ผมควรดีใจหรือเสียใจครับ ?

คือเรื่องนี้เป็นเรื่องราว เกี่ยว กับคน ขอทานมั้ง ด้วยตัวผม อายุ 15 ปี เป็นเด็ก ม.ต้น เมื่อสักครู 1-2 ชั่วโมงที่ผ่านมาผมได้ไปกิน แม็คโดเนิ้ล ซื้อเฟรนฟรายมา เพราะมัน ลด ระหว่างที่ผมนั่งรอพนักงาน ทำอาหารอยู่ ผมนั่งลง ที่เป็นโต๊ะคู่ และผม เห็น ติวเตอร์ นั่ง สอนหนังสือกัน และเค้านั่งโต๊ะเล็กๆ กัน ผม ไม่กล้าที่จะพูดว่า พี่ครับพี่ มานั่งตรงนี้ไหมครับ ? ผมได้แต่เก็บ ความอายแบบโง่ๆต่อไป แต่ตอน นั้น ขณะเดียวกันผมสังเกตุ เห็นชายคนนึง ใส่เสื้อผ้าโทรมๆ มาเดิน (ในห้างนะครับ) ผมก็ไม่ได้เอะใจอะไรทีแลกคงคิดว่า เค้าคงมาตามหาลูก เค้า อะไร ประมาณนั้น พอผมได้อาหาร ของผม เส็รจ ผมมานั่งทาน แล้วก็เล่นเฟสไปด้วย     ประมาณ ชั่วโมงนึงทานเส็รจ รู้ สึก อิ่มขึ้นมา แต่มันเหลือ เฟรน ฟราย 1 กล่อง และในตอน นั้นผมเห็นชายคน นั้น นั่งกินของเหลือ จากโต๊ะ ข้างๆ และเค้าก็ย้ายไปกินที่อื่นสักพัก เค้าก็หาของเหลือต่อ ไม่รู้ตอน นั้นผม คิดอะไรอยู่ ผมคิด แค่ว่า เค้า หิว เค้าน่าสงสาร แค่ 2 อย่างนี้ ความอายของผม หายไปหมดเลย ผม เก็บ เฟรน ฟราย 1 กล่อง นั้นและเดินไปหาเค้าอย่างไม่ลังเล และไปพูดว่า
ผม : พี่ครับ.....ผมอิ่มแล้ว......มันเหลือ.....ผมให้พี่นะครับ
พี่ : ขอบคุณมากครับ

เหตูการณ์หลังจาก ที่ผมออกจากห้าง /// แต่ด้วย ความผมเป็นคน (คิดมาก) กะสิ่งที่ทำลงไป หรือพูดง่ายๆ คิดก่อนทำนั้นแหละครับ ผมกำลังจะกลับบ้าน ระหว่างนั้นเอง ผมได้คิดขึ้นมาว่า
แล้ว ท้าเค้าไม่ได้จน จริงๆหละ ? , แล้วท้าเค้า เป็นคนไม่ดีหละ คำถามมากมายเค้ามา ในหัว ว่า แล้วพวกพี่ที่ ทำงาน กวาดพื้น ถู พื้นหละ เค้าไม่ลำบาก หรอ ? หรือเราให้เค้า มันจะน่าเกลียดทำเป็นเหมือน เรารวย วางท่ามีอานาจให้ของ (เหลือ) และผมก็คิดอีก ว่า แล้วพี่คน ขอทาน คน นั้นเค้าอาจไม่สู้ชีวิตเลยมาเป็น แบบนี้ ผมเอาไปให้คนอื่น ไม่ดีกว่าหรอ ? หรือผมควรทิ้ง ถังขยะ แต่มันก็เสียดาย ท้าจะเก็บให้คนที่ บ้าน คนที่บ้าน ในตอนนั้น ผมไม่ทันคิดอะไรเลย พึ่งมาคิดหลังทำเส็รจ อ่าว รู้งี้ให้คนที่บ้านดีกว่า หรือ ให้ พนักงาน ? ผมคิด จนปวดหัวมาก หรือทิ้ง ดี หัวของผม วุ่นวาย จนที่ผมเกิดความคิดว่าผมทำถูกหรอ หรือ ทำผิดกันแน่ ผมเครียด หรือผม ทำไม่ถูก ผมรู้ว่าผมคิดมาก แต่ ผมควรดีใจหรือเสียใจหละ ????? ตอนนี้ผม งง กะตัวเองมาก

* ไม่รู้ว่าใช่คนขอทานหรือเปล่า แต่ เข้าโทรมๆ และกินของเหลือ เจอกันครั้งแรก *
- เขียนผิดตรงไหนขอโทษด้วยครับ