รู้สึกว่าแม่รักแต่น้อง เวลากินข้าวก็ชอบลืมมาเรียกเรา พอเราจะออกไปกินข้าว กับข้าวก็หมดแล้ว..
หนูทะเลาะกับแม่บ่อยเรื่องนี้ ที่แม่ไม่ค่อยสนใจหนู ชอบลืมหนู พอพูดตรงๆว่าทำไมถึงงอนแม่ แม่ก็จะทำเสียงดังใส่ บอกว่าหนูงี่เง่า ไร้เหตุผล เหมือนหนูมันตัวปัญหา ตัวภาระ หนูร้องไห้ก็ไม่เคยมาปลอบ แต่กับน้องเวลาน้องร้องไห้งอแงแม่ห็จะเรียกเข้ามากอดแล้วปลอบ หนูไม่คิดว่าเป็นที่หนูโตกว่า เพราะตอนที่หนูอายุเท่าน้องแล้วร้องไห้ แม่ยังไม่มาสนใจเลย พอโตมาเวลาน้อยใจแม่ ก็จะไปร้องไห้ในห้องน้ำคนเดียว บางครั้งเศร้าจนคิดว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว
อยู่ไปก็ไม่มีใครรัก ไม่มีใครต้องการ แต่ใจก็ไม่กล้าพอ เพราะมีความฝันสิ่งที่อยากจะทำเมื่อเรียนจบ

แม่ไม่เคยกอดหนู ไม่เคยบอกรัก แต่กับน้องทำไมแม่ถึงกอดแม่ถึงบอกรัก?
หรือเป็นเพราะว่าหนูเป็นคนเงียบๆ ไม่สนิทกับแม่เท่าน้อง
รู้สึกว่าแม่รักลูกไม่เท่ากัน แล้วในฐานะลูกควรทำอย่างไร หรือทำได้แค่ทำใจคะ