เพราะอะไร

คือตั้งแต่ผมเลิกกันกับแฟนคนล่าสุดเมื่อ 2-3 ปี ที่แล้ว หลังจากนั้นผมไม่เคยคิดที่จะมีแฟนอีกเลยกลัวการจากลา...ย้อนไปเมื่อ 2-3 ปี ก่อนผมมีแฟนอยู่คนหนึ่ง ตอนนั้นคบกันเหมือน รักกันมากๆๆ ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ  จนผมคิดว่าเราคงไม่เลิกกันแน่นอน ทุ่มเทหมดเลยครับให้หมดใจ...สุดท้ายเค้าก็ทิ้งผมไป..  ทิ้งไปแบบไม่มีเหตุผลไม่มีร่องรอยอะไรเลย ส่งแค่ข้อความมาบอกว่า เราเลิกกันเถอะน่ะ ... หลังจากเลิกกันผมยอมรับเลยว่าผมป่วยสติแตกไปเลย ต้องใช้เวลารักษาเกือบ2 ปี (ป่วยทางจิตเวช)  จน เมื่อวาน วันที่ 23 มกราคม 2560  บังเอิญไปเจอเค้าคนนั้น สตั๊นไป 5 วิ ยืนมองหน้ากันแปปหนึ่ง ไม่ได้ยิ้ม หรือพูดอะไร แล้วก็เดินผ่านไป  แต่หลังจากนั้นสิครับความรู้สึก เน่าๆ ที่เคยผ่านมา ใช้เวลาตั้งนานกว่าจะหาย มันก็กลับมา ผมไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม เค้าไม่ใช่แฟนคนแรกที่ทิ้งผมไปซะหน่อย  ไม่ใช่จะอกหักครั้งแรกซะหน่อย แต่ทำไมผมจึงรู้สึกเจ็บปวดกับความรักครั้งนี้มากกว่าครั้งอื่นๆ มีอะไรมากมายที่อยากถาม และอยากได้คำตอบ แต่ทำไมผมถึงไม่เอ่ยปากออกมา ทั้งๆที่มีโอกาสได้เจอแล้ว ตอนนี้ได้แต่รู้สึกเสียใจอยู่ลึกๆ  มีใครเคยเป็นแบบผมบ้างครับ  

อาจจะงงๆ หน่อยน่ะครับ แต่ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน