บางทีก็ไม่เข้าใจว่าเราทำอะไรผิด ถึงต้องหลบหน้าเรา เมื่อวันตอนที่เข้าค่ายคือเราเเต่งตัวเสร็จทีหลัง เเต่ไม่หลังสุดนะ เพื่อนสนิทเราก้อมานั่งก่อน ตรงข้ามกับเพื่อนเราจะมีคนที่เราแอบชอบอยู่ด้วย พอเราเเต่งตัวเสร็จเราก้อจะขึ้นไปหาเพื่อนเราเเต่ตอนนั้นเราไม่ทันสังเกตว่าคนที่เราแอบชอบนั่งอยุ่ตรงนั้นอยุ่ด้วย พอหันไปเห็นเราก้อแอบอายนิดๆ พอเรามานั่งกับเพื่อนเราปุ้ป คนที่เราเเอบชอบก้อลุกออกจากตรงนั้นทันที เเต่ก้อย้ายไปไม่ได้ห่างออกจากสายตามากหรอก เราก้อเลยแอบมองไปบ้างไรบ้าง เเต่ทุกครั้งที่มองเรารุ้สึกว่าเขาก้อมาเราเหมือนกัน จบ!! มีอีกเรื่องหนึ่ง วันนี้คือเราไปทานข้าวที่โรงอาหาร เราก้อไม่ทันสังเกตเหมือนกันว่าคนที่แอบชอบอยุ่ข้างหน้า รุ้ตัวอิกทีก้ออยุ่ข้างหน้าเราเเล้วเราก้อเลยชวนเพื่อนที่สนิทคุยเเก้เขินไป สักพักคนที่แอบชอบเราก้อหยุดเเล้วหันหลังเดินมาชนไหล่เรา เราตกใจมากไม่ได้ตกใจที่ชนนะ เเต่ตกใจเเละงงว่าทำไม ไม่เดินเลี่ยงล่ะ ทั้งๆที่ทางเดินด้านข้างตัวเรามันโล่งมาก ย้ำว่าโล่งงมาก ทำไมล้ะ?ทำไม?ชอบไห้ความหวัง หรือเราคิดไปเองค่ะ☺