คือก่อนที่เราจะได้มาเป็นแฟนกันเนี่ย.ผ่านความทุกข์มาเยอะครับ คือช่วงแรกที่คุยกันเนี่ยเขาเพิ่งเลิกกับแฟนของเขาครับ เราก็คุยกันได้ประมาน 1อาทิตย์ แล้วแฟนเก่าเขาก็กลับมาครับ. เขาก็บอกผมนะครับ ว่ายังไงก็เลิกยังไงก็เลือกผม แต่ผ่านไป2วันครับ  เขาก็บอกว่าให้เลิกคุยกันเพราะเหตุผมว่า  สงสารแฟนเก่าเขา. คำถามที่เกิดขึ้นกับผมตอนนั้นคือ แล้วผมล่ะไม่สงสารผมหรอ. แต่เขาก็บอกให้ผมรอครับ ผมก็รอเขารอมา 3 เดือน. จนเขาเลิกกับแฟนเขาครับ สาเหตุเนี่ยก็เขาทำร้ายร่างกายครับ. จนเราได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เจอปัญหาใหญ่กว่าครั้งแรกครับ  คือแม่เขาไม่อยากเราคุยกัน. แต่เราก็ประคับประคองจนได้เป็นแฟนกัน. แล้วมีช่วงนึงที่เขาทะเลาะกับแม่ครับ เขาก็มาอยู่บ้านผม ผมก็ดูแลทุกอย่างครับ . พยายามทำทุกอย่างที่ให้เขาไม่ลำบากจนวันนึง. ผมทำโทรศัพท์หาย ซึ่งมันเป็นช่วงที่เขาได้ลงไปกรุงเทพครับ เราคุยกันน้อยมาก เพราะผมต้องไปร้านเนตบ้างยืมโทรศัพท์น้องเล่นบ้าง  เขาไปอยู่ได้ 4 วันครับ เขาก็กลับมาหาผม แต่กลับมาคราวนี้เขาเปลี่ยนไปครับ ไม่ยอมเล่นโทศัพท์ต่อหน้าผมเลย แต่ช่วงแรกผมก็ไม่ได้สงสัยอะไรครับ จนตอนที่ผมเอาโทศัพท์เขามาเล่น. ผมถึงรู้ว่าเขาคุยกับใครไม่รู้ครับ แต่ผมไม่กล้าพูดอะไรครับ เพราะกว่าผมจะได้เป็นแฟนเขาผมทุกข์มาเยอะแล้วอ่ะครับ พอตอนช่วงมันมีความสุขผมอยากให้มันอยู่นานกว่านี้ // ผมควรทำไงดีครับ