สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของ จขกท. ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยอย่างสูง ^^ (ด่าได้แต่อย่าแรง)
           
               ทำความเข้าใจก่อน  ( จขกท.เป็นผู้หญิง,แฟนจขกท.เป็น ทอม,คนที่คุยด้วยเป็นผู้ชาย)
    
          เรื่องมีอยู่ว่า ตัวเราเองคบกับแฟนคนปัจจุบันมาจะ4ปีแล้วค่ะ ที่ผ่านมารักกันดีมาตลอด ไม่เคยมีเรื่องนอกใจเลยแม้สักครั้ง  จนเวลาผ่านไป ''เวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน'' คงจะคุ้นชินกับคำๆนี้น่ะคะ เราทำงานคนล่ะที่ ซึ่งมันทำให้เราเกิดความ ‘’เหงา’’ (แต่ก่อนทำงานที่เดียวกันเลยไม่นอกลู่นอกทาง อิอิ) นั่นแหละค่ะอย่างที่บอก เหงา คำเดียวสั้นๆง่ายๆ เลยทำให้เราเข้าไปในโลกออนไลน์  เพื่อที่จะไปหาสิ่งที่มันจะช่วยให้เราหายเหงา เลยไปเจอ ‘’ซอยแชท’’ เราเลยเข้าไปเล่น แต่ไม่ได้จะจิงจังอะไรน่ะ ก็แค่อยากหาเพื่อนคุยเฉยๆ  ทุกอย่างก็เป็นไปตามเจตนาที่ตั้งไว้คือแค่คุย แต่ไม่ได้จิงจังกับใคร แต่แล้ววันนึง....มีผู้ชายคนนึงทักเข้ามา ตอนแรกๆเราก็เฉยๆน่ะเพราะเราคิดว่า คนนี้ก็คงจะเหมือนกับคนที่ผ่านๆมา (เพราะเราก็ไม่ได้ชอบผู้ชาย) แต่แปลก...ทำไมเราคุยกับคนนี้แล้วเรารู้สึกดี จนบอกไม่ถูก ไม่ว่าจะเป็นมุมมองหรือทัศนคติ ในการที่มองเรื่องต่างๆ พูดง่ายๆคือ คุยถูกคอ เราเลยเลือกที่จะคุยกันต่อผ่านแอพลิเคชั่นหนึ่ง เราคุยกันทุกๆวัน มากขึ้นจากแต่แรกแชทอย่างเดียว เปลี่ยนเป็นโทรคุยกันทุกๆวัน แต่ก็นั่นแหละค่ะ อย่าลืม ว่าจขกท. มีแฟนแล้ว ซึ่งเราบอกเค้าชัดเจนตั้งแต่แรกแล้วว่า ‘’เราไม่โสดน่ะ มีแฟนแล้ว’’ เค้ารับทราบทุกอย่างและพร้อมทำตามเงื่อนไข ที่เราบอก คือจะคุยกันได้เฉพาะเวลาที่เรามาทำงาน และห้ามโทรมาเวลาที่เรากลับบ้านเด็ดขาด ...........
      
