อยากเจอน้องนั้งข้างขี้เซา ใสๆน่ารักดี

เรื่องมีอยู่ว่า ผมนั่งรถตู้กลับจากกรุงเทพ ก่อนน้าผมได้โทรไปจองรถจากที่แต่มาขึ้นระหว่างทาง เค้าจึงจองที่ไว้ให้เบาะคู่ติดกระจก พอรถมาถึงน้องเค้าก็ลุกให้ผมนั่งในติดกระจก พอรถขับมาได้สัก 20 นาที น้องเค้าก็หลับ ขณะที่รถวิ่งน้องเค้าก็หลับหัวโยนไปมา จนมาซบที่ไหล่ผม นานพอสมควร บางครั้งเอนมากระแทกผมแรงมากแต่น้องเค้าก็ไม่ตื่น ท่าทางจะอดนอนมา ด้วยความที่ผมพึ่งขึ้รถมาใหม่ ก็ไม่รู้ว่าน้องเค้ามากับพ่อแม่พี่น้องหรือเพื่อนหรือป่าว เดี๋ยวจะหาว่าผมมอมยาน้องเค้าได้ จึงตัดสินใจปลุกน้องเค้าและขอสลับที่ เพื่อให้น้องเค้าเอนไปพึงกระจกหน้าต่างแทน พอปลุกน้องเค้าก็ได้สอบถามไปว่าน้องมากับใคร น้องบอกมาคนเดียว นาทีนั้นนึกในใจไม่น่าปลุกเลยเรา น้องเค้าดูใสๆน่ารักๆไม่แต่งหน้า แถมขี้เซา แอบสงสารน้องเค้าตอนหัวโขกกระจกเหมือนกัน แต่จะปลุกอีกก็ไม่กล้า หลังจากนั้นรถเข้าเติมก๊าซ น้องเค้าก็ไม่หลับอีกเลย ก็ได้แต่หวังว่าน้องเค้าจะหลับและเอนมาอีกครั้ง 5555 พี่ไม่ได้คิดอะไรนะ แค่จะบอกว่าน้องน่ารักดีครับ มีโอกาสถ้าเจอกันอีกครั้ง พี่จะถามชื่อ น้องให้ได้ ผมว่าน้องเค้าตอนตื่นก็คงอาย และคงรู้ตัวบ้างแหละว่าช่วงเวลานึงน้องเค้าซบไหล่ผมมา ถ้าน้องจำพี่ได้ เข้ามาเม้นได้นะ น้องน่าจะเรียนอยู่วิลัยพยาบาลบรมชนนีสวรรค์ประชารักษ์ หรือพักแถวนั้น ขอบคุณช่วงเวลาสั้นของพี่ดูมีความสุขเล็กๆ