คือ แฟนมีเราอยู่เกือบจะ 3 ปีแล้ว อยู่กินด้วยกัน ไม่เคยนอกใจ นอกกาย เขาคนแรกของเรา เราคนแรกของเขา แฟนเราเป็นคนค่อนข้างหล่อ ทำงานกลางคืน จนวันนึงก็ดูแปลกๆไป เพราะเค้าไปมีอะไรกับคนอื่นแต่ตอนนั้นเรายังไม่รู้น่ะ และก็ไม่ได้ถาม แต่ก็รู้สึกแปลกนั้นแหละ แต่คิดไม่ถึงไง ไปๆมาๆ เค้าก็บอกกับเราเอง เค้าถามว่า ถ้าเค้าเกิดมีคนอื่นนี่เราจะทำยังไง คือตอนนั้น เราก็ตอบแบบก็คิดดูเอาเองน่ะ 3 ปีอ่ะ สักพักเค้าก็เงียบไปเราก็หันไปมองหน้าเค้า แล้วเราก็ถามว่ามีคนอื่นใช่มั้ย ตอนแรกเค้าก็สั่นหัวปฎิเสษ (แต่เราไม่เชื่อเพราะเพื่อนเราเคยพูเวลาเราไประบายเพื่อนบอกว่า เค้ามีคนใหม่รึป่าว ? ) เราเลยถามซ้ำๆ มีคนอื่นใช่มั้ย จากนั้นเค้าก็พยักหน้า ตอนนั้นเราอึ้งมาก คำถามต่อไปของเราคือ มีอะไรกันรึยัง เค้าก็พยักหน้าอีก ใจเราตอนนั้นคือพัง ๆ มากๆ จุก อธิบายไม่ถูก เราถามว่านานรึยัง มันเหมือนในละครรักๆเลยน่ะ 55555 แต่น่ะตอนนั้นคืออยากรู้มาก เค้าก็บอกว่าอาทิตย์ที่แล้ว เราก็ อ๋อออ ตอนเรากลับบ้านใช่มั้ย เค้าก็ อืม.
เราร้องไห้ กรี๊ดลั่นหอ เหมือนคนสติแตก ไปไหนไม่ถูก พังๆๆ ทุกอย่าง เรายังมีหน้ายื้อน่ะว่าไม่ไปได้มั้ย ไปเลิกกับเค้าได้มั้ย เค้าก็บอกว่าเค้าไม่เหมือนเดิมแล้ว จากนั้นเราก็ปล่อยให้เค้าไป แต่เค้าไม่ได้ไปหาผญ.คนนั้น่ะ เค้าไปนอนห้องเพื่อนโทให้เพื่อนมารับ เราขับรถไปหาแม่เพราะตอนนั้นสิ่งที่พึ่งได้ที่สุดคือครอบครัว ไม่อยากรบกวนเพื่อน เล่าให้แม่ฟัง ยังไม่พ้นคืน เค้าโทมาว่าจะกลับมาอยู่กับเราให้อภัยเค้าได้มั้ย เราตอบบว่าได้ แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ ทิ้งเค้าหร่อ เค้าจะอยู่ได้หร่อ จำไม่ไดล่ะน่ะว่าเค้าตอบว่าไง พอกลับมาอยู่ด้วยกัน แฟนเรากับผญ.ตนนั้นก็ตัดกันไม่ขาดอ่ะ แฟนเราจะโทหาเค้าตอนมันเข้างาน ตอนอยู่กับเราไม่โทหากัน ช่วงนั้นเราเรียนอยู่ด้วยแหละ ก็น่าจะคิดว่าโทหากัน 2 ช่วงอ่ะ เรารู้น่ะเรารู้ทุกอย่าง เช็คออนไลตังข้อความเข้า แต่เงินหาย เช็คเบอร์โทออก ตอนนั้นเราเหมือนนักสืบโคนันมาก  มันเป็นแบบนี้มา 1 เดือนเต็ม จนเรารู้สึกว่าเราเหนื่อยอ่ะ มันเป็นรัก3 เศร้าอยู่แบบนี้ตลอดไปไม่ได้ จึงถามเค้าอยากไปอยู่กับเค้ามั้ย ที่ถามคือเรารู้สึกว่าเราโอเคแล้วกับความรู้สึกว่าถ้าไม่มีเค้าเราจะไปต่อยังไง เพราะเราเริ่มหาคนคุย เพราะรู้อยู่แก่ใจว่ามันเป็นไปไม่ได้แล้ว เค้าจึงตอบว่าอยาก