          ‘’ความลับ ไม่มีในโลก’’ และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่ความลับถูกเปิดเผย วันนั้นเรานั่งอยู่กับแฟนสองคน อยู่ๆก็มีเบอร์นึงโทรเข้ามา เรามองไป ที่หน้าจอโทรศัพ เห็นเบอร์แล้ว ‘’คิดในใจ ตายแน่ตรู’’ นั่นแหละค่ะ เค้าโทรเข้ามา เราเลยกดรับสายแล้วพูดว่า ‘’สวัสดีค่ะ จากไหนคะ เอ้าเงียบ!! ‘’  กดตัดสาย (ฟอร์มไปงั้นแหละ ปลายสายยังฮัลโหลๆอยู่เลย555) พร้อมกับหันมาบอกคนข้างๆว่า ‘’ใครก็ไม่รู้ โทรมาก็ไม่พูด สงสัยเค้าคงโทรผิดน่ะ’’  คิดว่าจะรอดล่ะสิ!!! Nooo คุณคิดผิดค่ะ ปกติเบอร์โทรศัพท์ของ จขกท.เนี่ยจะมีเฉพาะคนในครอบครัวและคนสนิทเท่านั้นที่รู้ ด้วยเหตุผลข้อนี้ แฟนจขกท.เค้ารู้ดี เท่านั้นแหละค่ะ โทรศัพท์ยังไม่ทันจะได้วางลงที่เดิม .... แฟนของจขกท.คว้าไป แล้วทำการต่อสาย ‘’ถึงเบอร์ต้นทางทันที’’ หลังจากนั้นเค้าถือโทรศัพท์พร้อมเดินห่างออกไปราวๆ200เมตร เราก็มองตามด้วยการภาวนาในใจด้วยว่า ‘’ขออย่าให้ปลายสายตอบกลับ หรือรับสายเลย ไม่งั้นตายแน่’’ ก็อย่างว่า  นาทีนี้ พระก็ไม่คุ้มครอง  ต่อให้สวดอิติปิโสสักร้อยจบ ก็ไม่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้แล้ว เนื่องจากแฟนของจขกท. ตะคอกใส่โทรศัพท์ด้วยคำถามเดิมๆที่ว่า ‘’เป็นอะไรกับเมียกู ทำไมถึงได้โทรมาหากันได้ เป็นแฟนใหม่เมียกูอ๋อ’’
OMG!!! ขอประทานอภัยที่ที่มีคำไม่สุภาพ เข้าใจอารมณ์นิดนึงเน่อะ นาทีนั้นคงไม่มีใครถามกลับไปแบบว่า ‘’คุณครับ เป็นแฟนใหม่ของแฟนผมหร๋อครับ?’’หรอกน่ะคะ เหอๆๆ
  
    เมื่อ จขกท. เห็นสถานการณ์ไม่ค่อยจะสู้ดีจึงรวบรวมความกล้าที่มีในชีวิตทั้งหมด 555 (ก็นาทีนั้นมันหายไปหมดแล้ว) พร้อมกับเดินเข้าไปแล้วพูดว่า

จขกท :‘’เค้าโทรผิดรึปล่าว’’  ซึ่งก็ยังไม่รู้หรอกว่าปลายสายเค้าได้พูดอะไรมั้ย
                     
                        แฟน.หันมามองหน้าพร้อมกับพูดว่า

แฟน:“ ถ้าโทรผิดมันจะเรียกชื่อ  ถูกได้ไง? “
                      
                        ผ่าง  เออ ว่ะ!!  (เอาไงต่อดีแว้ คิดในใจ) ยังจะแถต่อ

จขกท:เป็นเพราะตัวเองไปเรียกชื่อเราให้เค้าได้ยินน่ะแหละ เค้าเลยเรียกตามถูก ไง   (เหตุผลสุดยอดล่ะสิ 555 คิดในใจ)

แฟน:ตอบมาตรงๆเถอะ ว่าเป็นใครจะไม่โกรธเลย สัญญา
             
                   ครุ่นคิดสักพัก.....เอาไงดี ถ้าบอกความจริง เค้าก็จะไม่โกรธอะไรเลยไง เพราะเค้าบอกเราเอง เอาว่ะ!!!

จขกท.:เอาความจริงน่ะ คือรู้จักกันทางแชท คุยมาได้สักพัก แต่ไม่ได้คิดอะไรเลยน่ะ อันนี้พูดจริงๆ

แฟน: หมดแค่นี้ใช่มั้ย

จขกท: อืม ใช่ หมดแล้วแต่ไม่มีอะไรจริงๆน่ะ (มั่นใจว่าเราพูดความจริงไปแล้วเค้าคงให้อภัยแน่ๆ)

แฟนK งั้นเรา ‘’เลิกกัน’’  แล้วเธอก็เดินจากไป
               
                   อ้าวววววววววววเห้ยยยยย ไหนบอกว่าถ้าพูดความจริงแล้วจะไม่โกรธไง...........แล้วทำไมถึงต้อง ‘’เลิกกัน’’