู้สึกว่าชีวิตโดดเดี่ยวมากเลยค่ะ เหมือนไม่มีใครเลย

มาเรียนต่างจังหวัดค่ะ อยู่ไกลพ่อแม่ พอกลับบ้านเขาก็ทำงานไม่มีเวลา
เลย มีแฟนก็อยู่ไกลกันค่ะ นานๆถึงจะได้เจอ คบนานอะไรก็เปลี่ยนค่ะ ไม่ค่อยได้คุยกันเลย เขาทำงาน อยากคุย อยากระบาย เขาก็ไม่มีเวลาให้เลยค่ะ
ส่วนเพื่อน หนูอยากจะเล่าเรื่องราวให้ฟังมาก แต่มีอยู่ครั้งนึงที่เคยเล่าไปมันเอาไปพูดกับเพื่อนอีกคน ก็เลยไม่ไว้ใจเลยค่ะ เป็นเพื่อนใหม่ค่ะ พึ่งรู้จักกันตอนเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัย เพื่อนเก่าก็เรียนห่างกันมากคุยกันแต่ในแชทและมันก็ยังมีแฟนที่อยู่ด้วยกันตลอดอีกค่ะ จะคุยกับมันก็กลัวรบกวน
ช่วงนี้ก็รู้สึกเบื่อเรียนมากๆเบื่อชีวิตที่ไม่ได้ไปไหนเลย กลับจากเรียนก็อยู่แต่ห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ทุกวันทำแค่ ตื่นไปเรียน เรียนเสร็จกลับห้อง รอเวลากินข้าว แล้วก็นอน เป็นแบบนี้มานานแล้วค่ะ ตอนกลางคืนกับพ่อแม่ไม่ค่อยได้คุยกันค่ะ แฟนก็ไม่ได้คุยไม่รู้จะมีไว้ทำไม มีก็เหมือนไม่มี

เฮ้ออออ...  แค่อยากระบายค่ะ ขิบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะ