เรื่องมีอยู่ว่า... เราเป็นผู้หญิงคนนึงที่ชอบทำมาหากิน ตอนนี้เราเรียนอยู่มหาลัยแห่ง1ปี2 แฟนเราก็เรียนคนละที่แต่พักด้วยกัน แต่มันมีเรื่องที่ทำให้เราต้องทะเลาะกันและขัดแย้งกันอยู่ตลอด เรามีความฝันว่าถ้าเราเรียนจบไปเราอยากมีธุรกิจเล็กๆเป็นของตัวเอง ไม่อยากไปทำงานออฟฟิต เราเลยเริ่มตั้งแต่ยังเรียนอยู่โดยการขายของผ่านเน็ต ขายตามคลองถม ขายสร้อยคอ ขายกำไลข้อมือ ขายผ้าพันคอ . ประมาณนี้ ได้กำไรดีมากแต่เราเหนื่อยเพราะต้องเรียนไปด้วย เราเลยเลิกขาย. ต่อมาทางบ้านเราทำสวนสตอเบอรี่โดยพ่อทดลองปลูกเริ่มแลก 20 ต้น และได้ทำการขยายพันไปเรื่อยๆจนตอนนี้เกือบ5,000ต้นแล้ว เรามีความฝันอยากจะทำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว เราออกแบบสวน ทำบ้านดินเอง ออกแบบสไตวินเทจ และตอนนี้ก้กำลังอยุ่ในช่วงก่อสร้างอยู่ เราได้นำไหลสตอเบอรี่มาขาย ที่ ม. ทั้งนัดรับและส่ง ปณ. รายได้ดีมากๆๆๆ แต่ติดตรงที่ว่าเราผู้กญิงคนเดียวจะส่งของหรืออะไรแบบนี้มันลำบากและอันตราย เราเลยขอให้แหนเรามาช่วย แต่เขากลับว่าเราว่าจะทำๆไมมันยังไม่ถึงเวลาทีเราต้องทำ รอให้เรียนจบก่อนมั้ย จะมาทำให้วุ่นวายทำไม แค่เรื่องเรียนก้ยากพออยู่แล้ว เราก้บอกเค้าไปว่าจะทำอะไรทพไมเราต้องรอเราโตแล้วนะ มันตะดีแค่ไหนภูมิใจแค่ไหนถ้ามีเงินใช้เองโดยไม่ต้องขอพ่อแม่ และเราก้ทะเลาะกัน สาเหตุที่เราหาตังค์ใช้ขายต้นสตอเบอรี่ ไม่ค่อยได้หลับได้นอน ต้องตอบแชทลูกค้า เพราะเราต้องการที่จะเก็บออมไว้แต่น้อย เผื่อเรียนจบไปเราจะได้มีรถมี อะไรๆเราอยากมี แต่ๆๆๆแฟนเราเขาเห็นต่างเราคะเราถามเค้าว่าเรียนจบจัไปทำอะไร เจาบอกก้คงไปทำงานตามที่เรียนมา/แฟนเราเรียนวิศวะ/ แต่เราเหนต่างมันก้ใช่ที่เราเรียนมาเราต้องทำงานตามสายที่เรียนมาแต่อยากจะเป็นแค่ลูกน้องเขาหรอ ทำไมต้องรอขอแต่ตังค์แม่ิย่างเดียวเราเรียนยุเราทำงานหาตังใช่ได้นิ หรือผู้ชายคิดแบบนี้หมดขอความคิดเห็นหน่อยคะ **พึ่งหัดพิมพ์ครั้งแรกคะพิมพ์ตกไปหรือยังไงขออภัยด้วยจ้าาา** บางทีมันก็หนักใจที่ต้องอยู่ด้วยกันแต่ความคิดต่างกัน**
ยิ่งคุยยิ่งทะเลาะ เรากับแหนความคิดต่างกันคะ อึดอัดมาก ขอความคิดเห็นหน่อยคะ