วันนั้นทะเลาะกันหนักมากเพราะจะเลิกกันจริงๆแล้ว เราก็บอกเค้าน่ะว่าเราก้คุยกับคนอื่นแล้วด้วย เค้าจึงบอกว่า เค้าจะเลิกกับผู้หญิงคนนั้นให้ เค้าเลยบอกเลิก ผู้หญิงคนนั้นส่งแชทมาหาแฟนเราว่วา รักแฟนเรา ขาดแฟนเราไม่ได้ อุตส่ารอ เจ็บเจียนตาย วันนี้แหละได้รู้ว่าตายจริงๆมันเป็นยังไง ประมานนี้ เราเห็นน่ะแชทที่เค้าส่งมาแต่เราเลือกที่จะไม่ลบออกปล่อยให้แฟนเราเห็น ผู้หญิงด้วยกันจะรู้ไงว่าทั้งหมดคือการเอาชนะ ใครได้ครอบครองคือคนนั้นชนะ ง่ายๆคือ แสดง เรียกร้อง แฟนเราก็ตัดสินใจไปอยู่กับเค้า ได้ 3 วัน โทกลับมาหาเรา ว่าขอกลับมาได้มั้ย เรารู้น่ะไม่ใช่ว่าตาบอดอยู่อีกหรืออะไร เรารู้สึกได้ว่าเค้ายังรักเราอยู่แต่เค้าแค่สับสนระหว่างรักกับหลง เพราะผญ.คนนั้นสวย เราจึงให้โอกาสเค้าอีกครั้ง จากนั้นเค้าก็กลับมาอยู่กับเราและเลิกติดต่อกับผู้หญิงคนนั้นขาด. และนี่คือจุดเริ่มต้น จากที่ห่างหายกันไปนาน ด้วยความเกลียดรึปล่าว หรือต่างคนต่างอยู่อะไรก็ตาม ผญ.คนนั้นแอ้ดเฟสเรามา เลยทักแชทมาคุยกัน เป้นไงบ้าง ตอนเกิดเรื่องก็ได้คุยกันน่ะยอมรับเลยว่าเราเป็นแม่พระมากตอนนั้น ดีๆมากๆ ดีด้วยแม้กระทั้งกับคนที่มีอะไรกับแฟนตัวเอง เพื่อไม่อยากให้แฟนจากเราไปไหน ** ก็คุยแชทกัน เค้าก็เออขอโทษน่ะ อะไรหลายอย่างเหมือนจะสำนึกผิด ทักมาปรึกษาเรื่องแฟนใหม่ ประมานว่าจะเลิกกับแฟนแต่ไม่อยากเลิก เราก็เลยปลอบไป คุยกันบ่อย จนเริ่มสนิทกันอ่ะ แฟนเราห้ามน่ะว่าอย่าไปยุ่งกับมัน เราก็ฟังน่ะ แต่พอสักพักผญ.คนนั้นก็ทักมาอีก คือใช้ชีวิตกันเหมือนเพื่อนแล้วอ่ะ ทำเอาทุกคนที่รู้เรื่อง ไม่ว่าจะเป็น เพื่อนเรา เพื่อนผญ.คนนั้น รวมทั้งแฟนเรา อึ้งไปหมด ว่าเป็นไปได้ไง แต่ผู้หญิงคนนั้นเค้าไม่ยุ่งกับแฟนเราอีกเลย เหมือนว่าเค้าเกรงใจความดีเรา ที่เราเคยให้คำปรึกษา ผญ.คนนั้นก็พูดน่ะว่า ไม่เคยเจอผญ.แบบเราที่ดีแบบนี้ หลงตัวเองมั้ยว่ะ555 แต่เค้าพูดแบบนั้นจิงๆ แต่ไม่รู้น่ะลึกๆยังไง แต่เอาจิงแล้ว ระวังมากๆ ต่อให้ไปไหนมาไหน ไปเที่ยวด้วยกัน ก็ระวังไม่ไว้ใจ หลายครั้งที่รู้สึกว่า เราไม่ควรเป็นแบบนี้ควรตีตัวออกมา ก็ทำไม่เคยได้ จนแฟนเริ่มเข้าใจ แต่ย้ำน่ะว่าแฟนก็ไม่เคยยุ่งกับเค้า และเค้าก็ไม่เคยยุ่งกับแฟนเราอีก แต่เราสัญญากับตัวเองเลยว่าเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นกัน 2 คนนี้แค่ครั้งเดียว จะถึงถามว่าจะคบเป้นเพื่อนกันสมควรมั้ย แต่มันคบไปแล้ว