จะหยุด หรือ ไปต่อ กับความรักครั้งนี้ดี

คบกับแฟนมา7ปีครับ ผมอายุผมอายุ27 เค้าเป็นน้องผม5ปี ผมทำงาน เค้าเรียน ช่วง4-5ปีแรก ก็มีทะเลาะกันบ้าง แต่ผมก็ง้อจนหายตลอดไม่ว่าใครจะผิด ไม่เคยปล่อยให้เกิน3วันเลย แฟนผมเค้าจะขี้อ้อนเยอะหน่อย เพราะเด็กกว่า แต่ก่อนก็มีบ้างนะครับ ที่เค้าง้อผม เดี๋ยวนี้ไม่มีเลย จริงๆเค้าเป็นเด็กดีนะครับ ตั้งใจเรียน ขยัน เลิกเรียนกลับมาก็มาขายขนม ตั้งแต่เริ่มขึ้นปี2-3มา ดูเธอโตขึ้น แล้วก็มีเพื่อน จากที่บอกว่าจะไม่เที่ยวกลางคืน ก็มีขอไปบ้าง ผมก็ไปรับ ไม่ก็ส่ง พักหลังๆไม่เรียกว่าขอครับ เรียกว่าบอกดีกว่า เพราะจะต้องได้ไป(แต่ก็ไม่ได้บ่อยนะครับ) เค้าจะมาอยู่กับผม วันศุกร์-เสาร์ ถ้าผมไม่ปลุกตื่นนู่นครับ ไม่เที่ยงก็บ่าย ผมตื่นเช้ามา ทำกับข้าวให้กิน ซักผ้า คืองานบ้านเธอล้างจานอย่างเดียวครับ บางทีผมเคืองมากเลย บอกจะมาหาเรา คิดถึง พอขึ้นมามานั่งเล่นโทรศัพท์ บางทีผมก็แอบคิด เพราะwifi บ้านเรารึเปล่านะ คือเรื่องงานบ้าน มันเป็นบ้านของผม ผมทำได้นะ เพราะเค้าก็มีงานบ้าน ที่บ้านเค้าต้องทำเหมือนกัน แต่บางทีผมก็อยากเห็นเค้าทำบ้าง ให้ลองรีดผ้าให้ ก็บอกว่ารีดไม่เรียบ แต่ก็ไม่หัด เราไม่เคยทะเลาะกันเรื่องมือที่3อะไรเลย มีแต่เรื่องเล็กๆน้อยๆที่เค้าชอบงอล ผมก็ง้อตลอด เมื่อวันเสาร์ผมปลุกตั้งแต่ 10โมงให้ซักผ้า(แค่เอาผ้าใส่เครื่องแล้วรอตากไม่ได้ซักมือ) ก็ไม่ลุก บ่นหิวข้าวผมก็หาให้กิน แล้วเค้าก็ไปนอนดูซีรีย์ต่อ จนบ่ายต้องย้ำอีกรอบถึงลุกเอาผ้าใส่เครื่อง แล้วก็มานั่งเล่นโทรศัพท์ ผมก็หลับตื่นมาเกือบ6โมงเย็น ผ้ายังไม่ลุกไปตากผมก็บ่น คือแฟนผมเค้าจะเป็นประเภท
ถ้าผมว่าอะไรแล้วเค้าผิด เค้าจะยกเรื่องเก่าๆที่เราผิดมาพูด เพื่อจะได้ให้หายกัน พอหายกันแล้วเค้าก็จะหาเรื่องงอลต่อเพื่อให้ผมง้อ เค้าง้อผมได้ไม่เกิน10นาทีครับบอกเลย มากกว่านั้นก็จะกลับบ้าน แล้วไลน์มาบอกว่าเบื่อ เลิก แบบนี้บ่อยมาก ผมก็ทนมาตลอด นี่ไม่ได้คุยกันมา3วันแล้ว ก็คิดถึงนะครับ ปกติถ้าง้อ  ผมจะง้อวันที่เค้าขายขนมที่ตลาดนัด เค้าจะขาย จันทร์-พุธ
เพราะถ้าวันอื่นเค้าจะอยู่กับแม่ ไม่ยอมพูดกับเรา คบกันผมไม่เคยบอกเลิกซักครั้ง แต่เค้านี่มาหมดทุกคำพูดที่ทำให้เราเจ็บใจ นี่ก็ไปโพสในเฟสบุคว่าเลิกกัน อโหสิกรรมให้เรา ผมนี่งงเลย ผมผิดอะไร แต่ผมเชื่อว่าเค้าก็ยังรักผมอยู่นะครับ วันนี้ก็วันพุธแล้ว ถ้าไม่ง้อวันนี้ ต้องรอวันจันทร์เลย เอายังไงดีค้าบ ที่มาโพสอยากได้แนวทาง  แล้วจะตัดสินใจเองครับ
  ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ ภาษาเขียนอาจจะบ้านๆหน่อยครับ